ข้างศาลเจ้าเก่ามีกฎข้อเดียว หากใครชี้ไปในความมืด อย่ามองตามเด็ดขาด
ชายหนุ่มคนหนึ่งอาศัยอยู่ลำพังในห้องพักใกล้ศาลเจ้าเล็ก ๆ ซุ้มประตูเอียง กล่องรับเครื่องเซ่นเต็มไปด้วยดิน และชื่อบนป้ายไม้ถูกทาสีดำทับ เหลือเพียงคำว่าท่าน███
เขาจำไม่ได้ว่าใครเล่าชื่อนี้ให้ฟัง แต่จำกฎได้ หากมีคนทำบางอย่างใกล้ศาลเจ้าในเวลากลางคืน จะมีบางสิ่งเข้ามาใกล้จากที่ไกลแสนไกล มันจะปรากฏในทิศที่นิ้วชี้ไป ใครมองไปทางนั้นจะตาย
เขาไม่เคยสงสัยเลยว่าตนรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
คืนนั้นเขาพยายามล่วงละเมิดทางเพศหญิงสาวที่มาห้องพัก เธอต่อสู้ขัดขืนและหนีออกจากประตูได้ เขาวิ่งไล่ตาม
เธอวิ่งเท้าเปล่าพร้อมกดโทรศัพท์ พยายามบล็อกเขาบน Instagram ที่แปลกกว่านั้นคือเขาก็เปิดแอปเพื่อบล็อกเธอขณะวิ่งไล่ ทำไปเพื่ออะไรในเวลานี้ นิ้วโป้งยังคงขยับต่อไป
หญิงสาวหยุดข้างศาลเจ้า ย่อตัวลงริมถนนแล้ววางมือบนพื้น อาจเป็นการอธิษฐาน หรือพิธีอะไรสักอย่าง
แล้วถนนก็สั้นลง
เสาไฟฟ้าที่อยู่ไกลเลื่อนเข้ามาอย่างไร้เสียง ตามด้วยอีกต้น ไม่มีใครเดินเข้ามา ระยะทางต่างหากที่กำลังเคลื่อนเข้าหาพวกเขา
หญิงสาวลุกขึ้นชี้เข้าไปในความมืด
เขาเกือบหันตาม แต่มองแล้วจะตาย เขาบังคับสายตาให้จับอยู่บนพื้นใต้ไฟถนน จากหางตาเหมือนมีบางสิ่งผอมกว่าเสาไฟแต่สูงกว่าบ้านยืนขึ้น
เขายื่นมือจะคว้าตัวเธอ เมื่อเธอหลบ เขาเห็นว่านิ้วยาวกว่าเดิม ข้อมือบิดไปผิดทิศ ใบหน้ายังเหมือนเดิม แต่เสียงลมหายใจดังจากด้านหลังเขา
เธอเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไร
ขณะที่เขาเกือบเงยหน้า เสียงเหมือนผ้าขาดดังขึ้นเหนือศีรษะ
บางสิ่งที่ใหญ่โตกว่ามากทิ้งตัวลงมาครอบทั้งสองคน จากมุมเดียวกับที่เขาเคยกระโจนใส่เธอ
หญิงสาวที่หนีและชายที่ไล่ตามหายไปใต้เงาเดียวกัน เขาไม่มองขึ้นไปเลย รู้สึกเพียงว่าเท้าลอยจากพื้น และสิ่งที่ยกเขาขึ้นไม่มีมือ
โทรศัพท์ตกลงบนถนน หน้าจอยังถามว่า
“ต้องการบล็อกบัญชีนี้หรือไม่”
จากความมืดด้านบน นิ้วหนึ่งยื่นออกมา
คราวนี้มันชี้ลงข้างล่าง
