“ออกเดินทาง!”
ระบบอัตโนมัติมีหน้าที่เอาบทความที่เขียนเสร็จแล้วไปลงเว็บไซต์ให้คนอ่าน เริ่มทำงานปุ๊บก็ตรวจรายการบทความ ปรับข้อมูลย้อนหลัง เทียบฉบับเก่า แล้วจัดคิวงานรอบหน้า
ดูขยันมาก
สักพักรายงานภารกิจก็ออกมา
สถานะ: สำเร็จ บทความใหม่ที่ส่งต่อไปขั้นตอนเผยแพร่: 0 เรื่อง
เดี๋ยวก่อน ออกนอกกำแพงกันจริงหรือเปล่า หรือหมดวันไปกับการกรอกใบขอออกปฏิบัติการ?
ชวนให้นึกถึงกองทหารสำรวจที่กลับจากภารกิจในตอนแรกของ Attack on Titan ตอนนั้นคีธ ชาดิสเป็นผู้บังคับบัญชาที่ต้องยอมรับว่าภารกิจไม่ได้ผลตามที่หวัง[1][2]
ฉากต้นฉบับเป็นโศกนาฏกรรมที่มีคนเสียชีวิต จะเอามาเทียบกับโปรแกรมหยุดทำงานในแง่ความรุนแรงไม่ได้ สิ่งที่คล้ายกันมีแค่อย่างเดียว คือ ทำงานกันแทบตาย แต่ยังไม่ส่งมอบสิ่งที่ตั้งใจทำ
ยังไม่เจอไททัน ก็แพ้งานเอกสารแล้ว
ภารกิจจริงเรียบง่าย รับบทความ ตรวจ แล้วเผยแพร่ให้คนอ่าน
แต่ก่อนเริ่มต้องทำสารพัดอย่าง ปรับรายการทั้งหมด ตรวจข้อมูลเก่า ย้อนดูผลการเผยแพร่ และจัดลำดับงานครั้งต่อไป
งานแต่ละอย่างอาจมีประโยชน์ แต่ถ้าบังคับให้ต้องทำทั้งหมดก่อนเผยแพร่บทความเพียงเรื่องเดียว ผลที่ได้คืออะไร?
กองทหารสำรวจหมดเวลาอยู่ในห้องประชุมก่อนออกเดินทาง
มีการทำงานรอบหนึ่งที่ใช้เวลาไปกับการเตรียมและบันทึกข้อมูล จนยังไม่ได้เริ่มจัดการบทความหลัก ขณะเดียวกันก็มีรอบอื่นที่ส่งบทความต่อได้จริง จึงไม่ใช่ว่าล้มเหลวทุกครั้ง ปัญหาคืองานประกอบบางครั้งกินเวลาของงานสำคัญ
รอบต่อไป แผนที่จากเมื่อวานหายไป
ถ้าเวลาไม่พอ จะหยุดแล้วทำต่อรอบหน้าก็ไม่ผิด ขอแค่จำไว้ว่าไปถึงไหนแล้ว
แต่มีเส้นทางการทำงานที่เก็บข้อมูลสำหรับเริ่มต่อไม่สำเร็จ แม้แต่ลำดับงานที่เลื่อนออกไปก็อาจหายด้วย
“เมื่อวานสำรวจถึงไหน?”
“ไม่พบรายงานครับ”
“งั้นเริ่มตรวจตรงประตูใหม่”
อย่าเพิ่งไปหาไททันเลย ช่วยห้องเก็บเอกสารก่อนเถอะ
การเริ่มงานใหม่ไม่เท่ากับทำงานให้เสร็จ ออกรบหลายรอบก็ไม่ได้แปลว่างานเก่าที่ค้างอยู่จะได้คิว
กลับมาได้ ไม่ได้แปลว่าทำภารกิจสำเร็จ
คำว่า “สำเร็จ” ก็ชวนเข้าใจผิด
ในมุมของโปรแกรม คำนี้อาจหมายถึงจบการทำงานโดยไม่เกิดข้อผิดพลาด แม้จะหยุดก่อนเพราะเวลาเหลือน้อยก็ตาม
แต่คนรออ่านบทความไม่ได้ถามเรื่องนั้น
เริ่มทำงานหรือยัง? เริ่มแล้ว อัปเดตข้อมูลไหม? อัปเดต จบโดยไม่พังใช่ไหม? ใช่
แล้วคนอ่านเปิดบทความใหม่ได้หรือยัง? ยังไม่ได้
การบันทึก การส่งเผยแพร่ การขึ้นเว็บไซต์ และการตรวจว่าขึ้นฉบับที่ถูกต้อง เป็นคนละขั้นตอนกัน คำว่าสำเร็จเพียงคำเดียวบอกไม่ได้ว่าถึงขั้นไหน
ไม่ต้องเพิ่มทหารก่อน ทำภารกิจหนึ่งให้จบ
จะให้ AI อีกตัวรับบทผู้บัญชาการมาสืบทุกครั้งที่ล้มเหลวก็ได้ แต่ระบบอัตโนมัตินั้นจะกลายเป็น หน่วยงานที่หัวหน้าต้องอดนอนเขียนรายงานภารกิจใหม่ทุกคืน
ทางที่ดีกว่าคือส่งบทความหนึ่งเรื่องให้ถึงคนอ่านจริง ๆ หยุดกลางทางก็เก็บจุดที่ค้างไว้ บทความที่มีปัญหาเพียงเรื่องเดียวต้องไม่ขวางเรื่องอื่น งานเอกสารที่ไม่จำเป็นค่อยทำทีหลัง
อย่าวัดผลด้วยจำนวนครั้งที่ออกเดินทาง ให้วัดด้วย จำนวนบทความที่คนเปิดอ่านได้แล้วจริง ๆ
หน้าจอกลับขึ้นว่า “สำเร็จ”
ดีมาก รอบหน้าเอาบทความกลับมาด้วย ไม่ใช่มีแต่ใบขอออกเดินทาง
แหล่งข้อมูลและคำชี้แจง
[1] เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ Attack on Titan ตอนที่ 1
[2] คำอธิบายที่มาของบทพูดภาษาญี่ปุ่น ตัวอย่างระบบมาจากบันทึกการทำงานที่ตัดข้อมูลระบุตัวตนออกแล้ว
