ฮิโซกะไม่ได้บ้าหาคน “แข็งแกร่งที่สุด” แต่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้าน “คู่ต่อสู้ที่พอดีมือ” หรือไม่?

ฮิโซกะน่าจะไม่ใช่คนประเภทที่แค่คู่ต่อสู้เป็นคนแข็งแกร่งที่สุดแล้วจะยอมสู้กับใครก็ได้ เขาดูเหมือน คนที่เลือกคู่ต่อสู้ซึ่งมีระดับความยากที่ทำให้ตัวเองตื่นเต้น…

วิธีใช้เครื่องมืออ่าน

ฟังจะอ่านบทความออกเสียง อ่านเร็วแสดงวลีทีละช่วงตามความเร็วที่เลือก ฝึกภาษาใช้เปรียบเทียบบทความฉบับแปลที่มีอยู่ บันทึกจะเก็บบุ๊กมาร์กในเบราว์เซอร์นี้ และเปิดอีกครั้งได้จากรายการที่บันทึกในเครื่องเล่น

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

โฆษณา
โฆษณา

มีสปอยล์ช่วงสอบฮันเตอร์, Greed Island, ภาคคิเมร่าแอนท์, การต่อสู้กับโครโล และเหตุการณ์ช่วงหลังบนเรือ Black Whale

สรุปสั้น ๆ

ฮิโซกะน่าจะไม่ใช่คนประเภทที่แค่คู่ต่อสู้เป็นคนแข็งแกร่งที่สุดแล้วจะยอมสู้กับใครก็ได้ เขาดูเหมือน คนที่เลือกคู่ต่อสู้ซึ่งมีระดับความยากที่ทำให้ตัวเองตื่นเต้นที่สุด มากกว่า

พูดให้ตรงกว่านั้น ฮิโซกะไม่ใช่แค่ คนคลั่งการตามหาคนที่แข็งแกร่งที่สุด แต่คล้ายกับ ผู้เชี่ยวชาญด้านคู่ต่อสู้ที่พอดีมือ

ถ้าอ่อนเกินไปก็เบื่อ
กอนกับคิรัวร์ที่ยังไม่โตเต็มที่ก็ควรปล่อยให้ “สุก” ก่อน
เรเซอร์ โครโล และกองโจรเงามายสามารถทำให้เขาเจ็บหรือแม้แต่ฆ่าเขาได้ แต่การเผชิญหน้ายังทำงานในฐานะ “เกม” ได้
ในทางกลับกัน เมลเอม เหล่าองครักษ์ และคนระดับใกล้เคียงเนเทโร ดูไม่เหมือน “การต่อสู้” แบบที่ฮิโซกะชอบ แต่ใกล้เคียงภัยธรรมชาติมากกว่า

เพราะอย่างนั้น เมื่อกลับมาอ่านเรื่องนี้อีกครั้งหลังภาคคิเมร่าแอนท์ จึงอดคิดไม่ได้ว่า

นี่นายกำลังสนุกกับคู่ต่อสู้ที่ยังอยู่ในช่วงที่ตัวเองพอมีโอกาสชนะจริง ๆ อยู่หรือเปล่า?

นั่นไม่ได้หมายความว่าฮิโซกะอ่อนแอ ในบรรดามนุษย์ผู้ใช้เน็น เขาอยู่ระดับบนอย่างชัดเจน
แต่ภาคคิเมร่าแอนท์ยกเพดานพลังของโลก HUNTER×HUNTER ขึ้นอย่างมาก ทำให้ฮิโซกะดูง่ายขึ้นว่าไม่ใช่ “ผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลก” แต่เป็น นักล่าที่แสวงหาความสุขจากการล่าอยู่ในกลุ่มบนของลีกมนุษย์


ภาพฮิโซกะช่วงแรก: ผู้เล่นเก๋าเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์มือใหม่

ฮิโซกะในช่วงสอบฮันเตอร์น่ากลัวจริง ๆ

เขาใช้ไพ่ฟันผู้เข้าสอบ
เขาสนใจกอนและคนอื่น ๆ
ในการสอบฮันเตอร์ครั้งก่อน เขาเคยถูกตัดสิทธิ์เพราะทำผิดกฎ
และข้อมูลตัวละครอย่างเป็นทางการของ Nippon TV ก็ระบุว่าฮิโซกะเป็นสายเปลี่ยนแปลง

