เรื่องที่ทำให้ Hannin wa Odoru งงที่สุดคือ เมื่อกี้เรากำลังจะจับคนร้ายอยู่แท้ ๆ แต่การ์ดใบถัดไปทำให้การ์ดคนร้ายมาตกอยู่ในมือเราเอง
เราคิดว่าจะตรึงคนร้ายไว้แล้วใช้นักสืบจับ ผ่านไปห้าวินาที คนร้ายก็คือตัวเราเอง
ความรู้สึกเหมือนเพิ่งสาบานว่าจะอยู่ฝ่ายหนึ่ง แล้วมีคำสั่งย้ายมาทันที
ดังนั้นถ้าเราเอาแต่สลับไปมาระหว่าง "ตอนนี้เราเป็นฝ่ายดี" กับ "ตอนนี้เราเป็นคนร้าย" เกมจะยิ่งยากขึ้น
โดยพื้นฐานแล้ว เกมนี้ไม่มีทีมคนดีที่ถาวร ใครถือการ์ดคนร้ายอยู่ คนนั้นคือคนร้ายในตอนนั้น คนที่ชนะคือคนที่ใช้นักสืบทายผู้ถือคนร้ายถูก หรือคนที่เล่นการ์ดคนร้ายเป็นใบสุดท้ายของตัวเอง[1][2]
ทุกเทิร์นถามตัวเองด้วยสี่ข้อเดิม:
- ในตาถัดไป มีใครชนะได้เลยไหม?
- ตอนนี้ทางชนะของเราคืออะไร?
- เราอยากเก็บข้อมูลว่าคนร้ายอยู่ที่ใคร หรืออยากทำลายมัน?
- หลังเล่นการ์ดใบนี้ ใครได้ประโยชน์มากที่สุด?
ด้วยสี่ข้อนี้ เราไม่ต้องวางแผนใหม่ทั้งหมดเมื่อการ์ดคนร้ายกระโดดมาที่มือเรา
1. ตัวอย่างชุด 16 ใบ: การ์ดย้าย 5 ใบ นักสืบ 2 ใบ ข้ออ้างไม่อยู่ 5 ใบ พลิกเร็วมาก
เกม 4 คนในตัวอย่างนี้ใช้การ์ด 16 ใบดังนี้:
| การ์ด | จำนวน | หน้าที่ |
|---|---|---|
| ผู้พบคนแรก | 1 | เริ่มเกม |
| คนร้าย | 1 | เล่นเป็นใบสุดท้ายแล้วชนะ |
| นักสืบ | 2 | ทายผู้ถือคนร้ายถูกแล้วชนะ |
| ข้ออ้างไม่อยู่ที่เกิดเหตุ (Alibi) | 5 | ปฏิเสธนักสืบได้ แม้ถือคนร้ายอยู่ |
| พยาน | 1 | ดูการ์ดในมือทั้งหมดของคนหนึ่งคน |
| แลกการ์ด | 2 | แลกการ์ดหนึ่งใบที่เลือกกับคนที่เราเลือก |
| ปั่นข้อมูล | 2 | ทุกคนส่งการ์ดที่เลือกหนึ่งใบให้คนทางซ้าย |
| ข่าวลือ | 1 | ทุกคนสุ่มหยิบการ์ดหนึ่งใบจากคนทางขวา |
| คนธรรมดา | 1 | ไม่มีผล |
รวม 16 ใบ แต่ละคนเริ่มด้วย 4 ใบ
นี่ไม่ใช่ชุดสำหรับ 4 คนที่กำหนดตายตัวอย่างเป็นทางการ แต่เป็นหนึ่งในชุดที่เกิดขึ้นได้จริงจากการ์ดมาตรฐาน 32 ใบ รุ่นที่สามยังมีการ์ดอื่นอีก เช่น แผนร้าย สุนัข และเด็กชาย ซึ่งไม่อยู่ในตัวอย่างนี้[3]
ลักษณะของชุดนี้:
- นักสืบ 2 ใบ ที่ชนะได้ทันที
- ข้ออ้างไม่อยู่ 5 ใบ ที่คอยกันนักสืบ
- การ์ดที่ย้ายคนร้ายได้ 5 ใบ คือ แลกการ์ด 2 ปั่นข้อมูล 2 และข่าวลือ 1
