อ่าน Attack on Titan เล่ม 0 แล้วเริ่มเข้าใจว่าทำไม Shonen Jump ถึงปฏิเสธ

เล่ม 0 เป็นผลงานจริงที่ฮาจิเมะ อิซายามะวาดตอนอายุ 19 ปีหรือไม่?

หาสิ่งผิดปกติ
วิธีใช้เครื่องมืออ่าน

ฟังจะอ่านบทความออกเสียง อ่านเร็วแสดงวลีทีละช่วงตามความเร็วที่เลือก ฝึกภาษาใช้เปรียบเทียบบทความฉบับแปลที่มีอยู่ บันทึกจะเก็บบุ๊กมาร์กในเบราว์เซอร์นี้ และเปิดอีกครั้งได้จากรายการที่บันทึกในเครื่องเล่น อ่านแบบเกมทุบอิฐจะเปลี่ยนตัวอักษรในบทความเป็นก้อนอิฐให้ทุบเล่น

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

โฆษณา
โฆษณา

Description: เล่ม 0 เป็นผลงานจริงที่ฮาจิเมะ อิซายามะวาดตอนอายุ 19 ปีหรือไม่? ย้อนดูต้นฉบับ 65 หน้า คำปฏิเสธของ Jump และศักยภาพที่บรรณาธิการโคดันฉะมองเห็น

“Shonen Jump ปฏิเสธ Attack on Titan ได้ยังไง มองไม่เห็นของดีเลย!” เป็นเรื่องง่ายที่จะพูดแบบนั้นหลังจากรู้ว่ามังงะดังไปทั่วโลก แต่พอได้ดูต้นแบบที่ฮาจิเมะ อิซายามะวาดตอนอายุ 19 ปี ความคิดก็เปลี่ยนเป็น “เดี๋ยวนะ ถ้าต้นฉบับนี้มาวางบนโต๊ะเรา เราอาจปฏิเสธเหมือนกัน” คนอ่านนี่แหละที่โดนหักมุม

เล่ม 0 คือต้นฉบับจริง

ราวปี 2006 อิซายามะวาดเรื่องสั้น Attack on Titan ความยาว 65 หน้าเสร็จเพื่อนำไปเสนอสำนักพิมพ์ ก่อนเริ่มตีพิมพ์แบบตอนต่อเนื่อง ปี 2013 งานชิ้นนี้ออกเป็น “เล่ม 0” ในของแถมบลูเรย์และดีวีดีเล่มแรกของอนิเมะซีซันแรก

ภาพยังดิบมาก และบางอาคารดูเหมือนอพาร์ตเมนต์สมัยใหม่ ไม่เหมือนเมืองหลังแนวกำแพงที่แฟน ๆ คุ้นเคย ผู้เขียนบอกเองว่าโลกในเรื่องสั้นแตกต่างจากโลกในฉบับตีพิมพ์ เขายังพูดติดตลกว่าอายจนอยากมุดผ้าห่มเวลาอ่านงานวัยรุ่นของตัวเอง สุดท้ายงานที่เจ้าตัวเขินกลับกลายเป็นของสะสม

Jump ปฏิเสธจริงไหม?

จริง อิซายามะเขียนในบล็อกปี 2009 ว่าเคยนำผลงานไปให้ Shonen Jump ดูสองครั้งและได้รับคำวิจารณ์แรง เขายังจำได้ว่าทางนิตยสารต้องการมังงะที่เข้ากับแนวทางของ Jump ต่อมาเขานำต้นแบบ Attack on Titan ไปให้บรรณาธิการ Magazine ของโคดันฉะดูระหว่างกิจกรรมเดินทางไปเสนองานที่โรงเรียนจัดขึ้น

หลักฐานที่เปิดเผยไม่ได้ยืนยันว่าต้นฉบับทุกหน้าที่ Jump เห็นตรงกับเล่ม 0 จำนวน 65 หน้าในปัจจุบันทุกประการ จึงไม่ควรแต่งคำพูดของบรรณาธิการเกี่ยวกับช่องภาพใดช่องภาพหนึ่ง

ทำไมดูต้นฉบับแล้วความคิดถึงเปลี่ยน?