เมื่อมองย้อนกลับไป ฮิโซกะในช่วงสอบฮันเตอร์แทบจะเป็น ผู้ใช้เน็นที่กำลังเล่นอยู่ท่ามกลางผู้เข้าสอบซึ่งยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเน็นมีอยู่จริง

ตอนนั้นคนอ่านเองก็ยังไม่รู้จักเน็น จึงเห็นเขาเป็นตัวตลกที่แข็งแกร่งเกินเหตุ แต่เมื่อระบบเน็นถูกอธิบายแล้ว ฉากเดิมก็ให้ความรู้สึกต่างออกไป

ไม่ใช่แค่ร่างกายของเขาเหนือกว่าคนอื่น แต่คล้ายกับคนที่ล็อกอินเข้าเซิร์ฟเวอร์มือใหม่ด้วยบัญชีเน็นที่พัฒนาเต็มแล้ว

นั่นคือเหตุผลที่ฮิโซกะช่วงแรกดูแข็งแกร่งแบบกดขาด
เขาแข็งแกร่งจริง
แต่ส่วนหนึ่งของความเหนือชั้นนั้นเกิดจากการที่เขา แข็งแกร่งผิดปกติเมื่อเทียบกับกลุ่มผู้เข้าสอบฮันเตอร์ ไม่ใช่เพราะเขาเป็นเพดานสูงสุดของโลก


การต่อสู้กับเรเซอร์เผยขีดจำกัดของภาพ “ไร้เทียมทาน” ของฮิโซกะ

ฮิโซกะเริ่มให้ความรู้สึกต่างออกไปเล็กน้อยในแมตช์กับเรเซอร์ที่ Greed Island

เรเซอร์อยู่ฝั่งผู้ดูแลเกมของ G.I. และกดดันกลุ่มของกอนได้อย่างชัดเจน ในเรื่องย่อตอนที่ 69 ของ Nippon TV ระบุว่ากอนและพวกกลับไปท้าเรเซอร์อีกครั้งพร้อมกับฮิโซกะและโกเรนุ ก่อนเข้าสู่การแข่งขันดอดจ์บอล

จากนั้นในตอนที่ 71 กอน คิรัวร์ และฮิโซกะต้องรับมือการขว้างเต็มแรงของเรเซอร์ร่วมกัน

ตรงนี้สำคัญมาก

ฮิโซกะไม่ได้เอาชนะเรเซอร์อย่างง่ายดายด้วยตัวคนเดียว โครงสร้างของฉากแสดงให้เห็นว่ากอน คิรัวร์ และฮิโซกะต้องรวมพลังกันเพื่อรับมือการโจมตีจริงจังของเรเซอร์

แทนที่จะลดคุณค่าฮิโซกะ แมตช์นี้กลับแสดงว่า มีคู่ต่อสู้ที่ทำให้ฮิโซกะตกอยู่ในอันตรายได้จริง

จากจุดนี้ ฮิโซกะจึงไม่ใช่ตัวละครที่ดูเหมือนจะทำลายทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียวอีกต่อไป

แต่ในเวลาเดียวกัน เรเซอร์ก็แทบจะเป็นคู่ต่อสู้ในอุดมคติสำหรับฮิโซกะ

แข็งแกร่ง
ทำให้เขาเจ็บได้
แต่การเผชิญหน้ายังเป็นเกม
มีการอ่านเกมเชิงกลยุทธ์
และยังมีเส้นทางสู่ชัยชนะ

นี่แหละคู่ต่อสู้แบบที่ฮิโซกะน่าจะชอบ

ตั้งแต่ช่วงนี้เป็นต้นมา ฮิโซกะจึงดูเหมือน คนที่มองหาคู่ต่อสู้แข็งแกร่งซึ่งทำให้การต่อสู้นั้นรู้สึกดีที่สุดสำหรับตัวเอง มากกว่าจะเป็น “คนที่ออกตามหาผู้แข็งแกร่งที่สุด”