- พยานมีใบเดียว และเป็นใบเดียวที่ดูการ์ดในมือคนอื่นได้
ช่วงต้นเกม คนร้ายจึงย้ายง่ายและมีข้ออ้างไม่อยู่เยอะ ช่วงท้ายการ์ดในมือและการ์ดย้ายจะหมดลง นักสืบก็จะน่ากลัวขึ้นมาก
2. คิดเป็น 4 โหมด ไม่ใช่ "ฝ่ายดี" กับ "ฝ่ายคนร้าย"
โหมดหยุดฉุกเฉิน มาก่อนเสมอ ถ้ามีใครเหลือการ์ดใบเดียว และใบนั้นน่าจะเป็นคนร้าย และใกล้ถึงตาของเขา ให้ทิ้งแผนระยะยาวไปก่อน ถ้ามั่นใจก็ใช้นักสืบเลย ถ้าไม่มั่นใจ การใช้แลกการ์ด ปั่นข้อมูล หรือข่าวลือเพื่อย้ายใบสุดท้ายของเขามักคุ้ม
โหมดนักสืบ เรามีนักสืบ แต่ไม่มีคนร้าย แผนคือ ตรึงว่าคนร้ายอยู่ที่ไหน ทำให้ข้ออ้างไม่อยู่ช่วยเขาไม่ได้ แล้วยิงนักสืบ ตรงนี้การ์ดย้ายไม่ใช่เพื่อนเสมอไป ถ้าเราใช้พยานเจอคนร้ายแล้ว แต่เล่นข่าวลือเอง เราก็ทำลายข้อมูลของเราเอง
โหมดคนร้าย สลับมาทันทีที่คนร้ายมาอยู่ในมือเรา เป้าหมายคือเป็นคนที่เล่นมันเองในตอนท้าย การส่งให้คนอื่นไม่ได้แปลว่าปลอดภัยเสมอ ถ้าคนที่รับไปเล่นมันออกมา เราแพ้ ถ้ายังไม่โดนจับได้ มีข้ออ้างไม่อยู่ และการ์ดในมือลดลงเรื่อย ๆ การถือคนร้ายไว้ต่อมักแข็งแรงกว่า
โหมดเก็บตัวเลือก ไม่มีทั้งคนร้ายและนักสืบ "ช่วยฝ่ายดีจับคนร้าย" ไม่ใช่คำตอบที่ถูกเสมอไป เพราะคนที่ชนะด้วยนักสืบคือคนที่เล่นนักสืบนั้น ให้เก็บสิ่งที่เปิดทางชนะให้เราในภายหลัง เช่น ข้ออ้างไม่อยู่หนึ่งใบที่ช่วยได้ถ้าคนร้ายลอยมาหาเรา การ์ดย้ายที่เปลี่ยนสถานการณ์บนโต๊ะได้ หรือการ์ดข้อมูล
3. 4 คำถามทุกเทิร์น
ในตาถัดไปมีใครชนะได้ไหม? ดูคนที่เหลือการ์ดใบเดียวก่อน ถ้าใบนั้นคือคนร้าย ตาถัดไปของเขาคือชัยชนะ ถ้านักสืบหนึ่งใบกับคนร้ายหนึ่งใบเผชิญหน้ากัน และตาของฝั่งนักสืบมาก่อน นักสืบชนะทันที ช่วงท้ายเกม ใครได้เล่นก่อนสำคัญกว่าใครมีการ์ดแรงกว่า
ตอนนี้ทางชนะของเราคืออะไร? ถ้าเราเป็นคนร้าย ให้หนี ถ้าเรามีนักสืบ ให้จับ ถ้าไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ให้เตรียมรับช่วงคนร้ายในภายหลัง ปั่นข้อมูลใบเดียวกันเป็นการ์ดหนีของคนร้าย เป็นการ์ดทำลายข้อมูลของคนถือนักสืบ และเป็นวิธีดึงคนร้ายเข้ามาหาตัวเองสำหรับคนอื่น
