TL;DR
ถ้าเอาเงินเดือนสุทธิเฉลี่ยไปวางเทียบกับค่าครองชีพแบบ “อยู่คนเดียวและเช่าบ้านเอง” อินโดนีเซีย เวียดนาม และไทยจะดูเหมือนมีปัญหาที่เป็นไปไม่ได้ เพราะ เงินเดือนเฉลี่ยต่ำกว่าค่าใช้จ่ายสำหรับการอยู่คนเดียว
คำถามจึงมาเองว่า
“งั้นคนท้องถิ่นติดลบทุกเดือนเหรอ? อยู่ได้เพราะอยู่กับครอบครัวแล้วแชร์ค่าใช้จ่ายกันหรือเปล่า?”
การอยู่ร่วมกับครอบครัวและการแชร์ต้นทุนช่วยจริง แต่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของคำตอบ
ปัญหาที่ใหญ่กว่าคือ ตัวเลขที่เอามาเทียบกันตั้งแต่แรกวัดคนละเรื่อง
- เว็บไซต์ค่าครองชีพ: งบประมาณจำลองสำหรับคนหนึ่งคนที่เช่าที่พักและใช้ชีวิตคนเดียว
- ตัวเลขเงินเดือน: เงินเดือนสุทธิเฉลี่ยของลูกจ้าง
- สถิติภาครัฐ: รายได้และรายจ่ายที่เกิดขึ้นจริงของประชาชนหรือครัวเรือน
ดังนั้นตารางแรกไม่ได้เป็นบัญชีรายรับรายจ่ายจริงของครัวเรือนท้องถิ่นโดยเฉลี่ย
มันใกล้เคียงกับการ เอางบ “โหมดโซโลสำหรับคนเช่าบ้าน” ไปดวลกับเงินเดือนเฉลี่ย แล้วประกาศผลเหมือนเป็นชีวิตจริงของทุกคน
เมื่อดูข้อมูลทางการ ภาพเปลี่ยนไปมาก เวียดนามในปี 2024 มีรายได้เฉลี่ยประมาณ 5.4 ล้านดองต่อคนต่อเดือน และค่าใช้จ่ายเพื่อการดำรงชีพประมาณ 2.8 ล้านดอง ไทยในปี 2025 มีรายได้ครัวเรือนเฉลี่ย 28,308 บาทต่อเดือน และรายจ่าย 22,420 บาท จีนในปี 2025 มีรายได้ที่ใช้จ่ายได้ต่อหัว 43,377 หยวนต่อปี และรายจ่ายเพื่อการบริโภค 29,476 หยวน ญี่ปุ่นในปี 2025 ครัวเรือนผู้มีงานทำที่มีสมาชิกตั้งแต่สองคนขึ้นไปมีรายได้ที่ใช้จ่ายได้เฉลี่ย 532,408 เยนต่อเดือน และรายจ่ายเพื่อการบริโภค 346,297 เยน
ภาพนี้ไม่ใช่ “ทั้งประเทศใช้เงินมากกว่าที่หาได้ทุกเดือน”
อินโดนีเซียต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะค่าจ้างวัด ต่อลูกจ้างหนึ่งคน แต่รายจ่ายวัด ต่อประชากรหนึ่งคน ซึ่งรวมเด็ก ผู้สูงอายุ และคนที่ไม่ได้เป็นลูกจ้าง จึงห้ามเอามาลบกันตรง ๆ
ใจความของบทความนี้จึงไม่ใช่อันดับประเทศค่าครองชีพถูกที่สุด แต่คือ ถ้าตัวหารไม่ตรงกัน ตารางที่ดูสวยมากก็สร้างจักรวาลคู่ขนานได้
ถ้าดูแค่เว็บไซต์เปรียบเทียบ มันดูติดลบจริง
ข้อมูล Livingcost ที่อัปเดตเมื่อ 21 มิถุนายน 2026 เป็นดังนี้
| ประเทศ | เงินเดือนสุทธิเฉลี่ย | ค่าครองชีพ 1 คนรวมค่าเช่า | เงินเดือน ÷ ค่าครองชีพ |
