ความรู้สึกแรกหลังอ่านตอน 1191 ของผมง่ายมาก
นี่มันไม่ใช่ช่วง 30 นาทีสุดท้ายของหนัง ONE PIECE เหรอ?
ผมไม่ได้เกลียดฉากต่อสู้ ลูฟี่ต่อยคนก็สนุก โลกิเข้าร่วมสนามรบจริงจังก็น่าดู ท่าใหญ่ของเผ่ายักษ์ก็อลังการอยู่แล้ว
ปัญหาคือคู่ต่อสู้ครั้งนี้คืออิม
อิมคือผู้ที่อยู่เหนือรัฐบาลโลก เชื่อมโยงโดยตรงกับจอยบอยและศตวรรษว่างเปล่า และน่าจะรู้ความจริงของโลกเมื่อ 800 ปีก่อน ในจุดนี้ สิ่งที่คนอ่านอยากเห็นที่สุดจริง ๆ คือ “อิมตัวใหญ่ขึ้นอีก แล้วสามคนรวมพลังปล่อยท่าไม้ตาย” เหรอ?
ไม่ใช่
ผมอยากได้ รายงานการประชุมเมื่อ 800 ปีก่อน มากกว่า
1. ก่อนอื่นต้องยืนยันข้อเท็จจริง: อิมยังไม่ได้แพ้ในตอน 1191
ข้อนี้ต้องพูดให้ชัดก่อน
ในตอน 1191 อิมเปลี่ยนเป็นร่างอสูรรูปแบบใหม่ ตัวใหญ่ขึ้น มีเขาสี่อัน และแขนทั้งสองข้างกลายเป็นสีดำ หลังปะทะคารมกับกาบัน ไฮรูดินก็พุ่งเข้ามาต่อยอิมจนกระเด็น แต่ตัวไฮรูดินเองก็ได้รับผลจากออร่าปีศาจของอิมเช่นกัน
จากนั้นโลกิก็มาถึง ลูฟี่ฟื้นตัวด้วยอาหารที่เก็บไว้ และตอนจบลงตรงที่ลูฟี่ โลกิ และไฮรูดินใช้การโจมตีผสานใส่อิม
แล้วก็ตัดจบ
เรายังไม่รู้เลยว่าอิมล้มไหม บาดเจ็บหนักหรือเปล่า แทบไม่เป็นอะไร ฟื้นฟูได้ หรือแม้แต่การโจมตีนั้นได้ผลจริงหรือไม่
ดังนั้นจะพูดว่า “อิมแพ้แล้ว” ตอนนี้ยังเร็วเกินไป
หมัดของไฮรูดินก็เหมือนกัน การทำให้อีกฝ่ายปลิวไม่ได้แปลว่าทะลุความทนทานของอีกฝ่ายแล้ว
ใน ONE PIECE ทำให้ศัตรูขยับกับทำดาเมจจริงเป็นคนละเรื่อง
ถ้าอิมโดนระเบิดหรือไฟแล้วแค่ร้อง “อ๊ากกก” ก่อนลุกมาสู้ต่อ หมัดของไฮรูดินก็อาจเป็นเพียงมวลมหาศาลที่ผลักร่างมหาศาลอีกก้อนหนึ่งออกไปเท่านั้น
2. ทำไมถึงรู้สึกว่า “นี่มันหนังโรงชัด ๆ”
