ทำไมเหมาไม่มีวันได้ C.C. กลับมา? ต่อให้ต้อนลูลูชจนมุม เธอก็ไม่ได้เลือกเขาอยู่ดี

ทำไมเหมาไม่มีวันได้ C.C. ใน Code Geass | การชนะลูลูชไม่เคยเป็นเงื่อนไขชัยชนะที่แท้จริง

วิธีใช้เครื่องมืออ่าน

ฟังจะอ่านบทความออกเสียง อ่านเร็วแสดงวลีทีละช่วงตามความเร็วที่เลือก ฝึกภาษาใช้เปรียบเทียบบทความฉบับแปลที่มีอยู่ บันทึกจะเก็บบุ๊กมาร์กในเบราว์เซอร์นี้ และเปิดอีกครั้งได้จากรายการที่บันทึกในเครื่องเล่น

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

โฆษณา
โฆษณา

ข้อเสนอชื่อ SEO

ทำไมเหมาไม่มีวันได้ C.C. ใน Code Geass | การชนะลูลูชไม่เคยเป็นเงื่อนไขชัยชนะที่แท้จริง

เนื้อหาหลัก

บทความนี้มีสปอยล์ Code Geass: Lelouch of the Rebellion ทั้งสองซีซัน

ถ้าหยุดคิดจริง ๆ ว่ากีอัสของเหมาทำอะไรได้บ้าง จะเห็นว่าเขาอันตรายอย่างน่ากลัว

เขาอ่านใจคนได้ เขาเข้าถึงความลับที่ลูลูชพยายามซ่อนไว้อย่างแน่นหนาที่สุดได้ เขาสามารถขุดข้อมูลที่ทำร้ายเชอร์ลีย์ สุซาคุ นันนาลี และภาคีอัศวินดำได้ สำหรับคู่ต่อสู้อย่างลูลูช ซึ่งอาวุธสำคัญคือการแยก “สิ่งที่ตัวเองรู้” “สิ่งที่พูด” และ “สิ่งที่ยอมให้คนอื่นเห็น” ออกจากกัน เหมาแทบจะเป็นคู่แก้ทางโดยธรรมชาติ

ถ้าเหมาสงบและคิดแบบนักวางกลยุทธ์ ลูลูชน่าจะถูกต้อนจนมุมได้เร็วกว่านี้มาก

แต่เหมาชนะไม่ได้

เหตุผลง่ายมาก เป้าหมายจริงของเหมาไม่ใช่การโค่นลูลูช เป้าหมายของเขาคือ ทำให้ C.C. เป็นของตัวเอง

นั่นคือความผิดพลาดตั้งแต่ต้น

ต่อให้ต้อนลูลูชจนมุม C.C. ก็ไม่ได้มาหาเหมา ต่อให้ชนะลูลูช C.C. ก็ไม่ได้เลือกเหมา ถ้าเป้าหมายจริงคือ C.C. การชนะลูลูชจึงไม่ใช่ทั้งเงื่อนไขจำเป็นและเงื่อนไขที่เพียงพอ

นี่คือรุกฆาตอันน่าเศร้าของเหมา เขามีหมากที่ชนะบนกระดาน แต่กำลังเล่นเพื่อรางวัลที่ไม่มีวันชนะได้ด้วยวิธีนั้น

สารบัญ

  1. เหมามีข้อมูลมากพอจะต้อนลูลูชจนมุม
  2. เขาไม่ต้องมีหลักฐานด้วยซ้ำ แค่สร้างความสงสัยก็ทำร้ายลูลูชได้
  3. เส้นทางเปิดโปงผ่านเชอร์ลีย์ สุซาคุ ภาคีอัศวินดำ บริทาเนีย และนันนาลี
  4. ทำไมเหมาไม่ใช้เส้นทางเหล่านั้น
  5. ถ้าเหมาต้องการ C.C. การชนะลูลูชก็ไม่จำเป็น
  6. ทำไมกลยุทธ์ “เป็นอะไรไหม อยากคุยหรือเปล่า?” ก็ยังล้มเหลว
  7. สำหรับ C.C. เหมาไม่ใช่คู่ชีวิตที่เท่าเทียม แต่คือเด็กที่เธอช่วยไว้ไม่ได้
  8. ยิ่งเหมาต้องการ C.C. มากเท่าไร เธอยิ่งถอยห่าง
  9. สรุป: เหมามีหมากชนะ แต่ตั้งเป้าหมายผิด
  10. ไอเดียบทความที่เกี่ยวข้อง

