การไปเจอเพื่อนสายก็ชวนเขินอยู่แล้ว แต่ถ้าเพิ่งลืมตาตอนถึงเวลานัดเลยล่ะ?
เรื่องนี้พิเศษกว่านั้นอีกนิด เพราะจริง ๆ นัดกันวันเสาร์ แต่ฉันกลับจำเองอย่างมั่นใจว่าเป็นวันอาทิตย์
เพื่อนนัดเจอกันบ่ายโมง ฉันก็ตื่นบ่ายโมง แถมสถานที่นัดยังต้องเดินทางไปอีกราวหนึ่งชั่วโมงครึ่ง
ถึงอย่างนั้นฉันกลับไม่ได้รู้สึกกลัวว่าจะเจอเพื่อนแล้วอึดอัด เพราะทุกคนเริ่มเที่ยวกันไปก่อนแล้ว และเป็นกลุ่มเพื่อนที่นิสัยดีมาก
0. เปิดข้อความแล้วรู้ทันทีว่าจำวันผิด
ฉันจำได้ว่ามีนัดไปเที่ยวกับเพื่อน แต่ไม่รู้ทำไมในหัวถึงลงตารางเป็นวันอาทิตย์เรียบร้อย
พอตื่นวันเสาร์แล้วเปิดดูข้อความ ทุกคนกำลังคุยกันว่า “วันนี้เอายังไงดี”
วันนี้เหรอ?
ตอนนั้นเองถึงรู้ว่าตัวเองเข้าใจวันผิด จึงรีบขอโทษ บอกว่าหลับอยู่ แล้วเตรียมตัวออกเดินทาง
เหลือบมองนาฬิกา: บ่ายโมงตรง เวลานัดเพื่อนกับเวลาตื่นนอนคือเวลาเดียวกันเป๊ะ
นี่ไม่ใช่แค่ตื่นสาย แต่เป็นปฏิทินในหัวที่เลื่อนไปเองหนึ่งวัน
1. แต่การนอนครั้งนี้ดีมากจริง ๆ
คืนก่อนหน้านั้นฉันยังตื่นอยู่จนราวตีสาม หลังจากนั้นหลับเป็นช่วง ๆ ก่อนจะตื่นตอนบ่ายโมง
ที่น่าขำคือรู้สึกว่านอนหลับลึกและตื่นมาอย่างสดชื่นมาก
ร่างกาย: พร้อมสุด ๆ
ตารางนัด: พังไม่เป็นท่า
เพิ่งคิดว่า “วันนี้นอนดีจัง” แต่พอดูโทรศัพท์ โลกความจริงกลับบอกว่านัดเริ่มแล้ว
2. ยังต้องเดินทางอีกชั่วโมงครึ่ง
จากที่อยู่ไปถึงจุดนัดต้องใช้เวลาประมาณเก้าสิบนาที
ต่อให้ออกทันทีหลังตื่น แค่เวลาเดินทางอย่างเดียวก็ทำให้ไปถึงได้ราวบ่ายสองโมงครึ่งเป็นอย่างเร็ว ส่วนเวลาไปถึงจริงยังไม่ทราบ
นี่ไม่ใช่การสายห้านาทีที่รีบวิ่งก็แก้ได้
เพื่อนเริ่มรวมตัวตอนฉันลืมตา แล้วฉันค่อยเริ่มเดินทางไกล
เหมือนแขกรับเชิญที่โผล่เข้ารายการตอนครึ่งหลัง
3. ทำไมถึงไม่รู้สึกอึดอัดเวลาไปสมทบ?
คำตอบคือเพื่อน ๆ เริ่มสนุกกันได้เลย โดยไม่ต้องหยุดทุกอย่างเพื่อรอฉัน
ฉันบอกเหตุผล ขอโทษ แล้วค่อยตามไปสมทบได้ อีกอย่างฉันรู้สึกมาตลอดว่าเพื่อนกลุ่มนี้ใจดีและอยู่ด้วยแล้วสบายใจ
แน่นอนว่าการจำวันผิดเป็นความผิดของฉันเอง แต่การทำพลาดสักครั้งไม่จำเป็นต้องทำให้ทุกคนเสียบรรยากาศเสมอไป
สิ่งที่รู้สึกไม่ใช่ “มาสายก็ได้” แต่เป็น ความขอบคุณที่เพื่อนยังใช้เวลาของตัวเองให้สนุกและเปิดโอกาสให้เราตามไปได้
4. ถ้าเป็นนัดแบบอื่น ผลอาจต่างกัน
ถ้ามีเพื่อนคนหนึ่งต้องรออยู่คนเดียว หรือมีการจองที่กำหนดเวลาแน่นอน การสายหนึ่งชั่วโมงครึ่งย่อมกระทบเวลาและแผนของคนอื่นจริง ๆ
แต่การเที่ยวเป็นกลุ่มครั้งนี้ ทุกคนเริ่มก่อนได้ จึงปรับเป็นการตามไปทีหลังได้ง่ายกว่า
ครั้งหน้าก็ควรตรวจทั้งวันและวันที่ให้ชัด พอรู้ว่ามีปัญหาก็รีบแจ้ง และไม่ทำให้แผนของคนอื่นต้องหยุด
เรื่องฮาเป็นของฉัน ความใจดีเป็นของเพื่อน
5. สรุปคะแนนประจำวัน
ตื่นดึกถึงตีสาม หลับสบายมาก แล้วลุกขึ้นตอนบ่ายโมง พออ่านข้อความก็คิดว่า “เดี๋ยวนะ นัดวันนี้เหรอ?”
จากนั้นยังต้องเดินทางอีกชั่วโมงครึ่ง
การนอน: ยอดเยี่ยม การจำวัน: ตกวิชา มิตรภาพ: ช่วยชีวิตไว้
คราวหน้าคงต้องเชื่อปฏิทินจริงมากกว่าวันอาทิตย์ในจินตนาการแล้ว