ปัญหาจริงไม่ใช่เรื่อง power scaling แต่คือ โครงสร้างของภาพและจังหวะเรื่อง
ถ้าแยกตอน 1191 ออกเป็นจังหวะหลัก ๆ จะได้แบบนี้
- ศัตรูระดับบอสสุดท้ายเปิดร่างใหม่
- ตัวใหญ่ขึ้นและดูเป็นสัตว์ประหลาดมากขึ้น
- ฝ่ายเดียวกันตัวใหญ่บุกเข้ามา
- พระเอกฟื้น
- ตัวเก่ง ๆ มารวมกัน
- ทุกคนใช้ท่าไม้ตายร่วมกัน
- ผลของระเบิดเก็บไว้ตอนหน้า
มันเป็นภาษาหนังมาก
ใน ONE PIECE FILM GOLD เทโซโรควบคุมโกเลมทองคำขนาดยักษ์ ใน STAMPEDE บุลเล็ตดูดซับสิ่งรอบตัวและกลายเป็นโคลอสซัสขนาดมหึมา ส่วน FILM RED กลุ่มหมวกฟางกับกลุ่มผมแดงประสานการโจมตีใส่ภัยคุกคามขนาดใหญ่ Tot Musica
รายละเอียดต่างกันแน่นอน
แต่ภาษาภาพคล้ายกันมาก
บอสตัวใหญ่ขึ้น พวกพ้องรวมตัว ท่าไม้ตายซ้อนกัน ตู้ม
ในโรงหนังมันเวิร์กสุด ๆ
แต่ถ้าเอาสูตรนี้มาใช้กับอิมในเนื้อเรื่องหลัก ผู้ปกครองที่ซ่อนอยู่หลังประวัติศาสตร์ 800 ปีก็จะเริ่มเหมือน บอสหนังที่มีหลอด HP
ตั้งชื่อได้เลยว่า
ONE PIECE FILM: IMU
แต่ผมอ่านมังงะ ไม่ได้ซื้อป๊อปคอร์นนะ
3. ฉากนี้ไม่ควรใช้ยกระดับไฮรูดิน แต่ควรใช้ยกระดับความน่ากลัวของอิม
จะสงสัยว่า “ไฮรูดินเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?” ก็ไม่แปลก
ตั้งแต่เดรสโรซา ไฮรูดินก็มีพลังกล้ามเนื้อแบบเผ่ายักษ์ที่เวอร์อยู่แล้ว แม้บาดเจ็บหนักยังเคยซัดมัคไวส์ที่หนักมหาศาลขึ้นฟ้าได้
ดังนั้นพลังดิบของไฮรูดินไม่ใช่เรื่องใหม่
แต่ “ไฮรูดินต่อยแรงมาก” กับ “ไฮรูดินยืนแลกกับราชาแห่งโลกได้” เป็นคนละประโยคกันเลย
เพราะงั้นผมไม่คิดว่าฉากนี้ต้องทำให้ไฮรูดินดูเก่งขึ้น
คนที่ควรถูกยกระดับคือ อิม
กาบันยังเสียแขนไปข้างหนึ่งกับคู่ต่อสู้คนนี้
ถ้าไฮรูดินพุ่งเข้าไปเพื่อล้างแค้นให้พ่อ ความรู้สึกที่ควรเกิดไม่ใช่
“ไฮรูดินโคตรเก่ง!”