1. เหมามีข้อมูลมากพอจะต้อนลูลูชจนมุม

กีอัสของเหมาคือคู่ต่อสู้ที่เลวร้ายมากสำหรับลูลูช

เหมาไม่ได้ยินแค่สิ่งที่คนพูด เขาได้ยินสิ่งที่คนคิด

และลูลูชคิดอยู่ตลอดเวลา

แผนในฐานะซีโร่ การดำเนินงานของภาคีอัศวินดำ เชอร์ลีย์ สุซาคุ นันนาลี สัญญากับ C.C. ความลับของกีอัส ตัวตนที่แท้จริง และอดีตในฐานะเจ้าชายแห่งบริทาเนีย

สำหรับเหมา ลูลูชแทบจะเป็นคลังข้อมูลลับที่เดินได้

ความลับที่ไม่ควรหลุดออกจากหัวลูลูชเลย กลับเปิดให้คนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ อ่านได้

แค่นี้ก็อันตรายมากแล้ว แต่ภัยที่แท้จริงไม่ใช่เพียงการที่เหมารู้ความลับ เขายังเห็นได้ด้วยว่า ควรปล่อยความลับชิ้นไหนที่จุดใดจึงจะสร้างความเสียหายสูงสุด

บอกเชอร์ลีย์ ความรักของเธอก็ชนเข้ากับการตายของพ่อ

บอกสุซาคุ มิตรภาพก็ชนเข้ากับอุดมการณ์

บอกภาคีอัศวินดำ ความไว้ใจในซีโร่ก็เริ่มแตกร้าว

บอกกองทัพบริทาเนีย ตัวตนของลูลูชก็กลายเป็นอาวุธทางทหารและการเมือง

บอกนันนาลี เหตุผลที่ลูลูชใช้บอกตัวเองว่า “ทั้งหมดนี้ทำเพื่ออะไร” ก็ถูกโจมตีตรงกลาง

ดังนั้นเหมาไม่ใช่แค่สตอล์กเกอร์ที่มีพลังเหนือธรรมชาติ ในมุมสงครามข่าวสาร เขาถือระเบิดที่ทรงพลังมากอยู่ในมือ

กลับไปสารบัญ

2. เขาไม่ต้องมีหลักฐานด้วยซ้ำ แค่สร้างความสงสัยก็ทำร้ายลูลูชได้

ประเด็นสำคัญคือ เหมาไม่จำเป็นต้องพิสูจน์แบบไร้ข้อสงสัยว่าลูลูชคือซีโร่

เขาไม่ต้องมีเอกสาร รูปถ่าย พยาน หรือคำสารภาพอย่างเป็นทางการ

เขาแค่ต้องสร้างความสงสัย

ความแข็งแกร่งของลูลูชพึ่งพาการซ่อนตัวตนอย่างมาก เขาอยู่รอดได้เพราะตัวตนหลายแบบยังแยกจากกันได้พร้อมกัน ได้แก่

  • ลูลูช นักเรียนธรรมดา
  • ลูลูช พี่ชายที่ปกป้องนันนาลี
  • “ลูลู่” เด็กหนุ่มที่เชอร์ลีย์รัก
  • เพื่อนสนิทของสุซาคุ
  • ซีโร่ ผู้นำสวมหน้ากากของภาคีอัศวินดำ
  • เจ้าชายบริทาเนียผู้ถูกเนรเทศที่ซ่อนอยู่หลังทุกใบหน้านั้น

ตราบใดที่ตัวตนเหล่านี้ยังแยกกัน ลูลูชก็เดินข้ามไปมาระหว่างหลายโลกได้

ทันทีที่ความสงสัยเชื่อมตัวตนเหล่านั้นเข้าหากัน ต้นทุนของทุกการเคลื่อนไหวก็สูงขึ้น

เขาต้องโกหกเชอร์ลีย์อย่างระวังขึ้น สุซาคุเริ่มจับตามากขึ้น ภาคีอัศวินดำเริ่มสงสัยว่าซีโร่เป็นใครกันแน่ บริทาเนียมีเหตุผลจะเฝ้าระวังเขา นันนาลีถูกเปิดให้เสี่ยงมากขึ้น แม้แต่การติดต่อกับ C.C. ก็ซ่อนได้ยากขึ้น

