ก่อนกินอาหารฝรั่งเศสในงานแต่ง แค่ชื่อเรียกรวมของมีด ส้อม และช้อนก็นึกไม่ออกเสียแล้ว อุปกรณ์บนโต๊ะอาหารนั่นเอง ยังไม่ทันเริ่มก็สะดุดแล้ว
ที่กังวลกว่านั้นคือลำดับการใช้ ถ้าส้อมเรียงกันหลายคัน ต้องเริ่มจากคันไหน? ยังไม่ได้ชิมอาหาร แต่มื้อนี้ดูจะกลายเป็นข้อสอบภาคปฏิบัติ
พอมองโต๊ะจริง ๆ กลับมี มีด 1 เล่ม ส้อม 1 คัน แค่นั้นเลย
ไม่ต้องเลือกระหว่างคันนอกกับคันใน
โต๊ะที่จัดแบบเป็นทางการและมีอุปกรณ์หลายชิ้น โดยทั่วไปจะใช้จากด้านนอกเข้าด้านในตามลำดับอาหาร แต่โต๊ะนี้ไม่มีส้อมอีกคันให้เปรียบเทียบ มีคันเดียวก็ใช้คันนั้น
ถ้าพนักงานเปลี่ยนหรือเพิ่มอุปกรณ์ให้เมื่อจำเป็น เราก็ไม่ต้องเดาว่าจานต่อไปใช้อันไหน จะเผลอเลือกส้อมปลามากินเนื้อก็ไม่ได้ เพราะไม่มีจังหวะให้เลือกผิดตั้งแต่แรก
ไม่มีข้อสอบเลือกส้อม โล่งเลย
ไม่ได้เก่งมารยาทขึ้นทันตา
แค่ตัวเลือกที่อาจหยิบผิดหายไปจากโต๊ะ นั่นแหละที่ทำให้สบายใจ
“มี 6 ชิ้น จำกฎแล้วเลือกให้ถูก” ยุ่งยากกว่า “จานนี้ใช้อันนี้” มาก
ในโรงงาน อาจทำข้อต่อให้ชิ้นส่วนที่ผิดใส่ไม่เข้า ในเว็บไซต์ อาจทำปุ่มที่ต้องกดให้หาเจอง่าย แทนที่จะเพิ่มคำอธิบายยาว ๆ ส่วนโต๊ะนี้ใช้วิธีวางอย่างละชิ้น
อาหารจะทำอย่างพิถีพิถันก็ได้ แต่คนกินไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ให้ซับซ้อนตามไปด้วย แทนที่จะคิดว่า “ส้อมคันไหนนะ” ก็ได้คิดว่า “จานนี้อร่อยดี”
วิธีง่ายที่สุดที่จะไม่สอบตกเรื่องช้อนส้อม ก็คือไม่จัดสอบตั้งแต่แรก
