สรุปใจความของบทความนี้
ถ้าอยากรอดใน MECCHA CHAMELEON สิ่งแรกที่ต้องจำคือข้อนี้
จงเป็นสายอินโทรเวิร์ตซะ ทันจิโร่
ชื่อบทความตั้งไว้แบบธรรมดา
แต่เนื้อหาจริงคือแบบนี้
จงเป็นอินโทรเวิร์ต
จงเป็นขาเก้าอี้
จงเป็นเท็กซ์เจอร์พื้น
จงเป็นหอย
หน้าทางการของ Steam แนะนำ MECCHA CHAMELEON ว่าเป็นเกมซ่อนแอบสไตล์ใหม่ ที่ให้ระบายสีลงบนตัวสีขาวเพื่ออำพรางตัวให้กลืนไปกับฉาก ที่ซ่อน ท่าทาง และฝีมือการวาดคือกุญแจสู่การเอาชีวิตรอด
แต่พอลองเล่นจริง ๆ แล้ว สิ่งสำคัญที่ทำให้ชนะบ่อยขึ้นไม่ใช่แค่ฝีมือวาดรูป
สิ่งสำคัญคือ
สมองของผู้หาประมวลผลว่าเราเป็นอะไร
พูดให้ชัดกว่านั้นก็คือ
ผู้หาจะคิดจะขุดตรงนั้นหรือเปล่า
ประเด็นอยู่ตรงนี้เลย
แค่ถูกมองข้ามยังถือว่าไม่ถึงขั้นสุด
ที่แข็งแกร่งจริง ๆ คือ ไม่ถูกเดินมาดูเลยตั้งแต่แรก
อันดับ "ถูกมองข้าม" ที่บ๊วยไม่ได้แปลว่าอ่อน
ในเกมนี้ บางครั้งจะมีอันดับแสดงว่าคนที่ไม่ถูกเจอ ถูกผู้หามองข้ามไปกี่ครั้ง
ตรงนี้เข้าใจผิดได้ง่าย
ถูกมองข้ามน้อย = ซ่อนไม่เก่ง
ไม่ใช่แบบนั้น
ตรงกันข้ามเลย ถ้าคุณอยู่บ๊วยของอันดับนี้แต่ยังรอดอยู่ มีโอกาสสูงที่คุณจะเก่งมาก
เพราะสถานะนั้นหมายความว่า
ไม่เคยเข้าไปอยู่ในสายตาผู้หา ไม่เคยอยู่ในรายการที่ผู้หาจะค้น ผู้หาไม่เคยคิดว่า "ลองดูตรงนี้หน่อย" ดังนั้นเหตุการณ์ "ถูกมองข้าม" จึงไม่เคยเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ
นี่คือความแข็งแกร่งอีกแบบ ที่ต่างจากแบบที่ถูกมองข้ามอย่างโจ่งแจ้ง
สายที่อยู่อันดับต้น
คนที่อยู่อันดับต้นของ "ถูกมองข้าม" น่าจะเป็นแบบนี้
- ปลอมตัวเป็นป้าย EXIT
- กลืนไปกับป้ายผ้าที่ห้อยอยู่
- กลายเป็นส่วนหนึ่งของท่อ
- แปะอยู่บนผิวโปสเตอร์หรือป้ายชื่อ
- อยู่ในสายตาของผู้หา
- แต่ถูกประมวลผลเป็น "ตัวหนังสือ" "ป้าย" หรือ "ของตกแต่ง" ไม่ใช่ "คน"
นี่คือ สายอำพรางโชว์ฝีมือ
พอเฉลยคำตอบ คนมักจะร้องว่า
อยู่ตรงนั้นเองเหรอ!
และได้กดไลก์ง่าย
สายที่รอดทั้งที่อยู่บ๊วย
ส่วนคนที่อยู่บ๊วยของอันดับแต่ยังรอด จะเป็นแบบนี้
- ผู้หาไม่ได้เดินมาดูเลยตั้งแต่แรก
- ซุกอยู่ใต้ ลึก หลัง หรือในเท็กซ์เจอร์พื้น
- ต่อให้ผู้หายิงบริเวณใกล้ ๆ ก็ไม่โดนจริง
- ตอนเฉลยทุกคนพูดว่า "ตรงไหน?"