ดังนั้นเหมาไม่ต้องเอาชนะลูลูชโดยตรง

แค่สร้างจุดสงสัยหลายจุดที่แยกจากกัน ก็ทำลายข้อได้เปรียบสำคัญอย่างหนึ่งของลูลูชได้แล้ว นั่นคือการแบ่งข้อมูลและตัวตนออกเป็นห้อง ๆ

ปล่อยข้อมูลมากพอในหลายที่ ต้นทุนการปกปิดของลูลูชก็พุ่งขึ้นทันที

เหมาเหมือนถือระเบิดนิวเคลียร์ทางข้อมูลอยู่

ปัญหาคือเขาไม่เคยเรียนรู้วิธีใช้มันเชิงกลยุทธ์

กลับไปสารบัญ

3. เส้นทางเปิดโปงผ่านเชอร์ลีย์ สุซาคุ ภาคีอัศวินดำ บริทาเนีย และนันนาลี

ถ้าเหมาสงบ เขามีหลายเส้นทางที่จะทำให้ชีวิตลูลูชพังลงได้

เชอร์ลีย์: “ลูลูชคือซีโร่”

เส้นทางนี้รุนแรงมาก

สำหรับเชอร์ลีย์ ซีโร่เชื่อมโยงกับการตายของพ่อ ส่วนลูลูชคือคนที่เธอรัก

ถ้าทั้งสองคนเป็นคนเดียวกัน ความขัดแย้งนั้นแทบจะรับไม่ไหว

เชอร์ลีย์ยังใส่ใจลูลูชมาก เธอถ่ายรูป สังเกต และสนใจเขาจนข้อมูลน่าสงสัยเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้เริ่มมองอย่างละเอียดขึ้น

เหมาไม่ต้องยื่นคดีที่ใช้ชนะในศาลให้เธอ เขาแค่ต้องให้ข้อมูลมากพอที่จะเริ่มตั้งคำถาม

แล้ววงจรทางอารมณ์ก็เริ่มขึ้น

“ฉันอยากเชื่อลูลู่”

“แต่เขาอาจเป็นซีโร่”

“เขาอาจเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อ”

“แต่ฉันก็ยังรักเขา”

แค่นี้ก็เป็นนรกแล้ว

สุซาคุ: “ลูลูชคือซีโร่”

เส้นทางนี้แรงไม่แพ้กัน

สำหรับสุซาคุ ลูลูชคือเพื่อนสนิท แต่ซีโร่เป็นตัวแทนของวิธีเปลี่ยนโลกที่ขัดกับแนวทางของสุซาคุโดยตรง

สุซาคุพยายามเปลี่ยนบริทาเนียจากภายใน ขณะที่ลูลูชในฐานะซีโร่พยายามทำลายระเบียบเดิมจากภายนอก

ถ้าสองจุดยืนนี้กลายเป็นสองใบหน้าของเพื่อนวัยเด็กคนเดียวกัน ความขัดแย้งทางอุดมการณ์ก็กลายเป็นเรื่องส่วนตัวทันที

และเหมามีระเบิดอีกลูกหนึ่ง: สุซาคุฆ่าพ่อของตัวเอง

ลองนึกภาพเหมาโยนข้อเท็จจริงสามอย่างใส่สุซาคุพร้อมกัน

  • ลูลูชคือซีโร่
  • นายฆ่าพ่อของตัวเอง
  • ส่วนหนึ่งของนายอยากตาย

สุซาคุแข็งแรง มีวินัย และทำงานได้ดีภายใต้แรงกดดัน แต่เขาแบกความรู้สึกผิดอย่างหนักและมีแนวโน้มลงโทษตัวเองรุนแรง

นั่นคือบาดแผลที่เหมาเข้าถึงได้พอดี

ภาคีอัศวินดำ: “ซีโร่คือเจ้าชายบริทาเนีย ลูลูช”

นี่เกือบเป็นสถานการณ์องค์กรแตก

ภาคีอัศวินดำมองซีโร่เป็นบุคคลลึกลับที่นำการต่อต้านบริทาเนีย และอย่างน้อยก็เป็นธงที่ทำให้ฝ่ายต่อต้านญี่ปุ่นรวมตัวกันได้

จากนั้นแค่โยนประโยคเดียวเข้าไป

“จริง ๆ แล้วซีโร่เป็นเจ้าชายบริทาเนีย”

ไม่ได้หมายความว่าสมาชิกทุกคนจะหันหลังให้ซีโร่ทันที ผลงานยังมีน้ำหนัก และซีโร่ก็สร้างผลงานจริง

แต่ในฐานะเมล็ดพันธุ์ของความไม่ไว้ใจ ข้อมูลนี้เกินพอ

ทำไมเขาต้องปิดบังตัวตน?