|---|---|---|---|
| อินโดนีเซีย | $289 | $543 | 0.53 |
| เวียดนาม | $428 | $637 | 0.67 |
| ไทย | $620 | $882 | 0.70 |
| จีน | $868 | $663 | 1.31 |
| ญี่ปุ่น | $1,914 | $1,109 | 1.73 |
ถ้าอ่านแบบตรงตัว อินโดนีเซียขาดเดือนละ 254 ดอลลาร์ เวียดนามขาด 209 ดอลลาร์ และไทยขาด 262 ดอลลาร์
เทศกาลติดลบแห่งชาติ จัดทุกสิ้นเดือน
ถ้าเป็นเกมที่โดนหัก HP ทุกสิ้นเดือน เซิร์ฟเวอร์คงร้างไปนานแล้ว
แต่โลกจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น
“ค่าครองชีพ” ในตารางนี้ไม่ใช่รายจ่ายเฉลี่ยที่ชาวท้องถิ่นจ่ายจริง Livingcost มีประโยชน์สำหรับการวางงบย้ายประเทศหรือเปรียบเทียบเมือง แต่เป็นโมเดลที่รวมต้นทุนการหาที่อยู่อาศัยสำหรับหนึ่งคนไว้ด้วย เงื่อนไขจึงต่างจากคนที่อยู่บ้านครอบครัว แชร์บ้าน อยู่เมืองที่ถูกกว่า หรือแบ่งค่าน้ำไฟ อินเทอร์เน็ต และของใช้ถาวรกับหลายคน
ข้อสรุปที่ปลอดภัยจึงมีเพียงว่า
“ในบางประเทศ วิถีชีวิตแบบอยู่คนเดียวที่เว็บไซต์จำลองไว้ มีค่าใช้จ่ายสูงกว่าเงินเดือนสุทธิเฉลี่ย”
มันไม่ได้พิสูจน์ว่าคนท้องถิ่นโดยเฉลี่ยติดลบทุกเดือน
“เงินเดือนเฉลี่ย” กับ “ค่าครองชีพคนเดียว” ไม่ใช่สถิติชนิดเดียวกัน
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการเปรียบเทียบประเทศไม่ใช่การบวกลบผิด แต่คือ ไม่อ่านป้ายชื่อของตัวเลข
ตัวเลขเหล่านี้ไม่เหมือนกัน
- ค่าจ้างเฉลี่ย
- รายได้ต่อหัว
- รายได้ครัวเรือน
- รายได้ที่ใช้จ่ายได้
ฝั่งรายจ่ายก็เหมือนกัน
- ค่าครองชีพสำหรับคนเดียวจากแบบจำลอง
- รายจ่ายเพื่อการบริโภคจริงต่อหัว
- รายจ่ายครัวเรือนทั้งหมด
- รายจ่ายเพื่อการบริโภค
- มาตรวัดการบริโภคที่อาจไม่รวมธุรกรรมทางการเงิน เช่น เงินต้นสินเชื่อที่อยู่อาศัย
ถ้าบีบทุกอย่างเหลือแค่สองคอลัมน์ชื่อ “เงินเดือน” กับ “ค่าครองชีพ” ตารางจะดูสะอาดมาก
และความหมายก็สะอาดหายไปด้วย
Excel ไม่ร้อง แต่ตำรวจตัวหารร้อง
ดังนั้นบทความนี้ใช้ Livingcost เพื่ออธิบายโมเดลการอยู่คนเดียวเท่านั้น แล้วใช้สถิติภาครัฐเพื่อดูสภาพครัวเรือนจริง
พอดูสถิติทางการ ภาพก็เปลี่ยน
ข้อมูลทางการล่าสุดหรือชุดที่สอดคล้องกันภายในแต่ละประเทศมีดังนี้
| ประเทศ | ฝั่งรายได้ | ฝั่งรายจ่าย | เทียบตรง ๆ ได้ไหม |