- ไม่ได้ไลก์
- แต่รอด
นี่คือ สายนอกเป้าการค้นหา
ถ้าจะตั้งชื่อให้
กลยุทธ์หอยของโบจจิจัง
ไม่เด่น
ไม่มีใครชม
แต่รอด
เพราะเป็นมืออาชีพไงล่ะ——!!!
กลยุทธ์หอยของโบจจิจังคืออะไร
กลยุทธ์หอยของโบจจิจังไม่ใช่การอำพรางแบบฉูดฉาดให้ถูกมองข้าม
แต่คือการเข้าไปลึกกว่าจุดที่ผู้หาไม่คิดจะขุด นิ่งไม่ขยับ แล้วกลายเป็นวัตถุชิ้นหนึ่ง
โครงสร้างพื้นฐานเป็นแบบนี้
วัตถุรก ๆ
× ใต้ / ลึก / หลัง
× สี เงา เท็กซ์เจอร์พื้น
× ตะแคง นอนราบ
× ลบรูปทรงคน
× ห้ามขยับเด็ดขาด
พอทำสำเร็จ ผู้หาจะเห็นเป็นแบบนี้
- ขาเก้าอี้
- รอยเปื้อนบนพื้น
- เงา
- แท่งแนวนอน
- ส่วนหนึ่งของสีที่ระบาย
- วัตถุรก ๆ
- พื้นที่ดูเหมือนเปื้อนเลือด
- แค่ฉากหลัง
พูดง่าย ๆ คือคุณไม่ใช่ผู้เล่นอีกต่อไป
คุณคือเสาไม้
คุณคือขาเก้าอี้
คุณคือเท็กซ์เจอร์พื้น
วิธีซ่อนที่เก่ง มีสามชั้น
กลยุทธ์หอยของโบจจิจังเข้าใจง่ายที่สุดถ้าคิดเป็นสามชั้น
ชั้นที่หนึ่ง: ให้เขามองบริเวณใกล้ ๆ แล้วปล่อยผ่าน
สิ่งแรกที่สำคัญ ไม่ใช่แค่ไปที่มุมอับสนิท
กลับกัน ต้องให้ผู้หามองรอบ ๆ สักรอบหนึ่งก่อน
แต่จุดที่ให้เขามองต้องไม่ใช่พื้นที่สีเดียวโล่ง ๆ เกลี้ยง ๆ
จุดที่แข็งแกร่งเป็นแบบนี้
- ใต้เก้าอี้
- หลังสิ่งของ
- ด้านในของแปลงดอกไม้
- ใต้ท่อ
- จุดที่มีวัตถุแน่นขนัด
- ผนังหรือพื้นที่ระบายสีเต็มไปหมด
- จุดที่มีเงาและสีเป็นปื้น ๆ เยอะ
- จุดที่มีของจุกจิกเยอะ รก ๆ
สิ่งที่อยากให้เกิดตรงนี้คือ การมองข้ามในระยะใกล้
ผู้หามองแน่นอน
มองเก้าอี้
มองใต้ของ
ยิงรอบ ๆ
เดินวนไปมา
แต่ข้อมูลภาพมีมากเกินไป จนประมวลผลเป็นรูปคนไม่ได้
ผลคือในหัวของผู้หากลายเป็นแบบนี้
ตรงนี้ดูแล้ว
น่าจะไม่มีใคร
ไปที่ต่อไป
แบบนี้แหละแข็งแกร่ง
การมองเห็นของมนุษย์มีปรากฏการณ์ที่เรียกว่า "visual crowding" (ความแออัดทางสายตา) คือในมุมมองรอบนอกหรือในสภาพแวดล้อมที่รก จะแยกแยะสิ่งที่เห็นได้ยากขึ้น พูดอีกอย่างคือ ในที่ที่มีของแน่นขนัด รูปทรงที่ถ้าอยู่เดี่ยว ๆ จะดูออกง่าย ก็จะกลืนไปกับเส้น เงา และลวดลายรอบข้าง จนจำแนกยาก