ทำไมเจ้าชายบริทาเนียถึงนำการต่อต้านของญี่ปุ่น?

พวกเรากำลังถูกใช้หรือเปล่า?

เป้าหมายจริงของเขาคือการปลดปล่อยญี่ปุ่นจริงหรือ?

เมื่อคำถามเหล่านี้เข้าไปอยู่ในองค์กร ต้นทุนของความไว้ใจก็สูงขึ้นอย่างมาก

กองทัพบริทาเนีย: “ซีโร่คือลูลูช”

เส้นทางนี้ทำให้ลูลูชเข้าใกล้การถูกเปิดโปงทั้งหมดอย่างอันตราย

ถ้าบริทาเนียรู้ว่าซีโร่เป็นใคร ไม่ใช่แค่ลูลูชที่เสี่ยง นันนาลีก็ถูกเปิดเป็นเป้าด้วย

การเฝ้าระวัง การควบคุมตัว การจับเป็นตัวประกัน การแยกกักโดยอ้างว่า “คุ้มครอง” การใช้เป็นเครื่องมือทางการเมือง

ข้อมูลนี้ถูกใช้เป็นอาวุธได้แทบไม่จำกัด

และนันนาลีคือจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของลูลูช

นันนาลี: “พี่ชายของเธอคือซีโร่”

นี่อาจเป็นเส้นทางที่ทำลายจิตใจที่สุด

เหตุผลสูงสุดที่ลูลูชใช้รองรับทุกอย่างคือนันนาลี

เขาต้องการสร้างโลกที่เธออยู่ได้อย่างมีความสุข เพื่อทำอย่างนั้น เขาคิดว่าต้องทำลายบริทาเนีย และเพื่อทำอย่างนั้น เขาจึงกลายเป็นซีโร่

ทีนี้ลองให้เหมานำความลับนั้นไปบอกคนที่อยู่ตรงกลางของเหตุผลทั้งหมด

“พี่ชายของเธอฆ่าคน”

“พี่ชายของเธอโกหกเธอ”

“พี่ชายของเธอกำลังจุดไฟเผาโลก”

ถ้านันนาลีตะโกนใส่ลูลูช เขาอาจยังตั้งรับความโกรธนั้นได้

เวอร์ชันที่โหดกว่าคือเธอถามเบา ๆ ว่า

“พี่คะ... จริงเหรอ?”

นั่นยากกว่ามาก

ลูลูชโกหกคนได้มากมาย แต่นันนาลีต่างออกไป เธอรู้จักเสียง จังหวะหยุดหายใจ ลมหายใจ และความเกร็งในมือของเขา เพราะเธอพึ่งสายตาไม่ได้ เธอจึงใส่ใจกับสัญญาณอื่นเป็นพิเศษ

ถ้านันนาลีเริ่มสงสัยเขา ลูลูชไม่ได้แค่เสียความลับ แต่ เหตุผลที่เขาทำทุกอย่าง กำลังถูกตั้งคำถามโดยคนที่เขาอ้างว่าทำทุกอย่างเพื่อเธอ

เหมาในโหมดนักวางกลยุทธ์สามารถโจมตีจุดนั้นได้

กลับไปสารบัญ

4. ทำไมเหมาไม่ใช้เส้นทางเหล่านั้น

แล้วทำไมเหมาไม่ทำ?

