เวลาเราทำบทความ สิ่งที่เหลืออยู่ภายนอกก็คือเนื้อหากับแหล่งอ้างอิง
แต่ในตัวคนที่ทำเอง ก็มีบางอย่างเหลืออยู่ด้วยเหมือนกัน
- หาให้เจอว่าประเด็นสำคัญคืออะไร
- แยกข้อเท็จจริงออกจากการตีความ
- วางเหตุและผลไว้เทียบกัน
- คิดข้อโต้แย้งไว้ล่วงหน้า
- สรุปเรื่องยาวให้สั้นลง
- รู้ว่าควรไปหาข้อมูลที่ไหนได้เร็ว
- เขียนคำสั่งที่ชัดเจนให้ AI
- สังเกตได้ว่าผลลัพธ์ดูแปลกๆ
ทักษะเหล่านี้ไม่ได้ใช้แค่ตอนเขียนหนังสือ
ใช้ได้ทั้งในการประชุม การอธิบาย การสัมภาษณ์งาน การเจรจา และการสอน
การ "ทำมาหลายครั้ง" จะกลายเป็นการเรียนรู้ได้ แค่วนทำความผิดพลาดเดิมซ้ำๆ ไม่พอ ต้องดูผลลัพธ์ แก้ไข แล้วเอาบทเรียนไปใช้ในรอบต่อไป[7]
AI ก็เหมือนกัน
ถ้าปล่อยให้ AI คิดแทนทั้งหมดแล้วเผยแพร่โดยไม่อ่าน ผลงานอาจเพิ่มขึ้น แต่ประสบการณ์ของตัวเองแทบไม่เพิ่มตาม
ในทางกลับกัน ถ้าคนเป็นฝ่ายตั้งคำถาม กำหนดเกณฑ์ว่าจะเลือกอะไร ตรวจสอบข้อเท็จจริง และแก้ไขเอง AI จะไม่ใช่กล่องไว้ทิ้งความคิด แต่เป็น โต๊ะทำงานเสริม[8][9][10]
คน "ฝากทำให้หมดเลยนะ"
AI "เสร็จแล้วค่ะ"
คน "ไม่ค่อยเข้าใจหรอก แต่โพสต์เลยละกัน"
แบบนี้ไม่ใช่การทำงานร่วมกัน แต่เป็น ผู้ว่าจ้างที่ไม่เคยตรวจงานที่ส่งมอบ