ความกลัวจากยักษ์ ความสิ้นหวังของมนุษย์ และอารมณ์อันรุนแรงมีอยู่แล้ว แต่ทักษะการวาดและการเล่าเรื่องยังต้องพัฒนา คนอ่านสมัยนี้รู้อนาคตว่าจะดังแค่ไหน ส่วนบรรณาธิการในปี 2006 ต้องตัดสินจากงานที่ยังไม่สมบูรณ์และความเหมาะสมกับผู้อ่านนิตยสาร

บรรณาธิการโคดันฉะเห็นอะไร?

ชินทาโร คาวาคุโบะ ซึ่งเพิ่งเริ่มงานในตอนนั้น มองเห็นพลังในการถ่ายทอดอารมณ์ของภาพ รายงานการบรรยายที่มหาวิทยาลัยเมจิอธิบายว่าเขาให้ความสำคัญกับภาพที่สื่อความรู้สึกได้ ไม่ใช่แค่ความสมจริง ทั้งคู่ช่วยกันพัฒนาฝีมือและเนื้อเรื่อง ก่อนเริ่มตีพิมพ์ใน Bessatsu Shonen Magazine ปี 2009

บทสรุปแบบพลิกความคิด

ก่อนอ่านเล่ม 0: “Jump มองไม่เห็นของดี!” หลังอ่าน: “เอ่อ เราอาจพลาดเหมือนกัน” การเข้าใจเหตุผลที่ปฏิเสธในอดีต กับการชื่นชมคนที่เห็นศักยภาพและช่วยพัฒนาผลงาน เป็นเรื่องที่จริงได้พร้อมกัน

เอกสารอ้างอิง (6 รายการ)

โฆษณาค้นหาผลงานที่บทความนี้พูดถึง

  • Attack on Titan

    ผลการค้นหาฉบับภาษาอังกฤษของ Attack on Titan (Attack on Titan) บน Amazon.com ผลงานที่บทความนี้พูดถึง ยังไม่ระบุสินค้าหรือเล่มที่ตรงกับเนื้อหาได้

บทความนี้มีลิงก์พันธมิตร (โฆษณา). เกี่ยวกับโฆษณา As an Amazon Associate I earn from qualifying purchases.

แชร์บทความนี้

หากบทความนี้มีประโยชน์ คุณสามารถสนับสนุนเว็บไซต์ได้ สนับสนุน

โฆษณา
โฆษณา
โฆษณา

อีกสักเรื่องไหม มีอะไรสนุก ๆ บ้าง

อ่านจบแล้วก็ลองต่อเลย: เรื่องใกล้เคียงไม่กี่เรื่อง และเรื่องที่ต่างไปเลยแต่สนุก

  1. ทำไม "ในฐานะสามี" "ในฐานะแฟน" "ในฐานะครอบครัว" ถึงเป็นต้นเหตุของการทะเลาะกัน
  2. กระป๋อง 9% ขนาด 500 มล. นับเป็น "หนึ่งกระป๋อง" จริงไหม เทียบเท่าเบียร์ราว 2.6 กระป๋อง
  3. ทำไม “Yohohoho” ของ Ado กลับมาฮิต? เพลง Binks' Sake ถูกรีมิกซ์จนมีคนเล่นด้วยเมโลเดียน
  4. ทำไมพิธีกรหญิงใน TODAY ถึงรีบห้ามเมื่ออัล โรเกอร์พูดว่า “Big Red”?

วันนี้อ่านเรื่องนี้

แต่ละบทความตอบคำถามที่ผู้อ่านบทความนี้มักสงสัยต่อ

ดูบทความทั้งหมดบทความเรื่อง มังงะ เพิ่มเติม

หาบทความอื่น

บทความทั้งหมด

Mendoi-chan

ผู้ดูแลเว็บไซต์

Mendoi-chan

เรียบเรียงความยุ่งยากในที่ทำงานและชีวิตประจำวันให้เป็นโครงสร้างที่ชัดเจนและขั้นตอนถัดไปที่ทำได้จริง