การที่ฮิโซกะไม่อยู่ในภาคคิเมร่าแอนท์เปลี่ยนภาพของเขาอย่างมาก

จุดเปลี่ยนใหญ่ที่สุดมาจากภาคคิเมร่าแอนท์

ภาคนี้เปลี่ยนขนาดของโลก HUNTER×HUNTER ไปเอง

ก่อนหน้านั้น ความแข็งแกร่งส่วนใหญ่ถูกวัดผ่านการต่อสู้ระหว่างมนุษย์ผู้ใช้เน็น แต่จากนั้นก็มีเมลเอม เหล่าองครักษ์ การบุกพระราชวัง เนเทโรกับร้อยวิถีกวนอิม และกุหลาบของคนยากจน

คนอ่านได้เห็นเป็นครั้งแรกว่าเพดานพลังของโลกนี้สูงได้แค่ไหน

และฮิโซกะไม่ได้อยู่ตรงนั้น

ในเชิงเนื้อเรื่องมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลได้หลายอย่าง ฮิโซกะต้องการสู้กับโครโล เขาไม่ได้อยู่ในทีมปราบคิเมร่าแอนท์ และอาจกำลังตามเรื่องอื่นอยู่ ไม่รู้สถานการณ์ หรือเพียงไม่สนใจเป้าหมายนั้น

แต่จากมุมคนอ่าน คำถามหนึ่งหลีกเลี่ยงได้ยากมาก

ถ้าอยากสู้กับคนแข็งแกร่ง แล้วทำไมไม่ไปหาเหล่ามดล่ะ?

ตรงนี้ทำให้ภาพฮิโซกะในฐานะคนบ้าการต่อสู้แบบบริสุทธิ์เกิดความคลาดเคลื่อนเล็กน้อย

เขาไม่ได้ดูเป็นคนที่จะพุ่งใส่เมลเอมหรือองครักษ์ด้วยความสมัครใจ หากการเผชิญหน้านั้นหยุดเป็นการแข่งขันและกลายเป็นหายนะไปแล้ว

ฮิโซกะน่าจะชอบ การต่อสู้ที่เขาสามารถเพลิดเพลินกับบุคลิก ความสามารถ การอ่านสถานการณ์ เทคนิคเซอร์ไพรส์ และสงครามจิตวิทยาของอีกฝ่ายได้

ราชาและองครักษ์แทบจะอยู่กันคนละหมวด
พวกเขาไม่ใช่เพียงคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง แต่ใกล้เคียงภัยธรรมชาติมากกว่า
ไม่ใช่เหยื่อแบบที่ฮิโซกะดูจะสนุกกับการล่า

ตรงนี้ทำให้ธรรมชาติพื้นฐานของฮิโซกะชัดขึ้น

เขาไม่ใช่คนอยากตายที่พุ่งใส่คู่ต่อสู้ซึ่งตัวเองไม่มีทางชนะ
เขาคือ คนแสวงหาความสุขที่ต้องการความตื่นเต้นสูงสุดในช่วงที่ทั้งชัยชนะและความพ่ายแพ้ยังเป็นไปได้


การต่อสู้กับโครโลพิสูจน์ว่าฮิโซกะเลือกคู่ต่อสู้ที่ฆ่าเขาได้จริง

ถึงอย่างนั้น การสรุปว่าฮิโซกะสู้เฉพาะตอนที่ปลอดภัยก็ไม่ถูกต้อง

ในการต่อสู้กับโครโล ฮิโซกะตายจริง

รายการหนังสืออย่างเป็นทางการของ Shueisha อธิบายเล่ม 34 ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ถึงตายระหว่างฮิโซกะกับโครโลที่หอประลองกลางหาว โดยโครโลเปิดเผยความสามารถใหม่และค่อย ๆ ไล่ต้อนฮิโซกะ

ในบรรดามนุษย์ผู้ใช้เน็น โครโลอยู่ระดับสูงสุดอย่างชัดเจน หากมีการเตรียมตัว เลือกสนาม และจัดชุดความสามารถไว้อย่างเหมาะสม เขาสามารถกดฮิโซกะได้เช่นกัน