|---|---|---|---|
| อินโดนีเซีย | ส.ค. 2025 ค่าจ้างเฉลี่ยลูกจ้าง ~3.33 ล้านรูเปียห์/เดือน | มี.ค. 2025 รายจ่าย ~1.57 ล้านรูเปียห์/คน/เดือน | ไม่ได้: ลูกจ้าง vs ประชากร |
| เวียดนาม | 2024 รายได้ ~5.4 ล้านดอง/คน/เดือน | 2024 ค่าใช้จ่ายดำรงชีพ ~2.8 ล้านดอง/คน/เดือน | ค่อนข้างเทียบได้ |
| ไทย | 2025 รายได้ครัวเรือน 28,308 บาท/เดือน | รายจ่ายครัวเรือน 22,420 บาท/เดือน | พอเทียบได้ แต่รายได้รวมสิ่งที่ไม่ใช่เงินสด |
| จีน | 2025 รายได้ที่ใช้จ่ายได้ 43,377 หยวน/คน/ปี | การบริโภค 29,476 หยวน/คน/ปี | ค่อนข้างเทียบได้ |
| ญี่ปุ่น | 2025 รายได้ที่ใช้จ่ายได้ 532,408 เยน/เดือน ในครัวเรือนผู้มีงานทำ 2+ คน | การบริโภค 346,297 เยน/เดือน | เทียบได้ภายใต้คำนิยามครัวเรือนนั้น |
อย่าเอาตารางนี้ไปจัดลีกว่าใครอันดับ 1 ถึง 5
นิยาม ประชากรตัวอย่าง และวิธีบัญชีของแต่ละประเทศไม่เหมือนกัน
หน้าที่ของตารางนี้แคบกว่านั้น คือทดสอบคำถามว่า “คนท้องถิ่นโดยเฉลี่ยติดลบทุกเดือนจริงหรือไม่?”
เวียดนาม：ตัวอย่างที่ชัดที่สุดว่า “ติดลบ” จากตารางแรกไม่ใช่ชีวิตจริงเฉลี่ย
สำนักงานสถิติของเวียดนามรายงานว่า ในการสำรวจมาตรฐานการครองชีพปี 2024 รายได้เฉลี่ยต่อเดือนอยู่ที่ประมาณ 5.4 ล้านดองต่อคน
ค่าใช้จ่ายเพื่อการดำรงชีพเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 2.8 ล้านดองต่อคนต่อเดือน
คำนวณง่าย ๆ ค่าใช้จ่ายอยู่ที่ราว 52% ของรายได้ ค่าอาหารประมาณ 1.4 ล้านดอง และค่าใช้จ่ายที่ไม่ใช่อาหารมากกว่า 1.4 ล้านดองเช่นกัน
ในขณะที่ Livingcost แสดงเงินเดือนสุทธิ 428 ดอลลาร์ เทียบกับค่าครองชีพคนเดียว 637 ดอลลาร์
สองชุดนี้ไม่ได้ขัดแย้งกัน
เพราะวัดคนละสิ่ง
อันหนึ่งคือโมเดลว่า “ถ้าคนหนึ่งคนใช้ชีวิตแบบนี้ ต้องใช้เงินเท่าไร” อีกอันคือการสำรวจว่าประชาชนมีรายได้และใช้จ่ายจริงเท่าไร
เหมือนเอา ค่าพลังที่ไกด์เกมแนะนำ ไปคิดว่าเป็น ค่าพลังจริงของผู้เล่นทุกคนตอนผ่านด่าน
ไทย：เข้า 28,308 บาท ออก 22,420 บาท
สำนักงานสถิติแห่งชาติของไทยรายงานในการสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือนปี 2025 ว่า รายได้ครัวเรือนเฉลี่ยอยู่ที่ 28,308 บาทต่อเดือน และรายจ่ายอยู่ที่ 22,420 บาท
ส่วนต่างคือ 5,888 บาท