ใน MECCHA CHAMELEON เรื่องนี้ใช้ได้ผลตรง ๆ เลย
ความรกคือความยุติธรรม
แต่ที่รกแบบ "ดูแล้วน่าจะซ่อนได้" จะถูกผู้หาฝีมือดีกวาดล้าง
ที่แข็งแกร่งคือ
จุดลึกที่ผู้หาไม่ขุดต่อ หลังจากมองที่รก ๆ แล้ว
ตรงนี้แหละ
ชั้นที่สอง: เข้าไปลึกกว่าเดิม หลบการยิงมั่ว ๆ
แค่ซ่อนใต้เก้าอี้ยังอ่อน
ผู้หาฝีมือดีมองใต้เก้าอี้แน่นอน
หลังของก็ดู
ข้างล่างก็ดู
ข้างในก็ดู
ช่องว่างก็ดู
แต่ส่วนใหญ่ เขาไม่ดูลึกไปกว่านั้น
ดังนั้นสิ่งที่เล็งคือ
- ไม่ใช่ใต้เก้าอี้ แต่เป็นด้านในลึกใต้เก้าอี้
- ไม่ใช่หลังของ แต่เป็นฉากหลังที่ลึกกว่านั้นอีกหลังของ
- ไม่ใช่ในแปลงดอกไม้ แต่เป็นผนัง ขอบ และเงาด้านในสุดของแปลงดอกไม้
- ไม่ใช่หลังท่อ แต่เป็นฉากหลังรก ๆ ที่อยู่หลังท่อ
- ไม่ใช่กลางความรก แต่เป็นเท็กซ์เจอร์พื้นลึกเข้าไปในความรก
ถ้าทำถึงชั้นที่สอง ต่อให้ผู้หายิงมั่ว ๆ ก็หลบได้ง่ายขึ้น
ผู้หาคิดว่า
รู้สึกเหมือนมีอะไรอยู่
ยิงไปก่อนละกัน
แต่เราอยู่ลึกกว่าอีกหนึ่งชั้น ดังนั้น
- เก้าอี้ดูดกระสุนไป
- ยิงโดนวัตถุ
- แนวยิงไม่ผ่าน
- มุมไม่ดี
- เล็งไปไม่ถึงข้างใน
- ตำแหน่งที่ยิงเพี้ยนมาตั้งแต่แรก
เป็นแบบนี้
ชั้นที่สองจึงเป็น
ขั้นที่หลบการยิงมั่ว ๆ ได้ แม้จะถูกสงสัย
พูดอีกอย่างคือ
อยู่ในจุดที่ยิงไม่โดน
แค่นี้ก็แข็งแกร่งพอสมควรแล้ว
ชั้นที่สาม: เลิกเป็นมนุษย์
แค่ชั้นที่สอง ผู้หายังอาจคิดว่า "เหมือนมีอะไรอยู่"
เพราะอย่างนั้นจึงมีชั้นที่สาม
เลิกเป็นมนุษย์
ถ้ายืนอยู่ รูปทรงคนจะโผล่ออกมาจนได้
- หัว
- ไหล่
- ลำตัว
- เท้า
- สมมาตรซ้ายขวา
- ความกลมคล้ายใบหน้า
พอโผล่ออกมา ผู้หาก็จะประมวลผลว่าเป็น "คน"
ดังนั้นให้หันตะแคง
นอนราบ
ลดตัวให้ต่ำ
จัดร่างให้ตรงกับขาเก้าอี้ เสา เส้นบนพื้น และทิศทางของเงา
แล้วผู้หาจะเห็นเป็นแบบนี้
คน?
ไม่ใช่ ขาเก้าอี้นี่เอง
แท่งแนวนอน?
เงา?
เท็กซ์เจอร์พื้น?