อยากเก็บข้อมูลเรื่องคนร้ายตอนนี้ไว้ หรืออยากทำลายมัน? สมมติเรามีนักสืบ และพยานบอกว่า D ถือคนร้าย โดยปกติอย่าขยับอะไร แต่ถ้า D เหลือแค่คนร้ายและจะชนะตาหน้า ให้ทำลายข้อมูลนั้น แม้จะเสียเปรียบก็ตาม ข้อมูลไม่ได้มีค่าเพราะเก็บไว้ แต่มีค่าตามที่เปลี่ยนเป็นชัยชนะได้
หลังเล่นการ์ดใบนี้ ใครได้ประโยชน์มากที่สุด? นี่คือการตรวจสุดท้ายก่อนเล่นการ์ดย้าย ดูว่าคนร้ายอาจไปอยู่กับใคร คนนั้นมีการ์ดกี่ใบ ใครเล่นต่อจากนั้น และมันจะกลับมาหาเราได้ไหม
ถึงการ์ดคนร้ายจะพลิกสถานะเราไปเลย ก็ยังใช้ขั้นตอนสี่ข้อเดิมได้
4. ลำดับการใช้นักสืบ 2 ใบ: เหลือใบเดียวถือว่าแรง แต่ไม่ใช่หลักฐาน
นักสืบชี้ว่าอีกคนหนึ่งเป็นคนร้าย ถ้าถูก เราชนะ แต่ถ้าคนนั้นมีข้ออ้างไม่อยู่ เขาปฏิเสธได้แม้ถือคนร้ายอยู่ ตาแรกของเกมโดยปกติยังใช้นักสืบไม่ได้[3]
ชุดนี้มีข้ออ้างไม่อยู่ 5 ใบ ถ้าสมมติว่าการ์ดอื่นของผู้ถือคนร้ายเป็นการ์ดสุ่ม โอกาสที่เขาถือข้ออ้างไม่อยู่อย่างน้อยหนึ่งใบด้วยคือ:
| การ์ดในมือผู้ถือคนร้าย | โอกาสที่ถือข้ออ้างไม่อยู่ด้วย |
|---|---|
| 4 ใบ | 73.6% |
| 3 ใบ | 57.1% |
| 2 ใบ | 33.3% |
| 1 ใบ | 0% |
เลข 73.6% ของกรณี 4 ใบมาจาก 1 - C(10,3) / C(15,3) ในการเล่นจริงไม่มีใครเลือกการ์ดสุ่ม ดังนั้นใช้เป็นแค่ตัวอ้างอิงช่วงต้นเกมตอนที่ยังไม่รู้อะไรเลย
คนที่เหลือการ์ดใบเดียวเป็นเป้าที่แรงด้วยสองเหตุผล:
- เขาถือข้ออ้างไม่อยู่ควบคู่ไม่ได้
- ถ้าใบนั้นคือคนร้าย เขาจะชนะในตาถัดไป
แต่มีกับดัก การเหลือใบเดียวแค่ตัดปัญหาข้ออ้างไม่อยู่ออกไป ไม่ได้พิสูจน์ว่าใบนั้นคือคนร้าย ถ้าหลังจากที่เรารู้ตำแหน่งครั้งล่าสุดมีการแลกการ์ด ปั่นข้อมูล หรือข่าวลือเกิดขึ้น ข้อมูลของเราอาจหมดอายุแล้ว
จังหวะยิงนักสืบ:
| สถานการณ์ | ลำดับความสำคัญ |
|---|---|
| ยืนยันคนร้าย เหลือใบเดียว ไม่มีการย้ายหลังจากนั้น | ยิงก่อนเลย |
| พยานเห็นคนร้ายและไม่มีข้ออ้างไม่อยู่ ไม่มีการย้ายหลังจากนั้น | ยิงได้อย่างมั่นใจ |
| น่าจะเป็นคนร้ายมาก เหลือใบเดียว | สูง แต่ตรวจหลักฐานอีกรอบ |
| น่าจะเป็นคนร้ายมาก เหลือสองใบ ไม่รู้ว่ามีข้ออ้างไม่อยู่ไหม | ส่วนใหญ่รอก่อน |
| ยืนยันคนร้าย แต่เขามีข้ออ้างไม่อยู่ | อย่าเปลืองนักสืบ |
| มีการ์ดย้ายถูกเล่นหลังจากที่ยืนยัน | อัปเดตตำแหน่งก่อน แล้วค่อยยิง |