เพราะเหมาไม่ได้พยายามชนะกระดาน

เขาต้องการให้ C.C. มองเขา เขาต้องการ C.C. ไว้คนเดียว เขาต้องการพิสูจน์ต่อหน้า C.C. ว่าเขาเหนือกว่าลูลูช

เป้าหมายทางอารมณ์แบบนี้เปลี่ยนวิธีใช้ข้อมูลของเขา

แทนที่จะกระจายความลับอย่างมีประสิทธิภาพ เหมากลับชอบทรมานลูลูชโดยตรง อ่านความคิดแล้วเยาะเย้ย ดึงเชอร์ลีย์เข้าไปในความขัดแย้ง หมกมุ่นกับ C.C. และพยายามเชื่ออย่างสิ้นหวังว่าตัวเองใกล้ชิด C.C. มากกว่าลูลูช

ถ้าเอาพลังของเหมาไปให้คนวางแผนเย็นชา มันจะน่ากลัวมาก

แต่เหมาไม่ใช่นักกลยุทธ์เย็นชา

เขาคือเด็กที่แตกสลาย

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาใช้ข้อมูลได้ไม่เต็มประสิทธิภาพ

เขาถือระเบิดนิวเคลียร์ทางข้อมูล แต่หลักนิยมการใช้งานกลับกลายเป็น “เอาไว้เหน็บแนมเฉพาะจุดอย่างเข้มข้น”

ในมุมกลยุทธ์มันชวนขำเพราะใช้ของผิดงาน ในมุมตัวละครมันคือโศกนาฏกรรมที่น่าสงสารมาก

กลับไปสารบัญ

5. ถ้าเหมาต้องการ C.C. การชนะลูลูชก็ไม่จำเป็น

ปัญหาที่ลึกกว่านั้นคือ ต่อให้ชนะลูลูชได้สมบูรณ์แบบ ก็ไม่ได้ทำให้เหมาได้สิ่งที่ต้องการจริง

เหมาดูเหมือนคิดเป็นห่วงโซ่แบบนี้

ชนะลูลูช

กำจัดคู่สัญญาปัจจุบันของ C.C.

พิสูจน์ว่าเหมาเหนือกว่า

ดังนั้น C.C. จะกลับมามองเหมา

ดังนั้น C.C. จะกลับมา

แต่เงื่อนไขของ C.C. ไม่ใช่แบบนั้น

C.C. ไม่ได้มองหาคนที่จะผูกขาดเธอ

เธอไม่ได้มองหาคนที่หมกมุ่นกับเธอ

เธอไม่ได้รอตามคนที่ชนะลูลูช

สิ่งที่เธอต้องการอยู่ลึกกว่านั้น คือคู่สัญญาที่ไปถึงความปรารถนาที่แท้จริงของเธอได้ คนที่อาจช่วยยุติการมีอยู่ซึ่งเธอติดอยู่ในนั้น และคนที่เดินไปข้างหน้าเคียงข้างเธอในฐานะผู้เท่าเทียม

เหมาไม่เคยไปถึงตำแหน่งนั้น

เขาไม่ได้อยากช่วย C.C. เขาอยากครอบครองเธอ

เขาไม่ได้อยากปลดปล่อย C.C. เขาอยากเก็บเธอไว้เป็นพื้นที่เงียบเพียงแห่งเดียวในโลกของตัวเองที่ดังจนทนไม่ไหว

ในสายตา C.C. นั่นไม่ใช่การช่วยให้รอด

มันคือกรงอีกใบ

ดังนั้นต่อให้เหมาทำลายลูลูชได้หมดจด ผลลัพธ์ก็ไม่มีวันเป็น

“งั้นฉันกลับไปหาเหมาก็ได้”

มันใกล้กับ

“นายยังไม่เข้าใจอะไรเลย”

เหมาพยายามชนะลูลูชเพื่อให้ได้ C.C.

แต่ความจริงที่สำคัญกว่าคือ การพยายามได้ C.C. มาในฐานะสิ่งของนั่นเองที่ทำให้เหมายิ่งอยู่ห่างจากเธอ

C.C. ไม่ใช่รางวัล

นี่คือความไม่ตรงกันที่แก้ไม่ได้ด้วยการชนะศัตรู

กลับไปสารบัญ

6. ทำไมกลยุทธ์ “เป็นอะไรไหม อยากคุยหรือเปล่า?” ก็ยังล้มเหลว

ถ้าเหมามีความอดทนขึ้นอีกนิดล่ะ?

สมมติว่าเขาต้อนลูลูชจนมุม แยก C.C. ออกมาชั่วคราว รอให้วิกฤตตรงหน้าสงบ แล้วเข้าหาเธอเบา ๆ ด้วยท่ามาตรฐานว่า

“เฮ้ เป็นอะไรไหม? อยากคุยหรือเปล่า?”

วิธีที่นุ่มนวลขึ้นจะให้โอกาสเขาหรือไม่?