เสาไม้
พอถึงชั้นที่สาม ระดับความแกร่งเปลี่ยนไป
ชั้นที่สองคือ โดนยิงก็โดนยาก
ชั้นที่สามคือ ไม่คิดจะยิงเลยตั้งแต่แรก
นี่คือความต่างที่ใหญ่มาก
ลมหายใจอินโทรเวิร์ต ท่าที่หนึ่ง: ขาเก้าอี้
จากตรงนี้ไป มาจำเป็นชื่อท่ากัน
เพราะเป็นบทความสอนวิธีเล่น
เพราะเป็นมืออาชีพ
ลมหายใจอินโทรเวิร์ต ท่าที่หนึ่ง: ขาเก้าอี้
ท่าพื้นฐาน มุดเข้าไปใต้เก้าอี้ ลึกเข้าไปอีก หันตะแคงแล้วกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับขาเก้าอี้
จุดสำคัญคือ ไม่ใช่แค่อยู่ใต้เก้าอี้
แต่ต้อง กลายเป็นขาเก้าอี้
ต่อให้ผู้หามอง ก็ให้จบแค่
เก้าอี้นี่เอง
ลมหายใจอินโทรเวิร์ต ท่าที่สอง: หอยเท็กซ์เจอร์พื้น
แทรกตัวเข้าไปในพื้นรก ๆ เงา สีที่ระบาย หรือฉากหลังที่ดูเหมือนเปื้อนเลือด แล้วนิ่งอยู่เหมือนหอย
มองจากข้างนอกก็แค่พื้น
แต่ข้างในมีโบจจิจังอยู่
ไม่มีใครประเมินให้
ไลก์ก็ไม่มา
แต่ชนะ
ลมหายใจอินโทรเวิร์ต ท่าที่สาม: เกราะ "ดูแล้วนะ"
หลังจากผู้หามองหรือยิงบริเวณใกล้ ๆ แล้ว ทำให้เขาคิดว่า
ตรงนี้ดูแล้ว
ตรงนี้ไม่มีใคร
จุดที่ถูกติดป้าย "ตรวจแล้ว" ไปครั้งหนึ่ง มักไม่ค่อยถูกขุดซ้ำอย่างน่าแปลกใจ
ถือเป็นโอกาสด้วย ถ้าคนที่ซ่อนแบบเดียวกันอยู่ใกล้ ๆ แล้วถูกเจอแค่คนเดียว
เพราะผู้หาจะคิดว่า
จัดการที่นี่เสร็จแล้ว
แล้วเดินต่อไป
โบจจิจังที่ซ่อนลึกกว่านั้นยังรอดอยู่
ลมหายใจอินโทรเวิร์ต ท่าที่สี่: เสาไม้ครับ
ตะแคง ตัวต่ำ ท่าทางเป็นแท่ง ทิ้งรูปทรงคนไปให้หมด
อย่าคิดว่าตัวเองเป็นผู้เล่น
คุณคือเสา
เสาไม้
คามาโดะ ทันจิโร่ยังต้องตกใจ
ลมหายใจอินโทรเวิร์ต ท่าที่ห้า: รอดแบบไลก์ศูนย์
รอดถึงตอนจบ แต่ไม่ได้ไลก์เลย
เหตุผลง่าย ๆ
เพราะเก่งเกินไป จนคนไม่รู้ว่าซ่อนอยู่ตรงไหน
การอำพรางเป็นป้าย EXIT หรือป้ายผ้า เข้าใจง่ายตอนเฉลย
อยู่ตรงนั้นนี่เอง!
แต่กลยุทธ์หอยของโบจจิจัง จะกลายเป็น
เอ๊ะ ตรงไหน?