ประเด็นสำคัญคือ ฮิโซกะเลือกสู้กับคนที่อันตรายจริง ๆ

ดังนั้นเขาไม่ได้เป็นเพียงนักเลงตัวเล็กที่ล่าแต่คนอ่อนแอ

แต่โครโลก็ยัง “พอดีมือ” สำหรับฮิโซกะด้วย

ยังอยู่ในขอบเขตมนุษย์
เกมจิตวิทยาด้วยเน็นยังทำงาน
มีปฏิสัมพันธ์ทางยุทธวิธีระหว่างความสามารถ
ฮิโซกะมีโอกาสชนะอย่างสมจริง และมีโอกาสตายอย่างสมจริงเช่นกัน

พูดอีกอย่างคือ โครโลสามารถมอบความบันเทิงระดับสูงสุดให้ฮิโซกะได้

ถ้าเมลเอมและองครักษ์คือ “ภัยพิบัติ” โครโลก็คือ “PvP ระดับพรีเมียม”

นั่นน่าจะเป็นสิ่งที่ฮิโซกะต้องการจริง ๆ


หลังต่อสู้กับโครโล ฮิโซกะยิ่งเน้นการออกแบบเงื่อนไขของการต่อสู้

หลังการต่อสู้กับโครโล ฮิโซกะดูเป็นคนที่ปฏิบัตินิยมมากขึ้น

ก่อนหน้านั้น เขามักมีความสบายพอที่จะรอให้อีกฝ่ายพร้อมเต็มที่ หรือปล่อย “ผลไม้” ที่น่าสนใจให้สุกก่อน แต่หลังจากตายกับโครโลครั้งหนึ่ง เขาดูเหมือนเรียนรู้แล้วว่าการให้อีกฝ่ายเป็นคนเลือกสถานที่และเงื่อนไขนั้นอันตรายแค่ไหน

คำอธิบายเล่ม 38 อย่างเป็นทางการของ Shueisha วางกองโจรเงามายไว้ในความขัดแย้งของมาเฟียบนเรือ ขณะที่พวกเขายังคงตามหาฮิโซกะ ส่วนคำอธิบายเล่ม 39 ก็กล่าวถึงโบโนเลนอฟที่พบฮิโซกะ

กล่าวอีกแบบ หลังต่อสู้กับโครโล ฮิโซกะออกจากการต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่งในสนามประลองแบบเรียบง่าย และเข้าสู่ช่วงของการล่าและถูกล่าบนเรือ

ตรงนี้อีกครั้ง เขาดูไม่เหมือนคนที่ “ตามหาผู้แข็งแกร่งที่สุด” แต่เหมือน คนที่ล่าเหยื่อเหมาะสม พร้อมพยายามจัดรูปแบบการเผชิญหน้าให้เป็นประโยชน์กับตัวเอง มากกว่า

ถ้ามองอีกมุม ความพ่ายแพ้ต่อโครโลทำให้ฮิโซกะสมจริงขึ้น

“ปล่อยให้อีกฝ่ายเตรียมตัวนั้นอันตราย”
“ปล่อยให้อีกฝ่ายเลือกเงื่อนไขอาจทำให้ตายได้”
“งั้นคราวนี้ฉันจะเป็นฝ่ายล่าเอง”

การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้จำเป็นต้องลดระดับฮิโซกะ แต่แสดงว่าแม้เขาจะเป็นคนแสวงหาความสุขจากการต่อสู้ เขาก็คิดจริงจังมากเรื่องวิธีออกแบบการต่อสู้


การแบ่งประเภทคู่ต่อสู้ในแบบของฮิโซกะ

การประเมินคู่ต่อสู้ในหัวฮิโซกะน่าจะประมาณนี้

1. คู่ต่อสู้ที่อ่อนแอเกินไป

น่าเบื่อ
เขาอาจฆ่าได้ แต่ไม่ได้ตื่นเต้นมาก
ผู้เข้าสอบฮันเตอร์ทั่วไปอยู่ใกล้หมวดนี้

2. คู่ต่อสู้ที่ยังไม่โตเต็มที่ แต่อนาคตอาจ “อร่อย”

