กลัวเจอเพื่อนร่วมงานที่กดดันใช่ไหม ลองมองวันแรกเป็นวันเก็บข้อมูล ตอบกลับอย่างสุภาพโดยยังรักษาความคิดของตัวเอง และพักผ่อนแทนคิดวนทั้งคืน
ยังไม่เริ่มงาน แต่ในหัวก็มีฉากลาออกแล้ว
พรุ่งนี้คือวันแรกที่ทำงานใหม่ สิ่งที่น่ากังวลอาจเป็นผู้คนมากกว่างาน จะมีคนพูดจาข่มไหม จะถูกถามจนตอบอะไรก็ผิดหรือเปล่า ทั้งที่ยังไม่เจอใคร สมองกลับแต่งละครตั้งแต่ทะเลาะจนถึงลาออกเรียบร้อย
ลองคิดใหม่ว่า “ถึงเวลาก็ไปดูสถานการณ์จริงก่อนแล้วกัน” นี่ไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นการรอข้อมูลก่อนตัดสิน
วันแรกมีไว้รู้จักสถานที่ ไม่ใช่ทำให้ทุกคนชอบ
ทักทาย เรียนรู้ขั้นตอน ถามสิ่งที่ยังไม่เข้าใจ และสังเกตวิธีพูดคุยของคนรอบตัว ไม่จำเป็นต้องสนิทกับทุกคนก่อนพักเที่ยง
งานวิเคราะห์ที่รวบรวมการศึกษาเรื่องพนักงานใหม่ 256 เรื่องพบว่า ความรู้สึกได้รับการยอมรับ ความเข้าใจหน้าที่ และการสนับสนุนจากคนอื่นสัมพันธ์กับการปรับตัว ไม่ได้แปลว่าต้องเข้ากับทุกคนให้ได้ทันที [1]
วันแรกคือตอนแนะนำตัวละคร ไม่ใช่ตอนจบของซีรีส์
เจอคนกดดันก็ตอบสั้น ๆ ก่อน
เสียงแข็งไม่ได้หมายถึงการกลั่นแกล้งเสมอ ถ้าคำแนะนำมีเหตุผล ตอบว่า “อ๋อ เข้าใจแล้ว” ก็พอ
แต่การเข้าใจไม่เท่ากับเห็นด้วยทั้งหมด ลองพูดว่า “ขอเช็กก่อน” “ขอคิดดูก่อน” หรือ “ใช้เกณฑ์อะไรตัดสินเรื่องนี้” ก็ช่วยรักษาพื้นที่ให้ตัวเองได้
หากมีการดูหมิ่นหรือโยนความผิดอย่างไม่เป็นธรรมซ้ำ ๆ ควรจดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงและปรึกษาคนที่ไว้ใจ งานติดตามพฤติกรรมไม่สุภาพในที่ทำงานพบว่าการเผชิญหน้าอย่างเดียวไม่อาจป้องกันการเกิดซ้ำได้แน่นอน [2]
ปิดประชุมฉุกเฉินในหัวตอนดึก
การทดลองจำกัดเวลานอนพบว่าความกังวลอาจเพิ่มขึ้น แต่ไม่ได้แปลว่าความกังวลทุกคืนมีสาเหตุจากการนอน [3] เตรียมของสำหรับพรุ่งนี้เสร็จแล้วก็พัก ข้อมูลใหม่จะมาเมื่อได้ไปจริง
เกณฑ์ผ่านวันแรกคือไปถึง สังเกต เรียนรู้ แล้วกลับบ้าน ประชุมวิกฤตกับเพื่อนร่วมงานในจินตนาการ ขอปิดประชุมก่อน
งานวิจัยอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง (3 รายการ)
- งานวิเคราะห์การปรับตัวของพนักงานใหม่ doi.org
- งานติดตามความไม่สุภาพในที่ทำงาน pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- การทดลองการนอนและความกังวล pmc.ncbi.nlm.nih.gov