แต่ควรเป็น
“อย่าเข้าไป ไฮรูดิน นายตายแน่”
4. ต่อให้เป็น “ไฮรูดินต่อยอิม แล้วไฮรูดินเป็นฝ่ายกระเด็นเอง” ก็ยังได้
จะทำให้สุดโต่งไปเลยก็ได้
ไฮรูดินทุ่มสุดแรงต่อย
อิมไม่ขยับแม้แต่นิด
แขนไฮรูดินพังก่อน
หรือให้ไฮรูดินต่อยอิมกระเด็นไปไกลจริง ๆ
ไฮรูดินคิดว่าได้ผล
ช่องถัดไป อิมมายืนข้างหลังแล้ว
หนึ่งที
ไฮรูดินปางตาย
บรรยากาศจะเปลี่ยนทันที
ถึงอิมจะดูมีอารมณ์ ดูงอแง หรือดูเล็ก ๆ ในบางจังหวะ แต่พอเข้าสู้จริง เนื้อเรื่องสามารถส่งข้อความตรงข้ามได้ว่า
“อ้อ คนนี้หัวเราะใส่ไม่ได้”
นี่แหละสิ่งที่อิมต้องการตอนนี้
พูดตรง ๆ ต่อให้ทำเป็น “ไฮรูดินต่อยอิม แต่แรงสะท้อนส่งไฮรูดินปลิวเอง” ผมก็รับได้ อยู่บนยอดโลกมา 800 ปี จะเก่งแบบไม่แฟร์หน่อยก็ไม่เป็นไร
จากนั้นโลกิมาก็ยังไม่พอ ลูฟี่ฟื้นก็ยังแก้ด้วยกำลังล้วนไม่ได้
ตรงนั้นการต่อสู้จะเลิกเป็นการเช็กดาเมจ และกลายเป็น การหากฎว่าต้องชนะอิมอย่างไร
น่าสนใจกว่าเยอะ
5. อิมมีปัญหา “จอยบอยยยยย!” อยู่แล้ว
สิ่งที่ทำลายออร่าของอิมที่สุดอาจไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่คือทุกครั้งที่แสดงอารมณ์ เขาจะดูเป็นมนุษย์ขึ้นมาทันที
อิมปรากฏตัวครั้งแรกในตอน 906 ตั้งแต่ปี 2018 ดังนั้นไม่ใช่ตัวละครที่เพิ่งงอกขึ้นเมื่อวาน
แต่ก็ยังมีความรู้สึกว่าเป็น “บอสใหญ่ที่มาช่วงท้าย” อยู่ดี
เหตุผลคือหลายปีที่ผ่านมา อิมไม่ได้ถูกนำเสนอในฐานะคน แต่ถูกวางไว้เป็น สัญลักษณ์ปริศนา
หมวกฟางยักษ์
รูปที่ถูกตัด
บัลลังก์ว่างเปล่า
ห้าผู้เฒ่าคุกเข่า
คนอ่านมีแต่คำถามว่า “นี่มันอะไรกันแน่?”
ความไม่รู้นั่นแหละคือส่วนหนึ่งของบารมีอิม
แต่ในตอน 1122 เมื่อเอเม็ตปล่อยฮาคิของจอยบอยที่ถูกเก็บไว้ อิมที่อยู่ไกลถึงแมรีจัวส์ก็แสดงอาการเจ็บปวดและหวั่นไหวชัดเจน
หลังจากนั้นภาพในหัวก็หนีไม่พ้น
“จอยบอยยยยยย!!!”
ราชาแห่งโลก แต่เหมือนยังติดอยู่กับผู้ชายคนเดียวมาแปดศตวรรษ
ในฐานะแนวคิดตัวละคร จริง ๆ มันน่าสนใจมาก
แต่ถ้าอิมกำลังเปลี่ยนจาก “ปริศนาเหนือมนุษย์” เป็น “คนที่ชีวิตถูกจอยบอยเผาจนพังทางอารมณ์” แล้วฉากต่อสู้ยังกลายเป็น
ตัวใหญ่ขึ้น!
อ๊าก!
กระเด็น!
ทุกคนใช้ท่าไม้ตาย!