เรื่องที่เจอบ่อยคือ "หลังการย้าย ผู้ต้องสงสัยเดิมเหลือใบเดียว ฉันเลยยิง แล้วพลาด" นั่นไม่ใช่จังหวะผิด แต่ข้อมูลตำแหน่งหมดอายุไปแล้ว
5. พยาน: ทั้ง "ขาว" และ "ดำ" หมดอายุเมื่อการ์ดเคลื่อน
พยานให้เราดูการ์ดในมือทั้งหมดของคนหนึ่งคน[3]
ถ้าไม่มีคนร้าย คนนั้นบริสุทธิ์ในตอนนั้น ถ้ามี เราก็เจอคนร้ายแล้ว เรายังเห็นด้วยว่าเขามีข้ออ้างไม่อยู่หรือไม่
แต่มันไม่ถาวร หลังแลกการ์ด ปั่นข้อมูล หรือข่าวลือ คนร้ายอาจย้ายเข้าหรือออกไปแล้ว
ถ้าเรามีนักสืบ มักดีที่สุดที่จะไม่ส่งการ์ดให้คนที่เรารู้ว่าบริสุทธิ์ตามใจชอบ การรู้ว่าหนึ่งในสี่คนหลุดจากรายชื่อเป็นข้อมูลที่แรง เพราะเหลือผู้ต้องสงสัยแค่สองคน
แต่อย่าทำให้ "ปกป้องคนที่ขาว" เป็นเป้าหมาย ถ้าเราไม่มีนักสืบ และการตรึงโต๊ะไว้แค่ทำให้คนอื่นชนะด้วยนักสืบของเขา การขยับโต๊ะอาจดีกว่าสำหรับโอกาสชนะของเรา
นี่ไม่ใช่เกมสืบสวนร่วมมือ แต่เป็นเกมที่ต่างคนต่างเล่น และใครเป็นเจ้าของข้อมูลก็สำคัญด้วย
6. การ์ดย้าย 5 ใบ: ย้ายเพราะอะไร?
การย้ายคนร้ายไม่ใช่เป้าหมายในตัวเอง มีเหตุผลหลักสี่ข้อ:
- หนีการจับ เราโดนจับได้ จึงหนี
- ตัดภัยที่ใกล้ชนะ มีคนจะชนะด้วยคนร้ายใบเดียว เราจึงบังคับให้มันขยับ
- เปลี่ยนลำดับตา ย้ายจากคนที่จะชนะเร็ว ไปหาคนที่ตายังอีกไกล
- ทำลายข้อมูล ทำให้ตำแหน่งคนร้ายที่รู้อยู่ล้าสมัย
ในทางกลับกัน ถ้าตำแหน่งตอนนี้นำไปสู่ชัยชนะด้วยนักสืบของเราได้ทันที อย่าย้าย
แลกการ์ด (2 ใบ): ควบคุมง่ายที่สุด เราเลือกคนหนึ่งคน แล้วต่างคนต่างแลกการ์ดหนึ่งใบแบบลับ ๆ ถ้าเล่นแลกการ์ดแล้วเราไม่เหลือการ์ด ก็ไม่เกิดการแลก[3] สำหรับคนร้าย นี่คือการ์ดหนีที่ดีที่สุด เพราะเลือกเป้าหมายได้ สำหรับคนอื่น การใช้กับคนที่ดูเหมือนคนร้ายอาจทำให้เขาส่งคนร้ายกลับมาหาเรา ถ้าแลกการ์ดเป็นใบสุดท้ายของเรา พอเล่นแล้วเหลือศูนย์ใบ ไม่มีอะไรให้แลก และไม่ขัดขวางใครเลย นี่คือกับดักปลายเกมแบบคลาสสิก ถ้ามีแลกการ์ดกับการ์ดอีกหนึ่งใบ เรายังเหลือหนึ่งใบไว้แลก ถ้าเป้าหมายเหลือแค่คนร้าย นั่นคือการ์ดเดียวที่เขาให้ได้ เราจึงดึงมันออกมาด้วยแรงบังคับ และหยุดชัยชนะทันทีของเขาได้ แต่ตอนนี้เราเองกลายเป็นคนร้าย