น่าจะไม่

สำหรับ C.C. แรงจูงใจของเหมาชัดเกินไป

ภายนอกอาจดูเหมือนการรับฟัง แต่สำหรับเหมา มันไม่ใช่ความเห็นอกเห็นใจจริง ๆ มันคือความต้องการครอบครองที่สวมเสื้อของความเห็นอกเห็นใจ

C.C. มองออก

เหมาอ่านใจ C.C. ไม่ได้ แต่ C.C. เข้าใจความปรารถนาของเหมาอย่างดีมาก

ไม่ว่าเขาจะเข้าหาอย่างอ่อนโยนแค่ไหน ข้างใต้ก็ยังเป็นความต้องการเดิม

“ฉันต้องการ C.C.”

“ฉันต้องการให้ C.C. เป็นของฉันคนเดียว”

“ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มี C.C.”

นี่คือการพึ่งพิง ไม่ใช่ความเท่าเทียม

C.C. ไม่อยากกลายเป็นวัตถุที่อีกคนฝากความสามารถในการมีชีวิตทั้งหมดไว้กับเธอ เธอไม่อยากถูกครอบครองในฐานะพื้นที่เงียบส่วนตัวของใคร

เธอต้องการคู่สัญญาที่เท่าเทียมและไปถึงความปรารถนาของเธอได้

เหมายืนในตำแหน่งนั้นไม่ได้

กลับไปสารบัญ

7. สำหรับ C.C. เหมาไม่ใช่คู่ชีวิตที่เท่าเทียม แต่คือเด็กที่เธอช่วยไว้ไม่ได้

เหตุผลใหญ่ที่สุดที่เหมาไปไม่ถึง C.C. ฝังอยู่ในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ตั้งแต่แรก

สำหรับ C.C. เหมาไม่ใช่ผู้ชายที่ยืนข้างเธออย่างเท่าเทียม

เขาคือเด็กที่เธอมอบกีอัสให้

เด็กที่พึ่งพาเธอและแตกสลายภายใต้อำนาจนั้น

คู่สัญญาที่เธอช่วยไว้ไม่ได้

หนึ่งในผลลัพธ์จากการตัดสินใจของตัวเธอเอง

เหมาอยู่ในหมวดหมู่นั้นในสายตาเธอ

ดังนั้นไม่ว่าแผนของเหมาจะซับซ้อนแค่ไหน C.C. ก็ไม่ได้มองแล้วคิดว่า

“น่าประทับใจ”

“พึ่งพาเขาได้”

“คนนี้แหละที่จะไปถึงความปรารถนาของฉัน”

ปฏิกิริยาของเธอใกล้กับ

“นายยังปล่อยฉันไปไม่ได้อีกหรือ?”

มันเศร้าอย่างโหดร้าย

เหมาอยากให้ C.C. มองเขาเป็นผู้ชาย อยากให้เธอมองเขาเป็นคู่สัญญา และอยากให้สายตาของเธอมองเพียงเขา

แต่เมื่อ C.C. มองเหมา เธอเห็นเด็กที่ตัวเองช่วยไว้ไม่ได้

การแสดงกีอัสที่แข็งแกร่งขึ้นไม่ได้ทำให้เธอสบายใจ

การต้อนลูลูชจนมุมไม่ได้ทำให้เธอหลงใหล

ยิ่งเหมาเรียกร้อง C.C. อย่างสิ้นหวัง เขายิ่งดูชัดว่าเป็นเด็กที่พึ่งพิงและไม่เคยแยกตัวออกจากเธอได้

นี่คือกับดัก

เหมาต้องเติบโตเสียก่อนจึงจะพบ C.C. ในฐานะผู้เท่าเทียมได้

แต่ตราบใดที่ทั้งชีวิตของเขาถูกจัดวางรอบการครอบครอง C.C. เขาก็เติบโตไม่ได้

การต้องการ C.C. แบบนี้เองที่ตรึงเหมาไว้ในตำแหน่ง “เด็ก” ตลอดไป

กลับไปสารบัญ

8. ยิ่งเหมาต้องการ C.C. มากเท่าไร เธอยิ่งถอยห่าง

โศกนาฏกรรมของเหมาก็คือ ความปรารถนาของเขาสร้างระยะห่างด้วยตัวมันเอง

เขาต้องการ C.C.