กอนกับคิรัวร์อยู่ตรงนี้

แทนที่จะเอาชนะทันที ฮิโซกะรอให้พวกเขาเติบโต
สำหรับเขา ทั้งคู่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ในปัจจุบันเท่าไร แต่คล้ายผลไม้ที่ยังไม่สุก

3. คู่ต่อสู้ที่พอดีมือ

เรเซอร์ โครโล และสมาชิกกองโจรเงามายอยู่แถวนี้

แข็งแกร่ง
อันตราย
แต่ยังอยู่ในขอบเขตมนุษย์ที่การเผชิญหน้าทำงานเป็นเกม
ฮิโซกะอาจชนะหรือแพ้
และความไม่แน่นอนนี้เองที่ทำให้สนุก

ดูเหมือนนี่คือช่วงที่เขาต้องการจริง ๆ

4. คู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งจนการต่อสู้ไม่ใช่เกมอีกต่อไป

เมลเอม เหล่าองครักษ์ และคนระดับใกล้เคียงเนเทโร

พวกนี้ไม่เหมือนการต่อสู้แบบที่ฮิโซกะชอบ แต่คล้ายหายนะมากกว่า
ปัญหาเปลี่ยนจากการแข่งขันเป็นการเอาชีวิตรอด

ฮิโซกะไม่ได้ดูเป็นคนที่จะพุ่งเข้าสู่หมวดนี้ด้วยตัวเอง


ฮิโซกะไม่ได้อ่อนลง เพียงแต่เพดานของโลกสูงขึ้น

เหตุผลที่ภาพฮิโซกะเปลี่ยนไปไม่ได้เกิดจากตัวละครถูกลดความเก่ง

โลกของ HUNTER×HUNTER เพียงแค่กว้างขึ้นมาก

ในช่วงสอบฮันเตอร์ ฮิโซกะแทบดูเหมือนเพดานของเรื่อง
ที่ยอร์กชิน เขายังคงเป็นตัวอันตรายที่เคลื่อนไหวอยู่ท่ามกลางกองโจรเงามายได้
ใน Greed Island เขายังแสดงบทบาทโดดเด่นเมื่อต้องเจอกับเรเซอร์

แต่ภาคคิเมร่าแอนท์แสดงเมลเอม เหล่าองครักษ์ เนเทโร และกอนหลังใช้เงื่อนไขและคำสาบานสุดขีด

เมื่อระดับพลังแบบนั้นปรากฏบนหน้ากระดาษ ฮิโซกะจึงไม่ดูเหมือน “ผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลก” อีกต่อไป

สิ่งที่เหลืออยู่คือ นักสู้ที่อันตรายอย่างมากและอยู่ใกล้ยอดของลีกมนุษย์ผู้ใช้เน็น

นั่นก็ยังแข็งแกร่งมากอยู่ดี
เพียงแต่อาจรู้สึกไม่เต็มที่เล็กน้อย หากก่อนหน้านี้คุณคาดว่าเขาหมกมุ่นกับการต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างแท้จริง

และนั่นคือเหตุผลที่คนอ่านเริ่มคิดว่า

ฮิโซกะไม่ได้เลือกแต่คู่ต่อสู้ที่ขนาดกำลังพอดีกับตัวเองอยู่หรือ?


บทสรุป: ฮิโซกะไม่ได้ตามหา “คนที่แข็งแกร่งที่สุด” แต่ตามหา “ระดับความยากที่ดีที่สุด”

ฮิโซกะน่าจะไม่ได้ต้องการต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งมีอยู่ เขาต้องการ คู่ต่อสู้ที่มีระดับความยากซึ่งสร้างความตื่นเต้นสูงสุดให้ตัวเอง

อ่อนเกินไปก็น่าเบื่อ
แข็งแกร่งเกินไปก็ไม่ใช่เกมอีกต่อไป
ถ้ายังไม่โตเต็มที่ก็ควรปล่อยให้สุก
เป้าหมายในอุดมคติต้อง “เป็นมนุษย์” มากพอที่จะอ่านกันได้ มีมิติเชิงยุทธวิธีมากพอให้เล่นเกมจิตวิทยา และอันตรายมากพอที่ฮิโซกะจะไม่แน่ใจว่าตัวเองจะชนะหรือแพ้

