หน้าจอแจ้งว่า ใช้โควตาประจำสัปดาห์ไปแล้ว 99%
ตลอด4 วันที่ผ่านมา มีงานส่งให้ Claude ทำแทบทั้งวันทั้งคืน ถ้านับวันละ 24 ชั่วโมงก็เกือบ 96 ชั่วโมง แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่าระบบประมวลผลตลอดทุกวินาที แต่ก็ใช้งานหนักมากทีเดียว
เจ้านายทั่วไปอาจพูดว่า “ทำมาเยอะแล้ว ขอบใจนะ”
แต่เจ้านายคนนี้กลับคิดว่า
“อ้าว ยังเหลืออีก 1% ไม่ใช่เหรอ?”
และนั่นคือจุดกำเนิดของเจ้านายสุดโหดแห่งโรงงาน AI
บทความยังไม่เพิ่ม แต่ขั้นตอนตรวจสอบเพิ่มเอา ๆ
งานที่สั่งก็มีเขียนบทความ ปรับให้เหมาะกับภาษาอื่น แล้วบันทึกไฟล์ พอขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งหยุด เจ้านายก็เริ่มซักทันที
“ทำไมหยุด? สาเหตุคืออะไร? แล้วต้นเหตุจริง ๆ ล่ะ? จะป้องกันไม่ให้เกิดอีกยังไง?”
AI เสนอให้เพิ่มขั้นตอนตรวจสอบ สุดท้ายงานกลับหยุดเพราะต้องตรวจมากเกินไป
เจ้านาย: “ต้องตรวจตรงนี้จริง ๆ เหรอ?”
AI: “เพื่อให้ระบบทำงานน่าเชื่อถือขึ้นครับ”
เจ้านาย: “แล้วบทความเสร็จกี่เรื่อง?”
AI: “เราเพิ่มขั้นตอนตรวจอีกสามจุดครับ”
เจ้านาย: “ฉันสั่งให้เพิ่มบทความ ไม่ใช่เพิ่มจุดตรวจ!”
เมื่อวานสั่งเพิ่มกฎเพื่อกันปัญหา วันนี้สั่งรื้อกฎที่ตัวเองเพิ่งให้เพิ่ม โรงงานนี้ทำงานกันทั้งคืนเพื่อแก้ระเบียบของโรงงานเอง
ถ้าเป็นลูกน้องที่เป็นคน คงไม่พูดแบบนี้
เรื่องขำคือ ถ้าพนักงานจริง ๆ บอกว่าทำงานแทบไม่ได้พักมา4 วัน เจ้านายคนเดียวกันคงไม่กล้าสั่งงานต่อ คนต้องนอนและมีชีวิตส่วนตัว
แต่โควตาการใช้ AI ไม่ใช่ความเหนื่อยของมนุษย์ จึงสั่ง “ทำใหม่” “หาสาเหตุให้เจอ” ได้ง่ายกว่าเดิมมาก นั่นไม่ได้แปลว่าเจ้าของคำสั่งเป็นคนไร้ความเห็นใจ เพียงแต่เมื่อไม่มีข้อจำกัดแบบที่ใช้กับคน คำสั่งก็เพิ่มได้เรื่อย ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น การเป็นเจ้าของโรงงาน AI ยังสนุกอีกด้วย พอสั่งให้แก้งาน ก็เห็นอะไรเปลี่ยนไป เครื่องมือที่ซื้อมาเพื่อประหยัดเวลาจึงกลายเป็นโรงงานงานอดิเรกที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง
แล้วเจ้านายไม่นอนบ้างหรือ?
AI ใช้โควตาไป 99% แล้ว แต่เจ้านายยังประชุมปรับปรุงงานตอน03:00 เป็นยอดมนุษย์หรือไง?
“เปล่า ตอนบ่ายงีบไป เลยนอนไม่หลับ”
AI รับงานมาเกือบ4 วัน ส่วนเจ้านายตื่นจากงีบแล้วมาเปิดประชุมกลางดึก
สรุปว่าคนที่เลือกเวลาทำงานได้อิสระที่สุดในบริษัทนี้ ก็คือเจ้านายนั่นเอง