ก็อันตรายต่อบารมีมาก
สุดท้ายจะกลายเป็น แฟนจอยบอยที่มูฟออนไม่ได้ + สัตว์ประหลาดยักษ์จากหนังโรง
6. เพราะงั้นศึกนี้ต้องการความสิ้นหวัง ไม่ใช่แค่ความมัน
ผมไม่อยากให้ศึกอิมกลายเป็นไคโดรอบสอง ที่คำถามสุดท้ายเหลือแค่ว่าลูฟี่จะต่อยได้ใหญ่กว่าเดิมไหม
เสน่ห์ส่วนหนึ่งของไคโดคือกำแพงทางกายภาพที่บ้าคลั่ง จะล้มร่างแบบนั้นได้อย่างไร
อิมควรยากคนละแบบ
คำถามที่น่าสนใจคือ
- ทำไมอิมถึงอยู่มาเกิน 800 ปี
- อะไรคือร่างจริง อะไรคือการควบคุมระยะไกลหรือสิงร่าง
- สัญญากับห้าผู้เฒ่าและอัศวินเทพทำงานอย่างไร
- ทำไมฮาคิของจอยบอยถึงทำให้อิมเสียอาการขนาดนั้น
- เกิดอะไรขึ้นกับลิลี่
- อิมทำอะไรจริง ๆ ในศตวรรษว่างเปล่า
- รัฐบาลโลกเป็นระบบของอิมตั้งแต่แรก หรืออิมยึดระบบเก่ามาทีหลัง
นี่ต่างหากคือกลไกบอสที่แท้จริง
ผมจึงอยากเห็น
“ต่อยกี่ครั้งก็ไม่มีความหมาย เพราะพวกเขายังไม่รู้กฎที่ต้องใช้เพื่อโค่นอิม”
มากกว่า “สามคนรวมดาเมจแล้วหลอดเลือดลด”
ถ้าข้อมูลที่บิบโลบอกช็อปเปอร์, Harley, ภาพจิตรกรรมโบราณ และความรู้ของกาบัน กลายเป็นกุญแจแก้กลไกการต่อสู้ได้ แอ็กชันกับประวัติศาสตร์ก็เดินพร้อมกัน
แบบนั้นค่อยคุ้มกับการสู้
7. แต่สิ่งที่ผมอยากเห็นจริง ๆ คือศตวรรษว่างเปล่า
สุดท้ายความรู้สึกหลักมีแค่ประโยคเดียว
สู้กันได้ แต่เล่าศตวรรษว่างเปล่าสักทีเถอะ
เอลบาฟมีลูกกุญแจทางประวัติศาสตร์อยู่บนโต๊ะเยอะเกินไปแล้ว
Harley
ภาพจิตรกรรมจากศตวรรษว่างเปล่า
ตำนานเผ่ายักษ์
จอยบอย
นิกะ
อิม
กาบันที่เชื่อมกับก็อดวัลเลย์
แชมร็อกที่เชื่อมกับตระกูลฟิกาแลนด์
เหมือนเรื่องเปิดห้องเอกสารที่ใหญ่ที่สุดในซีรีส์ แล้วลากทุกคนไปตีบอสยักษ์กลางห้องหลายสัปดาห์ ผมมาหาเอกสาร ทำไมพาไปโรงยิม
ONE PIECE ตอนนี้ไม่ใช่แค่การผจญภัยตามเกาะอีกแล้ว
ศตวรรษว่างเปล่า อาวุธโบราณ รัฐบาลโลก D. นิกะ ประวัติศาสตร์เผ่าพันธุ์ ก็อดวัลเลย์ โรเจอร์ และแชงคส์ กำลังต่อกันเป็น ประวัติศาสตร์โลกสมมติ ขนาดใหญ่
เพราะงั้นภาพที่ทำให้ผมตื่นเต้นที่สุดตอนนี้ไม่ใช่หมัดที่ใหญ่ขึ้น
แค่กล่องคำบรรยายสั้น ๆ ว่า
“800 ปีก่อน—”
กล่องเดียวแรงกว่าการแปลงร่างยักษ์สามขั้น
สิ่งที่อยากรู้มากคืออิมสร้างระเบียบโลกปัจจุบันขึ้นมาเองตั้งแต่ต้น หรือจริง ๆ แล้ว ยึดครอง ระบบเก่า เช่น ข้อตกลงหยุดรบ ระบบกักกัน หรือระเบียบหลังสงคราม