แต่ก็ยังไม่ควรเขียนทันทีว่า “ครัวเรือนเฉลี่ยออมเงินสด 5,888 บาททุกเดือน”
รายได้ครัวเรือนรวม รายได้ที่ไม่เป็นตัวเงิน ด้วย ในปี 2025 ส่วนนี้อยู่ที่ 4,122 บาทต่อเดือน และจากรายจ่ายทั้งหมด 22,420 บาท รายจ่ายเพื่อการบริโภคอยู่ที่ 19,482 บาท
ดังนั้น “รายได้ลบรายจ่าย” ไม่จำเป็นต้องเท่ากับเงินสดที่เข้าบัญชีธนาคารตรง ๆ
ถึงอย่างนั้น ภาพนี้ก็ยังต่างมากจาก “เงินเดือน 620 ดอลลาร์ ค่าครองชีพ 882 ดอลลาร์ ทุกคนเลยขาดทุนตลอด”
จีน：การบริโภคราว 68% ของรายได้ที่ใช้จ่ายได้
สำนักงานสถิติแห่งชาติจีนรายงานว่า ปี 2025 รายได้ที่ใช้จ่ายได้ต่อหัวอยู่ที่ 43,377 หยวน และรายจ่ายเพื่อการบริโภคต่อหัว 29,476 หยวน
ถ้าเฉลี่ยเป็นรายเดือนจะประมาณ
- รายได้ที่ใช้จ่ายได้: 3,615 หยวน
- การบริโภค: 2,456 หยวน
- ส่วนต่าง: 1,158 หยวน
การบริโภคคิดเป็นประมาณ 68% ของรายได้ที่ใช้จ่ายได้
ส่วนต่างไม่ควรถูกเรียกว่า “เงินออมสด” ทั้งหมด เพราะอาจไปอยู่ในเงินออม การลงทุน หรือการใช้เงินแบบอื่นที่ไม่จัดเป็นการบริโภค
จีนอยู่เหนือจุดคุ้มทุนตั้งแต่ในตาราง Livingcost แล้ว และข้อมูลทางการก็แสดงว่ารายได้ที่ใช้จ่ายได้เฉลี่ยสูงกว่ารายจ่ายเพื่อการบริโภคเฉลี่ย
ญี่ปุ่น：อัตราการบริโภคเฉลี่ย 65%
การสำรวจรายได้และรายจ่ายครัวเรือนของญี่ปุ่นรายงานว่า ในปี 2025 ครัวเรือนผู้มีงานทำที่มีสมาชิกสองคนขึ้นไป มีรายได้ที่ใช้จ่ายได้เฉลี่ย 532,408 เยนต่อเดือน และรายจ่ายเพื่อการบริโภค 346,297 เยน
ส่วนเกินที่รายงานคือ 186,111 เยน และอัตราการบริโภคเฉลี่ย 65.0%
แต่นี่ไม่ใช่ “งบเฉลี่ยของคนญี่ปุ่นหนึ่งคน”
กลุ่มตัวอย่างคือ ครัวเรือนผู้มีงานทำที่มีสมาชิกอย่างน้อยสองคน
ครัวเรือนคนเดียวและครัวเรือนประเภทอื่นไม่ได้ถูกอธิบายด้วยตัวเลขเดียวกัน
ข้อเรียนรู้ไม่ใช่ “คนญี่ปุ่นทุกคนเหลือ 186,111 เยนต่อเดือน” แต่คือ ต้องอ่านก่อนว่าสถิติวัดใคร
ตำรวจตัวหารยังทำโอทีถึงญี่ปุ่น
อินโดนีเซีย：ห้ามคำนวณ “3.33 ล้าน − 1.57 ล้าน = เหลือ 1.76 ล้าน”
BPS รายงานว่าในเดือนสิงหาคม 2025 ค่าจ้างเฉลี่ยของลูกจ้างอยู่ที่ประมาณ 3.33 ล้านรูเปียห์ต่อเดือน
อีกชุดข้อมูลหนึ่งระบุว่าเดือนมีนาคม 2025 รายจ่ายเฉลี่ยต่อหัวอยู่ที่ประมาณ 1.57 ล้านรูเปียห์ต่อเดือน
สิ่งที่อยากทำที่สุดคือ
3.33 − 1.57 = เหลือ 1.76 ล้านรูเปียห์!