ไลก์เลยไม่มา
เศร้า
ขอไลก์หน่อยยย
แต่ชนะอยู่ ก็เลยเป็นมืออาชีพ
สายอัตราชนะกับสายโชว์ฝีมือต่างกัน
ใน MECCHA CHAMELEON มีความแข็งแกร่งอยู่สองแบบใหญ่ ๆ
สายโชว์ฝีมือ
สายโชว์ฝีมือคือแบบที่ถูกมองเห็น แต่ก็ยังถูกมองข้าม
ตัวอย่าง
- ป้าย EXIT
- ป้ายผ้า
- โปสเตอร์
- ท่อ
- ตัวหนังสือบนป้าย
- ผิวของวัตถุที่เด่น
แบบนี้เด่นตอนเฉลย
ได้ไลก์ง่าย
แต่ผู้หาฝีมือดีก็อาจเจอได้ตามปกติ
เพราะเข้าสายตาได้ง่าย
สายอัตราชนะ
สายอัตราชนะคือแบบที่ผู้หาไม่เดินมาดูเลยตั้งแต่แรก
ตัวอย่าง
- ด้านในลึกใต้เก้าอี้
- ลึกกว่านั้นอีกหลังสิ่งของ
- เท็กซ์เจอร์พื้นรก ๆ
- รอยต่อระหว่างเงากับสีที่ระบาย
- ด้านในของแปลงดอกไม้และของจุกจิก
- ใต้พื้นที่ตะแคงตัวลบรูปทรงคนไปแล้ว
แบบนี้ไม่เด่นตอนเฉลย
ไลก์ก็ไม่มา
อันดับถูกมองข้ามก็บ๊วย
แต่อัตรารอดสูง
ถ้าเป้าหมายของเกมซ่อนแอบคือ "รอดให้ได้" สายอัตราชนะก็แข็งแกร่งมาก
เงื่อนไขของจุดซ่อนที่แข็งแกร่ง
จุดที่แข็งแกร่งไม่ได้ตัดสินจากปัจจัยเดียว แต่จากการคูณกันของหลายปัจจัย
สูตรที่แนะนำคือ
จุดซ่อนแข็งแกร่ง
= วัตถุด้านหน้า
× ใต้ / ลึก / หลัง
× ฉากหลังรก ๆ
× ทำลายรูปทรงคน
× ไม่ขยับ
× ไม่ถูกขุด
ยกตัวอย่างเป็นจุดแบบนี้
แข็งแกร่ง
- ด้านในลึกใต้เก้าอี้
- ฉากหลังที่ลึกกว่านั้นอีกหลังสิ่งของ
- ผนังหรือพื้นที่ระบายสีแน่นขนัด
- จุดที่มีขาเก้าอี้เยอะ
- จุดที่แปลงดอกไม้ หญ้า และของจุกจิกหนาแน่น
- จุดที่เงากับเท็กซ์เจอร์พื้นผสมกัน
- จุดที่หลังท่อหรือป้ายยังมีฉากหลังรก ๆ อยู่อีก
- จุดที่พอมองไปแล้วครั้งหนึ่ง ก็ถูกคิดว่า "ตรวจแล้ว" ได้ง่าย
อ่อนแอ
- หน้าฉากหลังสีเดียว
- กลางที่ว่างเปล่า
- ตรงหน้าทางเข้าหรือทางออกพอดี
- ด้านหน้าของที่กำบัง
- จุดยอดนิยมที่ทุกคนไป
- จุดที่รูปทรงคนชัดเจน
- ท่าที่เห็นหัว ไหล่ เท้า
- จุดที่ต้องขยับ
"ใต้" แข็งแกร่ง แต่ "แค่ใต้" อ่อนแอ
ใต้นั้นแข็งแกร่ง
ผู้หาหลายคนมองระดับสายตา ตรงกลาง ทางออก และคนที่เคลื่อนไหวก่อน
ด้านล่าง ขอบพื้น และโคนวัตถุ ถ้าไม่ตั้งใจดูก็หลุดสายตาง่าย
แต่ผู้หาฝีมือดีมองใต้
ดังนั้นแค่อยู่ใต้ยังไม่พอ
ที่แข็งแกร่งคือ
ลึกกว่าใต้
และยิ่งกว่านั้น
ใต้ที่ลบรูปทรงคนแล้ว
พูดให้ชัดอีกก็คือ
จุดลึกที่ผู้หาที่มองใต้แล้ว ไม่ขุดต่อ
ตรงนี้แหละ
"หลัง" ก็แข็งแกร่ง แต่ "แค่หลัง" ก็อ่อนแอ
หลังสิ่งของดูแข็งแกร่งตามธรรมดา
แต่ผู้หาก็มอง
ผู้หาฝีมือดีจะตรวจหลังของ ใต้ และช่องว่างเรียงกันไป
