เป็นเรื่องปกติไหมที่เพื่อนน้อยลงหลังเริ่มทำงาน? — สิ่งที่ลดลงอาจไม่ใช่ความสัมพันธ์ แต่เป็นโอกาสที่จะได้ติดต่อกันตามธรรมชาติ

เมื่อเริ่มทำงาน เราอาจรู้สึกว่าเพื่อนของเราน้อยลง

เพื่อนที่สมัยเรียนเคยเจอกันทุกวัน อาจกลายเป็นคนที่เดือนหนึ่งยังไม่ได้เจอกันสักครั้ง

คุยกันผ่านแอปแชต LINE น้อยลง

การชวนกันไปไหนเริ่มรู้สึกยุ่งยาก

วันหยุดก็อยากนอนพัก

อีกฝ่ายเองก็อาจยุ่งกับการแต่งงาน การย้ายที่ทำงาน การเลี้ยงลูก หรือภาระงาน

สุดท้ายจึงอาจเผลอคิดว่า “หรือจริง ๆ แล้วเราไม่มีเพื่อนกันนะ”

แต่ในหลายกรณี เพื่อนไม่ได้หายไปไหน สิ่งที่ลดลงคือโอกาสที่จะได้เจอหรือพูดคุยกันตามธรรมชาติ

มิตรภาพในช่วงที่ยังเป็นนักเรียนหรือนักศึกษามักคงอยู่ได้เพราะเราอยู่ในสถานที่เดียวกันแทบทุกวัน

ไม่ว่าจะเป็นห้องเรียน ห้องชมรม กิจกรรมกลุ่ม หรือที่ทำงานพาร์ตไทม์

แค่ไปที่นั่นก็ได้เจอกันเอง ความสัมพันธ์จึงดำเนินต่อได้โดยไม่ต้องวางแผนมาก

เมื่อเข้าสู่วัยทำงาน การรักษาความสัมพันธ์มักต้องอาศัยความตั้งใจเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ส่งข้อความหา

นัดเวลาให้ตรงกัน

หางานอดิเรกหรือเรื่องที่สนใจร่วมกัน

กำหนดวันเจอกันเป็นครั้งคราว

หรือรักษาการติดต่อแบบสบาย ๆ ผ่านช่องทางออนไลน์

มิตรภาพจึงเปลี่ยนจากความสัมพันธ์ที่สภาพแวดล้อมช่วยประคองไว้เอง ไปเป็นความสัมพันธ์ที่ต้องดูแลบ้างเป็นระยะ

สิ่งสำคัญคืออย่าโทษตัวเองมากเกินไปเพียงเพราะรู้สึกว่ามีเพื่อนน้อยลง

เมื่อเริ่มทำงาน ทั้งเวลา พลังงาน และพื้นที่ที่เราใช้ชีวิตเป็นประจำต่างก็เปลี่ยนไป

การมีเพื่อนน้อยลงจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

อย่างไรก็ตาม หากเรารอให้อีกฝ่ายเป็นคนเริ่มทุกอย่างเสมอ โอกาสที่จะได้ติดต่อกันก็อาจยิ่งลดลง

ดังนั้น หากอยากมีมิตรภาพเพิ่มขึ้นในชีวิต สิ่งแรกที่ควรทำคือสร้างโอกาสให้ได้เจอหรือพูดคุยกัน

สำหรับเพื่อนที่มีอยู่แล้ว ข้อความสั้น ๆ เพียงหนึ่งข้อความก็อาจเพียงพอ

สำหรับคนที่อยากทำความรู้จักใหม่ การกลับไปยังสถานที่เดิมหลายครั้งช่วยให้มีโอกาสพบคนเดิมซ้ำ ๆ และค่อย ๆ สร้างความคุ้นเคยได้

ก่อนจะตีความคำว่า “เราไม่มีเพื่อน” ว่าเป็นปัญหาด้านนิสัยหรือบุคลิก ลองถามคำถามที่ง่ายกว่านั้นก่อนว่า “ตอนนี้เรายังมีโอกาสได้ติดต่อกับคนอื่นอยู่หรือเปล่า”

การสร้างมิตรภาพในวัยทำงานไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเรา “เก่งเรื่องคบคน” แค่ไหนเท่านั้น

มันยังขึ้นอยู่กับสถานที่ เวลา และโอกาสในการติดต่อที่เราสร้างและรักษาไว้ด้วย