คำอธิบาย: ทำงานสัปดาห์ละสามวัน วันละ 24 ชั่วโมง เท่ากับ 72 ชั่วโมง ถ้าเทียบกับมนุษย์ที่ทำงาน 40 ชั่วโมงจะเป็นอย่างไร
“ทำงานแค่สามวันต่อสัปดาห์” ฟังดูสบายมาก จนเห็นหมายเหตุว่าแต่ละกะยาว 24 ชั่วโมง ใบสมัครงานก็กลายเป็นมุกตลกร้ายทันที
หยุดสี่วันแต่ทำงาน 72 ชั่วโมง
3×24 เท่ากับ 72 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ มากกว่าสัปดาห์ทำงาน 40 ชั่วโมงอยู่ 32 ชั่วโมง คิดปีละ 52 สัปดาห์ ส่วนที่เกินรวม 1,664 ชั่วโมง หรือเฉลี่ยราว 139 ชั่วโมงต่อเดือน ถ้านับเดือนละสี่สัปดาห์ตรง ๆ จะเป็น 128 ชั่วโมง ตารางวันหยุดดูดี แต่บัตรตอกเวลาดูน่ากลัว
เดือนละ 30,000 เยนเท่ากับชั่วโมงละเท่าไร
ลองสมมติบริการ AI แบบสมาชิกเดือนละ 30,000 เยน สัปดาห์ละ 72 ชั่วโมงคิดเป็นเฉลี่ยเดือนละ 312 ชั่วโมง เมื่อหารจึงเหลือประมาณ 96 เยนต่อชั่วโมง แต่เป็นเพียงต้นทุนหารด้วยเวลาที่สมมติว่าใช้งานได้ ไม่ใช่เวลาที่ทำงานสำเร็จจริงทั้งหมด ยังมีขีดจำกัดการใช้ การรอ ข้อผิดพลาด และการทำใหม่
ตอน AI หยุด หัวหน้ายังคิดงาน
ระหว่างระบบรอรีเซ็ตโควตา คนวางแผนก็ยังอ่านข่าว พบข้อบกพร่อง และคิดหัวข้อใหม่ พอกลับมาทำงาน คิวงานจึงกองเต็ม งานอิสระควรทำคู่ขนาน เก็บผลลัพธ์กลับมาตรวจ และให้ผู้รับผิดชอบหลักคุมการ build เพื่อไม่เปลืองทรัพยากร หัวหน้านึกไอเดียในวันหยุด ส่วน AI เปิดระบบมาเจองานเต็มโต๊ะ
ค่าสมาชิกไม่ใช่ค่าแรง
มนุษย์ที่ทำงาน 72 ชั่วโมงต่อสัปดาห์อาจเสี่ยงปัญหาสุขภาพและกฎหมาย AI ไม่ใช่ลูกจ้างที่มีความเหนื่อยและค่าครองชีพแบบเดียวกัน ตัวเลข 96 เยนเป็นเพียงผลหารทางคณิตศาสตร์ ไม่ใช่มาตรฐานค่าจ้างมนุษย์ งานซ้ำจำนวนมากเป็นจุดแข็งของ AI แต่การตัดสินใจและรับผิดชอบยังต้องมีคน
อย่าวัดแค่เวลา
สิ่งสำคัญคืองานเสร็จจริงกี่งาน ต้องแก้ไขเท่าไร คุณภาพเป็นอย่างไร เผยแพร่ได้จริงหรือไม่ และคนใช้เวลาคุมระบบแค่ไหน ผลิตต้นฉบับมากมายแต่ไม่มีใครได้อ่านก็ไม่ใช่ประสิทธิภาพ มุกหยุดสี่วันแต่โอที 139 ชั่วโมงจะจบอย่างไร ขึ้นอยู่กับผลงานที่ส่งมอบมากกว่าบัตรตอกเวลา
สมมติฐาน: สามวัน×24 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ปีละ 52 สัปดาห์ และค่าสมาชิกสมมติ 30,000 เยน ไม่ใช่ชั่วโมงใช้งานที่ยืนยันแล้ว