ปั่นข้อมูล (2 ใบ): ขยับทุกคน แต่แต่ละคนเลือกเอง ทุกคนส่งการ์ดที่เลือกหนึ่งใบให้คนทางซ้าย คนที่ไม่มีการ์ดไม่ต้องส่ง[3] ถ้าสองใบสุดท้ายของเราคือคนร้ายกับปั่นข้อมูล พอเล่นปั่นข้อมูลแล้วเหลือแค่คนร้าย เราจึงต้องส่งคนร้ายไปทางซ้าย ถ้าปั่นข้อมูลเป็นใบสุดท้ายจริง ๆ เราไม่ต้องส่งอะไร แต่คนอื่นทุกคนยังขยับอยู่ดี ต่างจากแลกการ์ดที่เป็นใบสุดท้าย ผลต่อทั้งโต๊ะยังอยู่ และระวังเมื่อคนทางขวาของเราน่าจะเป็นคนร้ายและส่งมาให้เราได้
ข่าวลือ (1 ใบ): การย้ายแบบสุ่มที่กลายเป็นอาวุธช่วงท้าย ทุกคนสุ่มหยิบการ์ดหนึ่งใบจากคนทางขวา ถ้าคนทางขวาไม่มีการ์ด ก็หยิบไม่ได้[3] ถ้าผู้ถือคนร้ายมี k ใบ โอกาสที่คนร้ายถูกหยิบก็คือ 1/k
| การ์ดในมือผู้ถือคนร้าย | โอกาสที่คนร้ายย้าย |
|---|---|
| 4 ใบ | 25% |
| 3 ใบ | 33.3% |
| 2 ใบ | 50% |
| 1 ใบ | 100% |
ดังนั้นแม้จะคิดว่า "เหลือแต่คนร้าย ตาหน้าฉันชนะ" ก็ยังไม่ใช่ชัยชนะแน่นอนถ้าข่าวลือยังอยู่ในเกม หลายคนโดนตอนที่มั่นใจว่าชนะแล้ว เพราะข่าวลือเอาคนร้ายใบเดียวไป 100% นั่นไม่ใช่โชคร้าย แต่เป็นผลจากกติกา และถึงข่าวลือจะเป็นใบสุดท้ายของผู้เล่น ทั้งโต๊ะก็ยังหยิบกันหลังเขาเล่น ซึ่งต่างจากแลกการ์ด
7. ดูลูกศรสองอัน: ลำดับตา กับทิศทางที่การ์ดเคลื่อน
เวลาตัดสินใจว่าจะส่งคนร้ายให้ใคร มีระยะสองแบบ:
- ต้องย้ายอีกกี่ครั้ง คนร้ายถึงจะกลับมาหาเราได้
- อีกกี่ตา คนนั้นถึงจะได้เล่น
ถ้าปนกันสองอย่างนี้ จะเกิดเรื่อง
สมมติการ์ดเคลื่อนไปทาง A → B → C → D → A ถ้าคนร้ายอยู่ที่ D ก็ห่างจาก A แค่ที่นั่งเดียว ปั่นข้อมูลหนึ่งครั้ง หรือข่าวลือในเงื่อนไขที่พอดี ก็เกิด "คนร้ายกลับบ้านแล้ว"
ถ้าส่งให้ B ก็ไกลจากการกลับมาหา A แต่ถ้า B ได้เล่นเร็ว ชัยชนะของ B ด้วยคนร้ายก็ใกล้เข้ามา
ดังนั้นการเลือกเป้าหมายดูแค่ที่นั่งไม่พอ ให้ตรวจสี่อย่างนี้:
- อีกฝ่ายมีการ์ดกี่ใบ
- ตาของเขามาเร็วแค่ไหน
- การ์ดอยู่ห่างจากการกลับมาหาเราแค่ไหน
- เหลือปั่นข้อมูล ข่าวลือ และแลกการ์ดอะไรบ้าง
การส่งคนร้ายให้คนที่เหลือใบเดียวและได้เล่นก่อนเรา เกือบเท่ากับฆ่าตัวตาย
8. ข้ออ้างไม่อยู่ 5 ใบ กับคนธรรมดา 1 ใบ: การไม่ทำอะไรก็แรงได้