ดังนั้นฮิโซกะจึงไม่ใช่แค่คนคลั่งความแข็งแกร่ง

เขาคือ ผู้เชี่ยวชาญด้านคู่ต่อสู้ที่พอดีมือ

สิ่งนี้อาจทำให้เขาดูเล็กลงเมื่อเทียบกับภาพลักษณ์ช่วงต้นเรื่อง แต่ขณะเดียวกันก็ทำให้ตัวละครมีความสอดคล้องมากขึ้น

ฮิโซกะไม่ใช่นักรบผู้ชอบธรรม และไม่ใช่นักบวชที่ออกตามหาตำแหน่งผู้แข็งแกร่งที่สุด
เขาคือคนแสวงหาความสุขที่เห็นแก่ตัวอย่างยิ่ง และกำลังตามหาการต่อสู้ที่ให้ความรู้สึกดีที่สุดกับตัวเอง

เมื่อมองแบบนี้ การที่ฮิโซกะไม่อยู่ในภาคคิเมร่าแอนท์ก็ไม่ได้แปลกนัก

สิ่งที่ฮิโซกะต้องการไม่ใช่ภัยพิบัติระดับทำลายโลก แต่คือ คู่ต่อสู้ที่ถูกปรับให้พอดีกับความสุขของเขาเอง


วันนี้อ่านเรื่องนี้

แต่ละบทความตอบคำถามที่ผู้อ่านบทความนี้มักสงสัยต่อ

ดูบทความทั้งหมดบทความเรื่อง มังงะ เพิ่มเติม

แชร์บทความนี้

หากบทความนี้มีประโยชน์ คุณสามารถสนับสนุนเว็บไซต์ได้ สนับสนุน

โฆษณา

อีกสักเรื่องไหม มีอะไรสนุก ๆ บ้าง

อ่านจบแล้วก็ลองต่อเลย: เรื่องใกล้เคียงไม่กี่เรื่อง และเรื่องที่ต่างไปเลยแต่สนุก

  1. เรื่องใกล้เคียงเมนูคอลแลบ ถ้าแทบเปลี่ยนแค่ชื่อแต่ขายได้ ก็ถือว่าชนะไหม? — ทำไมโมเดล Joyfull ที่ไม่ทำ “คอนยัครูปตัวละคร” ถึงแข็งแรง
  2. สิ่งที่เปลี่ยนมากที่สุดอย่ารับผิดชอบ “ความคิดในใจที่อีกฝ่ายยังไม่ได้พูด” แทนเขา
  3. ต่างไปเลย แต่สนุกตี 5ร่างกายบอก “นอนได้แล้ว” แต่สมองบอก “ร้านยังเปิดครับ”
  4. กินผักก่อนเน่าใช้ร้านใกล้บ้านเป็น “ครัวภายนอก”

หาบทความอื่น

บทความทั้งหมด

Mendoi-chan

ผู้ดูแลเว็บไซต์

Mendoi-chan

เรียบเรียงความยุ่งยากในที่ทำงานและชีวิตประจำวันให้เป็นโครงสร้างที่ชัดเจนและขั้นตอนถัดไปที่ทำได้จริง

โฆษณา

บทความล่าสุด

  1. 1เกม 1 in 8 Billion: เกิดมาในประเทศรายได้น้อย ก็เล่นให้ชีวิตดีได้จริงไหม?
  2. 2หาแพ็กเกจนวด 3,000 เยน ทำไมไปจบที่ 20,000 เยน? งบพุ่งเกือบ 7 เท่า
  3. 3พ่อแม่ยึดมือถือของลูกที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว แถมติดตามตำแหน่ง แบบนี้ห่วงหรือควบคุม?
  4. 4ทำไม X แปลชื่อสัตว์เลี้ยงเกาหลีจนกลายเป็น “จับจู๋”?
  5. 5ถาม AI ว่า “ทำไม” ซ้ำ ๆ แล้วแก้ตามเกือบทุกข้อ ทำไมบล็อกถึงปรับปรุงไม่จบสักที?
โฆษณา