เขาต้องการให้ C.C. มองเขา

เขาต้องการให้ C.C. กลับมา

เขาต้องการ C.C. ไว้คนเดียว

แต่รูปแบบของความต้องการนั้นเองที่ทำให้ C.C. ถอยออกไป

สำหรับ C.C. ความหมกมุ่นของเหมาไม่ใช่การช่วยให้รอด ไม่ใช่สัญญาที่พาไปถึงความปรารถนาของเธอ และไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่เท่าเทียม

เหมาใช้ C.C. เป็นพื้นที่เงียบเพียงแห่งเดียวในโลกที่ดังจนเขาทนไม่ไหว

สำหรับเหมา C.C. คือที่เดียวที่เสียงรบกวนหยุดลง

นั่นคือเหตุผลที่เขาปล่อยเธอไม่ได้

แต่สำหรับ C.C. การถูกทำให้ต้องรับผิดชอบความสามารถทั้งหมดของอีกคนในการมีชีวิตอยู่ เป็นภาระที่หนักจนกดทับ

เธอไม่ได้เกลียดเหมาทั้งหมด

ถ้าจะพูดให้ตรง เธอยังมีความรู้สึกดีต่อเขา และยังรู้สึกผิดด้วย นั่นเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้การจัดการกับเหมาเจ็บปวด

แต่ความรักหรือความเอ็นดูไม่ใช่สิ่งเดียวกับการเลือกใช้ชีวิตกับใครสักคน

เธอไม่กลับมาเพราะสงสารเขา

เธอไม่เลือกเขาเพราะเขาทรมาน

เธอไม่ตามเขาเพราะเขาชนะลูลูช

C.C. ไม่ใช่ทรัพย์สินของเหมา

และเหมาไม่เข้าใจจุดเดียวที่สำคัญที่สุดนี้

นั่นคือเหตุผลที่เขาแพ้

กลับไปสารบัญ

9. สรุป: เหมามีหมากชนะ แต่ตั้งเป้าหมายผิด

เหมามีหลายเส้นทางที่อาจใช้ชนะลูลูชได้จริง

บอกเชอร์ลีย์ว่าลูลูชคือซีโร่

โจมตีสุซาคุด้วยทั้งตัวตนจริงของลูลูชและความจริงเรื่องการตายของพ่อ

ทำให้ภาคีอัศวินดำสงสัยว่าซีโร่เป็นใครกันแน่

ปล่อยตัวตนของลูลูชให้กองทัพบริทาเนีย

บอกนันนาลีว่าพี่ชายของเธอคือซีโร่

เหมาไม่ต้องมีหลักฐานสมบูรณ์ด้วยซ้ำ

แค่ความสงสัยก็เพิ่มต้นทุนการปกปิดของลูลูช จำกัดการเคลื่อนไหว ทำลายความสัมพันธ์ ทำให้ตำแหน่งของซีโร่อ่อนแอ ทำให้ชีวิตนักเรียนไม่มั่นคง และทำให้นันนาลีเสี่ยงมากขึ้น

เหมาที่สงบและคิดเชิงกลยุทธ์สามารถทำให้สถานการณ์ของลูลูชยากมากได้

แต่เหมาไม่ได้เล่นเกมนั้น

เป้าหมายของเขาไม่ใช่ชัยชนะ

เขาต้องการความสนใจจาก C.C.

เขาต้องการ C.C. ไว้เป็นของตัวเอง

เขาต้องการชนะลูลูชต่อหน้าเธอ

เขาต้องการหลักฐานว่าตัวเองใกล้ C.C. มากกว่า

นั่นคือเหตุผลที่แม้แต่ระเบิดนิวเคลียร์ทางข้อมูล ก็ถูกใช้งานตามตรรกะของการพึ่งพิงทางอารมณ์แทนที่จะเป็นกลยุทธ์

และใต้ทั้งหมดนั้นมีปัญหาที่ร้ายแรงที่สุด: ต่อให้ชนะลูลูช C.C. ก็ยังไม่กลับมา

ถ้าเป้าหมายของเหมาคือ C.C. การชนะลูลูชก็ไม่จำเป็น

ถ้าเหมาชนะลูลูช C.C. ก็ยังไม่มีเหตุผลต้องเลือกเขา

สำหรับ C.C. เหมาไม่ใช่คู่สัญญาที่เท่าเทียมและเดินหน้าไปด้วยกันได้ เขาคือเด็กที่เธอมอบกีอัสให้ เด็กที่พึ่งพาเธอจนแตกสลาย คนที่เธอช่วยไว้ไม่ได้ และเครื่องเตือนใจถึงความรู้สึกผิดของเธอเอง

เหมาต้องการ C.C.