ข้ออ้างไม่อยู่ในมือหนึ่งใบก็พอกันนักสืบ ถือสองใบไม่ได้ทำให้ปลอดภัยเป็นสองเท่าในจังหวะเดียวกัน[1][3]
ดังนั้นถ้ามีข้ออ้างไม่อยู่หลายใบ ใบสุดท้ายมีค่ามาก ส่วนที่เกินเป็นการ์ดที่ทิ้งได้อย่างปลอดภัย
คนธรรมดาไม่มีผล[3]
ดูเหมือนอ่อน แต่ในมือที่เป็นคนร้าย ข้ออ้างไม่อยู่ และคนธรรมดา มันมีประโยชน์มาก เล่นคนธรรมดาแล้วคนร้ายไม่ขยับ ข้ออ้างไม่อยู่ก็ยังอยู่ เราลดการ์ดไปหนึ่งใบโดยไม่ทำลายอะไร
ในมือแบบนี้ "ไม่เกิดอะไรขึ้น" อย่างปลอดภัยอาจแรงกว่าเอฟเฟกต์ที่ดูเด่น
9. 5 รูปแบบช่วงท้ายที่ควรจำ
นักสืบ 1 ใบ ปะทะ คนร้าย 1 ใบ ถ้าผู้ถือนักสืบเล่นก่อน ผู้ถือคนร้ายมีข้ออ้างไม่อยู่ไม่ได้ นักสืบจึงชนะ ถ้าผู้ถือคนร้ายเล่นก่อน เขาเล่นคนร้ายออกมาแล้วชนะ ตอนจบไม่ได้ตัดสินด้วยการสืบสวน แต่เป็นปริศนาว่าใครได้เดินก่อน
คนร้ายใบเดียว แต่ข่าวลือยังอยู่ ไม่ใช่ชัยชนะแน่นอน ข่าวลือย้ายมัน 100%
คนร้ายใบเดียว และปั่นข้อมูลมาก่อน ผู้ถือมีการ์ดใบเดียว จึงต้องส่งคนร้ายไปทางซ้าย
พยายามรบกวนด้วยแลกการ์ดใบสุดท้าย เล่นแล้วไม่เหลือการ์ด จึงไม่เกิดการแลก และเราไม่ได้อะไรไป
ยิงนักสืบใส่คนที่เหลือใบเดียวด้วยข้อมูลก่อนการย้าย ไม่มีข้ออ้างไม่อยู่แน่ แต่คนร้ายอาจไม่อยู่แล้ว การเหลือใบเดียวตัดการป้องกัน แต่ไม่ได้พิสูจน์ว่าตอนนี้คนร้ายอยู่ที่ไหน
10. แยกความพ่ายแพ้ที่ป้องกันได้ ออกจากที่ป้องกันไม่ได้
ถ้าอยากเก่งขึ้น ให้กำจัดความผิดพลาดที่เกิดซ้ำ
ความพ่ายแพ้ที่ป้องกันได้:
- ส่งคนร้ายให้คนที่นั่งห่างจากเราแค่หนึ่งที่โดยไม่คิด แล้วมันกลับมาทันที
- เก็บแลกการ์ดใบเดียวไว้ แล้วคิดว่าตอนท้ายยังแลกได้
- ยิงนักสืบใส่ตำแหน่งเก่าหลังจากมีการย้าย
- มีนักสืบและรู้ตำแหน่งคนร้าย แต่ขยับโต๊ะโดยไม่มีเหตุผล
- ส่งคนร้ายให้คนที่เหลือใบเดียว จนเขาชนะทันที
ความพ่ายแพ้ที่หลีกเลี่ยงยาก:
- คนร้ายของเราซ่อนอยู่อย่างสมบูรณ์ แต่นักสืบที่ไม่รู้อะไรเลยทายถูกเพราะโชคล้วน ๆ
- ข่าวลือสุ่มโดนคนร้ายด้วยความน่าจะเป็นต่ำ
- แจกการ์ดแรกมาแย่มาก
ถ้าพยายามหลบนักสืบสุ่มทุกครั้ง เราจะย้ายคนร้ายมากเกินจำเป็นและสร้างทางแพ้ใหม่
กำจัดอุบัติเหตุที่ป้องกันได้ ระยะยาวนี่แหละแข็งแรงที่สุด
11. พูดเรื่องอัตราชนะได้แค่ไหน?