ถ้าเป็นอย่างหลัง ความหมกมุ่นกับอดีต ปฏิกิริยารุนแรงต่อจอยบอย และความรู้สึกเล็กน้อยแบบคนผูกใจเจ็บ จะเชื่อมกันเป็นตัวละครเดียวทันที
เปิดประวัติศาสตร์มาเถอะ ไม่ต้องเปิดตารางพลังแล้ว
8. แชงคส์ กรุณานั่งลงแล้วอธิบายทุกอย่าง
แล้วยังมีอีกคน
แชงคส์ ถึงเวลาแล้ว
อยู่มาตั้งแต่ตอน 1
ให้หมวกฟางกับลูฟี่
เคยอยู่เรือโรเจอร์
ชิงผลปีศาจที่ตอนนี้รู้แล้วว่าเป็นฮิโตะฮิโตะ โนะ มิ โมเดลมายา: นิกะ จากฝ่ายรัฐบาลโลก
มีความใกล้ชิดกับห้าผู้เฒ่าแบบน่าสงสัยสุด ๆ
ผูกพันกับเอลบาฟลึกมาก
และที่เอลบาฟก็ยืนยันว่าแชมร็อกเป็นพี่น้องฝาแฝดของแชงคส์ ทำให้สายเลือดฟิกาแลนด์ชัดเจนบนหน้าเรื่องแล้ว
คนนี้รู้เยอะเกินไป
แต่ทุกครั้งที่โผล่มา พูดประโยคสำคัญหนึ่งประโยคแล้วหาย
“ถึงเวลาไปเอาแล้ว”
ไม่ใช่
ก่อนนั้นช่วยเปิดแถลงข่าวก่อน
คำถามเยอะมาก
- โรเจอร์พูดอะไรกับแชงคส์หลังกลับจาก Laugh Tale
- ทำไมแชงคส์ร้องไห้
- เขารู้เรื่องผลนิกะมากแค่ไหน
- ทำไมถึงอยู่หมู่บ้านฟูชา
- ติดต่อกับตระกูลฟิกาแลนด์แค่ไหน
- ตอนกลับแมรีจัวส์เคยเกิดอะไรขึ้น
- ทำไมถึงรอนานขนาดนี้กว่าจะไปหา One Piece
- เขาเห็นอะไรในหนวดดำถึงระวังขนาดนั้น
- และหลังจากลบหลอด HP ของคิดในทีเดียว เขาไปไหนต่อ
มีเวลาลบคิด
ก็น่าจะมีเวลาตอบคำถามสื่อ
9. สรุป: พักโรงหนังไว้ก่อน ขอกรอบ “800 ปีก่อน” ที
ยังเร็วเกินไปจะบอกว่าศึกอิมพังแล้วเพราะตอน 1191
อิมยังไม่แพ้
เราไม่รู้ว่าหมัดไฮรูดินทำดาเมจจริงหรือไม่
ผลของท่ารวมสามคนก็ยังไม่เปิดเผย
ตอนหน้าสามารถเฉลยว่าอิมยืนอยู่แบบไร้รอยขีดข่วน และพลังธรรมดาคือวิธีที่ผิดตั้งแต่แรกก็ได้
ถ้าเป็นแบบนั้นจะน่าสนใจมาก
แต่ถ้ากลายเป็น
ตัวใหญ่ขึ้น → รวมทีม → ท่าใหญ่ขึ้น → ตัวใหญ่กว่าเดิม → หมัดสุดท้ายของนิกะ → ตู้ม
ความรู้สึกผมก็เหมือนเดิม
นี่คือไคลแมกซ์หนังโรง
ผมไม่ต้องการให้อิมตัวใหญ่กว่าวายร้ายหนังทุกคน
ผมต้องการคำตอบของประวัติศาสตร์ 800 ปี
ซัดไฮรูดินให้ปลิว
ทำให้โลกิรู้ว่าแรงอย่างเดียวไม่พอ
ให้ลูฟี่เจอกฎที่แก้ไม่ได้ด้วยหมัดที่ใหญ่กว่า
แล้วเปิดหน้าถัดไปและให้ผมเห็นเสียทีว่า
“800 ปีก่อน—”
แล้วไหน ๆ ก็ไหน ๆ จับแชงคส์นั่งเก้าอี้ไว้จนตอบครบทุกคำถามด้วย