แต่วิธีที่เขาต้องการเธอทำให้เธอถอยห่าง

เขาต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่ก่อนจึงจะเข้าหาเธอในฐานะผู้เท่าเทียมได้

แต่ตราบใดที่เขาจัดทั้งชีวิตไว้รอบการครอบครอง C.C. เขาก็ไม่อาจกลายเป็นผู้ใหญ่คนนั้น

นั่นคือเหตุผลที่เหมาโดนรุกฆาต

ความสามารถของเขาแข็งแกร่ง

เขามีข้อมูล

เขามีหลายทางที่จะทำร้ายลูลูช

แต่เป้าหมายผิด

ทันทีที่ C.C. ถูกมองเป็นสิ่งของที่ต้องครอบครอง เหมาก็เดินออกห่างจากสิ่งที่ C.C. ต้องการจริง ๆ ไปแล้ว

เหมาไม่ได้แค่ล้มเหลวในการชนะลูลูช

ในความสัมพันธ์กับ C.C. เขาไม่มีเส้นทางชนะตั้งแต่ต้น

กลับไปสารบัญ

10. ไอเดียบทความที่เกี่ยวข้อง

  • ทำไม Code Geass ถึงหนักหน่วงไม่หยุด: วงจรโศกนาฏกรรมของเชอร์ลีย์, C.C., เหมา, โอกิ และวิลเล็ตตา
  • C.C. ไม่ใช่ผู้หญิงเย็นชา แต่เป็นคนที่ใส่ใจมากเกินไป
  • ทำไมเชอร์ลีย์ถึงยอมรับลูลูชได้?
  • เหมาเป็นผู้ทำร้าย หรือเป็นเหยื่อที่ถูกกีอัสทำลายกันแน่?
  • Code Geass กับคนที่มีทางชนะ แต่เลือกเป้าหมายผิด
  • ทำไมแม้แต่แผนที่ดีที่สุดของลูลูชก็ลากคนอื่นเข้าไปด้วย?
  • นาโอมิ มิโซระใน Death Note กับวิลเล็ตตาใน Code Geass: คนที่ตามความผิดปกติเล็ก ๆ จนเจอความจริงแกนกลาง

แชร์บทความนี้

โฆษณา

วันนี้อ่านเรื่องนี้

แต่ละบทความตอบคำถามที่ผู้อ่านบทความนี้มักสงสัยต่อ

ดูบทความทั้งหมดบทความเรื่อง กฎหมายและขั้นตอน เพิ่มเติม

หาบทความอื่น

บทความทั้งหมด

Mendoi-chan

ผู้เขียน

Mendoi-chan

เรียบเรียงความยุ่งยากในที่ทำงานและชีวิตประจำวันให้เป็นโครงสร้างที่ชัดเจนและขั้นตอนถัดไปที่ทำได้จริง

เกี่ยวกับเว็บไซต์
โฆษณา

บทความล่าสุด

  1. 1ค่าเช่าสะสม 5 ล้านเยนคือ “เงินที่ทิ้งไป” จริงหรือ? สำหรับคนอยู่หนึ่งหรือสองคน การซื้อเฉพาะพื้นที่ที่ใช้จริงอาจคุ้มกว่า
  2. 2เงินเดือนปีละ 6 ล้านเยนสูงไหม? ถ้า “เพื่อนผม 30 คนได้กันหมด” คือกลุ่มตัวอย่างญี่ปุ่น ตัวหารก็ระเบิด
  3. 3ร่างกายมนุษย์ใช้งานยากเกินไป: ทำไมไม่มีค่าสเตตัส “พละกำลัง +1” อันเดียว
  4. 4อย่าตั้งด่านเก็บค่าผ่านทางไว้กลางบทความ: ปุ่ม “ถัดไป”, Pageview, Paywall และการรีเฟรชโฆษณา
  5. 5AI ชนขีดจำกัด สตรีมมิงก็ชนขีดจำกัด—แล้วเวลาว่างแบบ “ไม่มีอะไรทำจริง ๆ” ก็กลับมา
โฆษณา