เราไม่พบสถิติอัตราชนะสาธารณะที่มีจำนวนเกมมากพอสำหรับชุด 16 ใบนี้
ดังนั้นตัวเลขอย่าง "ใช้วิธีนี้แล้วชนะ 40%" หรือ "ฝ่ายคนร้ายชนะ 60%" ไม่สามารถนำเสนอเป็นข้อเท็จจริงได้
แต่ในสภาพอุดมคติ (ก่อนแจกการ์ด ผู้เล่นสี่คนฝีมือเท่ากัน ที่นั่งและการ์ดสมมาตร) ทุกคนอยู่ในสถานการณ์เท่ากัน ค่าอ้างอิงอัตราชนะของผู้เล่นหนึ่งคนจึงเป็น 25%
ฝีมือจะบวกเพิ่มจากตรงนั้นได้เท่าไหร่ ต้องบันทึกเกมหลายสิบถึงหลายร้อยเกมด้วยชุดเดียวกันจึงจะรู้
ส่วนตัวเลขเหล่านี้คำนวณจากกติกาได้:
- ทันทีหลังเปิดผู้พบคนแรก เมื่อไม่มีข้อมูลอื่น เขาถือคนร้ายด้วยโอกาส 20% และอีกสามคนคนละ 26.7%
- ในชุด 16 ใบนี้ โอกาสที่ผู้ถือคนร้ายคนแรกจะถือข้ออ้างไม่อยู่อย่างน้อยหนึ่งใบด้วย เมื่อไม่มีข้อมูลอื่น คือ 73.6%
- ถ้าผู้ถือคนร้ายมี 4 / 3 / 2 / 1 ใบ ข่าวลือย้ายคนร้ายด้วยโอกาส 25% / 33.3% / 50% / 100%
- ถ้าคนร้ายเป็นการ์ดใบเดียวของผู้ถือ โอกาสที่เขาถือข้ออ้างไม่อยู่ด้วยคือ 0%
ตัวเลขที่แน่นอนเหล่านี้มีประโยชน์ในเกมจริงมากกว่าการเดาอัตราชนะ
12. สรุปใช้งานจริง: ระหว่างเล่นดูแค่นี้
เมื่อถึงตาเรา ไล่ตามลำดับนี้:
- ตอนนี้มีใครชนะได้ไหม? ดูมือที่เหลือใบเดียวและลำดับตา
- ทางชนะของเราตอนนี้คืออะไร? คนร้าย นักสืบ หรือเก็บตัวเลือก
- จะเก็บหรือทำลายข้อมูลตำแหน่งคนร้าย? เก็บไว้ถ้าเปลี่ยนเป็นชัยชนะด้วยนักสืบได้ ทำลายถ้ามีคนใกล้ชนะ
- หลังเล่นการ์ดใบนี้ ใครได้ประโยชน์มากที่สุด? ดูจำนวนการ์ด ลำดับตา และระยะที่การ์ดเคลื่อน
ถ้ายังมีสมาธิเหลือ ให้นับข้ออ้างไม่อยู่และการ์ดย้ายที่เหลือด้วย
เท่านี้ก็พอ
Hannin wa Odoru แบบ 4 คน ไม่ใช่เกมที่ต้องเลือกฝ่าย
แค่การ์ดคนร้ายบินข้ามโต๊ะใบเดียว คนดีกับคนร้ายก็สลับที่กันได้ใน 5 วินาที
สิ่งที่ต้องตามไม่ใช่ฝ่าย แต่คือ ทางชนะของตัวเราเองในตอนนี้
โต๊ะนี้ไม่เหมือนเกมมนุษย์หมาป่า แต่เหมือนการติดตามพัสดุมากกว่า
เพียงแต่พัสดุคือคนร้าย และบางครั้งมันก็กลับมาถึงบ้านเราภายใน 30 วินาที
เอกสารอ้างอิง (3 รายการ)
- Online-Shop SUPPE von Sugorokuya (Hersteller), „Hannin wa Odoru“. Der Besitzer der Täterkarte wechselt ständig; Detektiv, Alibi, Tausch und die Siegbedingung des Täters suppe.sugorokuya.jp
- Vorstellung von „Hannin wa Odoru“ bei Sugorokuya. 3 bis 8 Spieler, 32 Karten, ein Spiel um Handkarten-Bewegung und Suche sugorokuya.jp
- Kumax, „Regeln und Kartenliste von ‚Hannin wa Odoru‘“. Dritte Edition mit 12 Kartenarten und 32 Karten; genaue Wirkungen von Detektiv, Zeuge, Tausch, Informationsmanipulation, Gerücht und Zivilist; Behandlung bei null Handkarten kumakumax.hatenablog.jp