อย่าทำ
ตัวหารของค่าจ้างคือ ลูกจ้าง ตัวหารของรายจ่ายคือ ประชากรทั้งหมด
ประชากรรวมเด็ก ผู้สูงอายุ คนไม่มีงาน ผู้ประกอบอาชีพอิสระ และแรงงานนอกระบบ
ถ้าครอบครัวสี่คนมีคนทำงานสองคน เราเอาเงินเดือนของลูกจ้างหนึ่งคนไปลบ “รายจ่ายทั้งบ้านหารสี่” แล้วเรียกว่าส่วนเกินส่วนบุคคลไม่ได้
อินโดนีเซียยังมีแรงงานนอกระบบจำนวนมาก การมองเฉพาะค่าจ้างลูกจ้างจึงยิ่งไม่ครบภาพครัวเรือน
บทความนี้จึงแสดงสองตัวเลขเป็นบริบทเท่านั้น ไม่สร้าง “เงินเหลือรายเดือน” ปลอม ๆ
ไม่ต้องทำลายสถิติเพื่อเติมช่องตารางให้ครบ
แล้วการอยู่กับครอบครัวช่วยได้แค่ไหน?
กลับไปที่คำถามแรก
“ถ้าอยู่หลายคนแล้วแชร์ค่าเช่าและค่าใช้จ่าย มันถูกลงเยอะจริงไหม?”
ในเชิงทิศทาง ใช่
ถ้าใช้โมเดล Livingcost ชุดเดียวกัน แล้วเอาค่าใช้จ่ายรวมของครอบครัวสี่คนหารสี่ ต้นทุนต่อคนจะต่ำกว่าการอยู่คนเดียวอย่างชัดเจน
| ประเทศ | 1 คน | ครอบครัว 4 คน รวม | ครอบครัว 4 คน ต่อคน |
|---|---|---|---|
| อินโดนีเซีย | $543 | $1,292 | $323 |
| เวียดนาม | $637 | $1,661 | $415 |
| ไทย | $882 | $2,288 | $572 |
| จีน | $663 | $1,807 | $452 |
| ญี่ปุ่น | $1,109 | $2,719 | $680 |
อยู่สี่คนไม่ได้แปลว่าต้องซื้อ ตู้เย็นสี่ใบ ครัวสี่ห้อง Wi-Fi สี่เส้น และเครื่องใช้ทุกอย่างสี่ชุด
ที่อยู่อาศัย ค่าสาธารณูปโภค เครื่องใช้ และการเชื่อมต่อมี การประหยัดต่อขนาด
จึงเป็นธรรมชาติที่ค่าใช้จ่ายต่อคนลดลงเมื่อแชร์ครัวเรือน
แต่ตารางนี้ยังเป็นโมเดลของ Livingcost ไม่ได้พิสูจน์ว่าคนในแต่ละประเทศกี่เปอร์เซ็นต์อยู่กับพ่อแม่จริง ๆ
ควรใช้เพื่ออธิบาย กลไกการแชร์ต้นทุน ไม่ใช่เป็นหลักฐานประชากรศาสตร์
แต่แค่ “อยู่กับครอบครัว” ก็ยังอธิบายไม่หมด
1. รูปแบบที่อยู่อาศัยต่างกัน
บ้านครอบครัว บ้านของตัวเอง บ้านพักบริษัท บ้านราคาถูกในต่างจังหวัด หรือบ้านแชร์ มีโครงสร้างต้นทุนต่างจากการเช่าห้องคนเดียวในราคาตลาด
2. ช่องทางซื้อของต่างกัน
