ชื่อเรื่องที่ตั้งไว้ (2)
คาปิบาร่าไม่ผิด แต่ไม่อยากให้เป็น PM | ความน่ารักกับการบริหารชีวิตคู่ ต้องตัดสินแยกกัน
เนื้อหา
คาปิบาร่าไม่ผิด
อยากพูดข้อนี้ให้ชัดก่อนเลย
คาปิบาร่าก็แค่ใช้ชีวิตแบบคาปิบาร่า กินหญ้า อยู่ริมน้ำ อยู่รวมกันเป็นฝูง แล้วค่อยๆ เดินเอื่อยๆ ตอนที่อยากเดิน มนุษย์เองต่างหากที่คิดเอาเองว่าอยากให้มันแสดงโชว์ อยากให้โค้งคำนับ อยากให้เดินให้ดู
ดังนั้นถ้าคาปิบาร่าไม่ขยับ ก็ไม่ใช่ความผิดอะไร
แต่ในขณะเดียวกันก็คิดแบบนี้ด้วย
ไม่อยากให้คาปิบาร่ามาเป็น PM (โปรเจกต์แมเนเจอร์ คือคนที่วางแผนและขับเคลื่อนทุกอย่างให้เดินหน้า)
ความรู้สึกนี้สำคัญมากทีเดียว
เวลาดูโชว์คาปิบาร่าที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทาเกชิมะ (พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเล็กๆ ที่คนรักมากในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น) ตัวเอกคือคาปิบาร่า แต่คนที่ทำให้โชว์เกิดขึ้นได้จริงคือพี่เลี้ยง
เตรียมหญ้าไว้ให้คาปิบาร่ายอมขยับ
พอมันเดินเข้ามา ก็จับจังหวะให้ได้
ถ้ามันไม่ขยับ ก็หาทางเติมช่วงเวลาว่างให้ไม่เงียบเหงา
อธิบายให้ผู้ชมฟัง
ทำให้ดูเหมือนทุกอย่างเรียบร้อยดี
คอยดูอารมณ์ของคาปิบาร่า แล้วจัดให้กลายเป็นโชว์
นี่คืองาน PM เต็มตัวเลย
ตัวคาปิบาร่าไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร แค่นั่งชิลล์ของมันไปเรื่อยๆ แต่ถ้าจะทำให้การมีอยู่ของมันกลายเป็นโชว์ ฝั่งมนุษย์ต้องแบกภาระการจัดการทั้งหมด
เรื่องนี้เอามาใช้กับความสัมพันธ์ระหว่างคนได้ด้วย
ทั้งความรักและการทำงาน มีโครงสร้างแบบเดียวกัน
อีกฝ่ายไม่ใช่คนเลว
น่ารัก
อยู่ด้วยแล้วใจชุ่มชื่น
อยู่ใกล้แล้วอุ่นใจ
แต่พอต้องอยู่ร่วมกันหรือบริหารงานด้วยกัน ก็กลายเป็นว่าเราต้องเป็นคนตัดหญ้าอยู่คนเดียวตลอด
ต้องกำหนดตารางนัด
ต้องคอยดูอารมณ์อีกฝ่าย
ต้องคิดเรื่องจัดการกับญาติ
ต้องวางแผนเรื่องเงิน
ต้องจัดลำดับเรื่องการใช้ชีวิตประจำวัน
พอมีปัญหาก็ต้องเป็นคนอธิบาย
ต้องคอยกลบความอึดอัดไม่ให้บรรยากาศเงียบ
ส่วนอีกฝ่ายก็นั่งอยู่เฉยๆ โดยไม่มีเจตนาร้าย
นี่ไม่ใช่เรื่องว่าเป็นคนเลวหรือเปล่า
ไม่ใช่เรื่องว่าน่ารักหรือเปล่า
แต่เป็นเรื่องว่า บริหารชีวิตและงานไปด้วยกันได้หรือเปล่า
คนที่น่ารัก กับคนที่เป็น PM ได้ เป็นคนละเรื่องกัน
การมอบความอบอุ่นให้ กับการแบกแผนชีวิตไปด้วยกัน ก็เป็นคนละเรื่องกันเช่นกัน
ถ้าเรารู้สึกว่า "คนนี้ไว้ใจได้ทุกอย่าง" เพราะความใกล้ชิดทางกายและความรู้สึกปลอดภัย ก็จะมองข้ามจุดนี้ไปง่ายๆ
คาปิบาร่าน่ารัก
แต่ไม่ยกสมุดบัญชีธนาคารให้
คาปิบาร่าเยียวยาใจ
แต่ไม่ให้สิทธิ์แอดมินจัดการแผนชีวิต
คาปิบาร่าไม่ผิด
แต่ความสัมพันธ์ที่เราต้องเป็นคนตัดหญ้าทุกวัน หนักจริงๆ
ถ้าจัดระเบียบความคิดได้แบบนี้ ก็ถอยห่างได้โดยไม่ต้องมองอีกฝ่ายเป็นคนเลว
ไม่ใช่ "คนนี้เป็นคนไม่ดี เลยไม่ได้"
แต่เป็น
"ในฐานะคนที่ให้ความอบอุ่นก็ดีนะ แต่ในฐานะผู้บริหารร่วมกัน ภาระมันหนักเกินไป"
นี่เป็นการตัดสินที่ค่อนข้างสุขภาพดี
โชว์คาปิบาร่าของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทาเกชิมะ ไม่ได้ตลกอย่างเดียว
แต่ยังแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า คนที่ดูแลสิ่งน่ารักอยู่เบื้องหลังต้องแบกภาระมากแค่ไหน
คาปิบาร่าไม่ผิด
แต่คนที่ทำหน้าที่ PM คือพี่เลี้ยง
ถ้ามองเห็นจุดนี้ ทั้งเรื่องความรักและการทำงานก็จะใจเย็นลงได้อีกนิด
ประโยคเดียวของบทความนี้
คาปิบาร่าไม่ผิด แต่ความน่ารักกับความสามารถในการบริหารชีวิต ต้องตัดสินแยกกัน
หัวข้อบทความที่เกี่ยวข้อง
- ทำไมโชว์คาปิบาร่าถึงสนุก?
- เวลาดูสัตว์น่ารัก มีใครคอยบริหารจัดการอยู่เบื้องหลัง?
- จะแยก "ความอบอุ่น" ออกจาก "สัญญาชีวิต" ในการแต่งงานได้อย่างไร?