ดังนั้น "หลัง" เฉย ๆ อันตราย
ที่แข็งแกร่งคือ
ฉากหลังที่ลึกกว่าหลังนั้นอีก
ผู้หามองวัตถุด้านหน้าแล้วคิดว่า
อ๋อ ตรงนี้ก็แค่หลังของ
แล้วจบ
แต่จริง ๆ แล้ว บนฉากหลังที่ระบายสีลึกเข้าไปนั้น โบจจิจังนอนอยู่
แบบนี้แหละแข็งแกร่ง
"ความรก" แข็งแกร่ง แต่ "ความรกที่ดูซ่อนได้" จะถูกล่า
จุดที่รกนั้นแข็งแกร่ง
เพราะเกิด visual crowding ง่าย และอ่านเส้นขอบยาก
แต่ความรกที่ใครเห็นก็คิดว่า
ตรงนี้ซ่อนได้นี่
เป็นอันตราย
ผู้หาฝีมือดีจะกวาดล้างตรงนั้น
ดังนั้นที่เล็งไม่ใช่ กลางความรก แต่คือ
ด้านใน ข้าง พื้น หรือเงา ที่ถูกข้ามไปหลังจากมองความรกแล้ว
ตรงนี้แหละ
ถ้าเป็นฝ่ายผู้หา ต้องหาอย่างไร
กลับกัน ถ้าเป็นฝ่ายผู้หา ต้องทำลายกลยุทธ์หอยของโบจจิจังให้ได้
จุดที่ต้องมองไม่ใช่แค่หลังที่กำบังธรรมดา
เช็กลิสต์ฝั่งผู้หา
- ไม่ใช่แค่ใต้เก้าอี้ ให้ดูด้านในลึกใต้เก้าอี้ด้วย
- ไม่ใช่แค่หลังสิ่งของ ให้ดูฉากหลังที่ลึกกว่านั้นอีกด้วย
- ไม่ใช่แค่ในแปลงดอกไม้ ให้ดูขอบ ด้านใน และเงาของมันด้วย
- ไม่ใช่แค่ท่อหรือป้าย ให้ดูฉากหลังที่ระบายสีด้านหลังด้วย
- ไม่ใช่แค่กลางความรก ให้ดูเท็กซ์เจอร์พื้นข้าง ๆ ด้วย
- เจอคนหนึ่งแล้วก็อย่าคิดว่า "ที่นี่เสร็จแล้ว"
- ดูว่าลึกกว่านั้นในที่เดียวกันมีอีกคนไหม
- สงสัยท่าทางต่ำ แท่งแนวนอน และสิ่งที่คล้ายเสา
- สงสัยสายที่รอดทั้งที่อยู่บ๊วยอันดับถูกมองข้าม
ที่สำคัญเป็นพิเศษคือข้อนี้
ดูใต้แล้ว ให้ดูถึงด้านในของใต้ ดูหลังแล้ว ให้ดูถึงฉากหลังของหลัง อย่าพอใจแค่ยิงไปแล้ว
โบจจิจังไม่เปิดออกแค่เพราะถูกยิง
เพราะเป็นหอย
สรุป: อย่าให้ถูกมองข้าม จงเป็นหอยในที่ที่ไม่มีใครขุด
เพื่อรอดใน MECCHA CHAMELEON การแค่ปรับสีให้เข้ากับฉากหลังยังไม่พอ
สิ่งที่แข็งแกร่งจริง ๆ คือการเข้าไปในจุดที่การค้นหาของผู้หาหยุดลง
ซ่อนใต้เก้าอี้อย่างเดียวยังอ่อน
ให้เข้าไปด้านในลึกใต้เก้าอี้
ซ่อนหลังสิ่งของอย่างเดียวยังอ่อน
ให้เข้าไปในฉากหลังที่ลึกกว่าหลังสิ่งของ
ถ้าตรงนั้นมีสีที่ระบาย เงา เท็กซ์เจอร์พื้น ขาเก้าอี้ และของจุกจิกแน่นขนัด ก็ยิ่งแข็งแกร่ง
สุดท้ายตะแคงหรือนอนราบเพื่อลบรูปทรงคน
แล้วผู้หาจะเห็นเป็นแบบนี้
เก้าอี้
เงา
พื้น
เสาไม้
ไม่มีคน
นี่คือกลยุทธ์หอยของโบจจิจัง
ไลก์อาจจะไม่มา
อันดับถูกมองข้ามอาจจะบ๊วย
แต่ถ้ารอด ก็ชนะ
ลมหายใจอินโทรเวิร์ต ท่าที่หนึ่ง: ขาเก้าอี้
เพราะเป็นมืออาชีพไงล่ะ——!!!