ห้าง ย่านท่องเที่ยว ซูเปอร์มาร์เก็ตที่ชาวต่างชาติใช้สะดวก แอปเรียกรถ หรือร้านเชนต่างประเทศ อาจมีราคาไม่เหมือนตลาดท้องถิ่น ร้านใกล้บ้าน โรงอาหาร หรือร้านริมทาง
“เที่ยวแล้วรู้สึกถูกหรือแพง” ไม่เท่ากับค่าครองชีพจริงของครัวเรือน
3. เมืองหลวงไม่ใช่ทั้งประเทศ
กรุงเทพฯ จาการ์ตา โฮจิมินห์ซิตี้ เซี่ยงไฮ้ และโตเกียว อาจแพงกว่าเมืองเล็กหรือชนบทมาก
ใช้ราคาของเมืองใหญ่กับประชากรทั้งประเทศ เป็นวิธีเรียกประเทศสมมติออกมาอย่างรวดเร็ว
4. เงินเดือนไม่ใช่ทรัพยากรทั้งหมดของครัวเรือน
ครัวเรือนอาจมีผู้มีรายได้หลายคน รายได้จากธุรกิจส่วนตัว เงินโอน เงินบำนาญ สวัสดิการ หรือสิ่งของที่ได้รับแทนเงิน
เงินเดือนเฉลี่ยของลูกจ้างหนึ่งคนจึงไม่เท่ากับงบทั้งครัวเรือนโดยอัตโนมัติ
5. มีการบริโภคที่ไม่เป็นเงินสด
อาหารที่ผลิตเอง สิ่งของที่นายจ้างหรือรัฐจัดให้ และบริการจากบ้านที่อยู่อาศัยเอง อาจถูกนับต่างกันในแต่ละระบบสถิติ
แม้แปลเป็นคำว่า “รายได้” กับ “รายจ่าย” เหมือนกัน เนื้อในก็อาจไม่เหมือนกัน
ลำดับที่ปลอดภัยกว่าสำหรับการเทียบค่าครองชีพระหว่างประเทศ
ครั้งหน้าถ้าจะเทียบประเทศอื่น ให้ดูตามลำดับนี้
- ตัวเลขของใคร? บุคคล ลูกจ้าง ครัวเรือน หรือประชากรต่อหัว
- ก่อนหรือหลังภาษี? อย่าเอาค่าจ้างขั้นต้นไปปนกับรายได้ที่ใช้จ่ายได้
- ข้อมูลจริงหรือแบบจำลอง? แบบสำรวจครัวเรือนไม่ใช่งบประมาณประมาณการ
- รวมค่าที่อยู่อาศัยไหม? ค่าเช่าตัวเดียวเปลี่ยนอันดับได้ทั้งตาราง
- ระดับประเทศหรือเมือง? อย่าเอาเมืองหลวงไปปนกับค่าเฉลี่ยทั้งประเทศ
- ช่วงเวลาเดียวกันไหม? เงินเดือนและราคาสินค้าเปลี่ยนตลอด
- ค่อยคำนวณอัตราส่วน จัดนิยามให้ตรงก่อนแล้วค่อยหาร
“เงินเดือน ÷ ค่าครองชีพ” เป็นตัวเลขที่ดูสะอาดและสบายตามาก
ส่วนสถิติอาจกำลังกรีดร้องอยู่ใต้โต๊ะ
สรุป: ไม่ใช่ทุกคนติดลบ แต่ตารางแรกเปิดโหมด “เล่นคนเดียว”
คำถามแรกสมเหตุสมผลมาก
ถ้าเห็นอินโดนีเซีย เวียดนาม และไทยเป็น “เงินเดือนเฉลี่ย < ค่าครองชีพคนเดียว” ใครก็ต้องถามว่า
“แล้วอยู่กันได้ยังไง?”
คำตอบไม่ใช่ประชากรทั้งประเทศใช้เงินมากกว่าที่หาได้ตลอดเวลา
แต่คือ วิถีชีวิตที่ตารางเปรียบเทียบสมมติไว้ ไม่เหมือนกับวิธีที่ครัวเรือนท้องถิ่นจำนวนมากใช้ชีวิตจริง
การอยู่ร่วมกันลดต้นทุนคงที่ บ้านของตัวเองหรือบ้านครอบครัวเปลี่ยนค่าที่อยู่อาศัย ช่องทางซื้อของท้องถิ่นเปลี่ยนราคา และครัวเรือนอาจมีรายได้มากกว่าหนึ่งทาง
ที่สำคัญ ข้อมูลทางการของเวียดนาม ไทย จีน และญี่ปุ่นไม่ได้แสดงเรื่อง “ครัวเรือนเฉลี่ยติดลบเชิงโครงสร้างทุกเดือน” แบบเดียวกับตารางแรก ส่วนอินโดนีเซียไม่สามารถเอาค่าจ้างกับรายจ่ายมาลบตรง ๆ เพราะตัวหารต่างกัน
ตารางแรกจึงไม่ได้ไร้ประโยชน์ เพียงแต่ตอบคำถามอีกแบบ
- วางงบย้ายไปอยู่คนเดียว → เว็บไซต์ค่าครองชีพมีประโยชน์
- อยากรู้ว่าคนท้องถิ่นใช้ชีวิตจริงอย่างไร → ดูสถิติครัวเรือนทางการ
- อยากเทียบความเหลือทางการเงินระหว่างประเทศ → ทำคำนิยามและหน่วยให้ตรงก่อน
อย่าเอาไกด์โหมดโซโลสำหรับชาวต่างชาติ ไปคิดว่าเป็นไฟล์เซฟของคนท้องถิ่นทั้งประเทศ
นี่คือข้อสรุปของเรื่องนี้
Sources
- Livingcost, Indonesia — https://livingcost.org/cost/indonesia
- Livingcost, Vietnam — https://livingcost.org/cost/vietnam
- Livingcost, Thailand — https://livingcost.org/cost/thailand
- Livingcost, China comparison data — https://livingcost.org/cost/china/vietnam
- Livingcost, Japan comparison data — https://livingcost.org/cost/japan/thailand
- Statistics Indonesia, Labour Situation August 2025 — https://www.bps.go.id/en/pressrelease/2025/11/05/2479/keadaan-ketenagakerjaan-.html
- Statistics Indonesia, average monthly expenditure per capita — https://www.bps.go.id/en/statistics-table/3/VTJaSFFtWklXVnBYZVdSREwyczJlbm93UWpVM1FUMDkjMw%3D%3D/rata-rata-pengeluaran-per-kapita-sebulan-menurut-kelompok-komoditas-dan-daerah-tempat-tinggal-rupiah-.html
- General Statistics Office of Vietnam, 2024 Household Living Standards Survey — https://www.nso.gov.vn/tin-tuc-thong-ke/2025/05/thong-cao-bao-chi-ket-qua-khao-sat-muc-song-dan-cu-nam-2024/
- National Statistical Office of Thailand, 2025 Household Socio-Economic Survey — https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2026/20260505141117_96690.pdf
- National Bureau of Statistics of China, 2025 Residents' Income and Consumption Expenditure — https://www.stats.gov.cn/english/PressRelease/202601/t20260120_1962356.html
- Statistics Bureau of Japan, Family Income and Expenditure Survey 2025 — https://www.stat.go.jp/data/kakei/sokuhou/tsuki/pdf/fies_gaikyo2025.pdf
