ถ้ายานิเนโกะจะเลิกบุหรี่: ใช้ยา ปรับสภาพแวดล้อม และเริ่มใหม่ โดยไม่พึ่งแค่ใจสู้

ถ้าตัวเอกของมังงะเรื่อง 『ヤニねこ』 (Yani Neko) บอกขึ้นมาว่าอยากเลิกบุหรี่อย่างจริงจัง ก่อนจะเทศนากันยาว ๆ ก็คงอยากเตรียมทั้งนัดปรึกษาเรื่องการรักษาและกิจกรรมที่จะมาแทนบุหรี่มวนประจำ แนวคิดนี้ไม่ได้ให้รอจน “มีจิตใจเข้มแข็งแล้วค่อยลอง” แต่ให้เตรียมตัวช่วยที่หยิบใช้ได้แม้ในตอนที่อยากสูบไว้ก่อน

บทความนี้นำมังงะ 『ヤニねこ』 ของ Nyan Nyan Factory (にゃんにゃんファクトリー) มาเป็นจุดตั้งต้นของแผนเลิกบุหรี่ในสถานการณ์สมมติ ไม่ได้เล่าถึงการรักษาที่เกิดขึ้นจริงในเรื่อง และไม่ได้จัดคนสูบบุหรี่ในชีวิตจริงให้อยู่ในกลุ่ม “คนแบบยานิเนโกะ” หรือตัดสินนิสัยและความสามารถในการดูแลจัดการชีวิตของใคร

เราจะอาศัยงานวิจัยและข้อมูลการเลิกบุหรี่จากหน่วยงานสาธารณะมาพิจารณาว่าจะผสานการรักษา สภาพแวดล้อม พฤติกรรม และการลองใหม่อย่างไร ข้อมูลทางการแพทย์ในบทความเป็นข้อมูลทั่วไปสำหรับผู้ใหญ่ ไม่ใช่การวินิจฉัยหรือสั่งยาเฉพาะบุคคล ยาและระบบบริการที่ใช้ได้แตกต่างกันตามประเทศและพื้นที่ จึงควรเลือกแนวทางการรักษาร่วมกับแพทย์หรือเภสัชกร

“ระบบปฏิบัติการเลิกบุหรี่” ไม่ใช่ระบบคอยจับตาเจ้าตัว

การอยากเลิกแต่ยังเผลอสูบ ไม่ควรถูกสรุปง่าย ๆ ว่าเป็นเพราะ “ไม่รู้” หรือ “ไม่มีระเบียบ” นอกจากการพึ่งพานิโคตินแล้ว สถานการณ์ที่กลายเป็นกิจวัตร เช่น บุหรี่หลังอาหาร จุดพัก หรือการพูดคุยกับคนอื่น ก็อาจมีส่วนด้วย

ดังนั้น “ระบบปฏิบัติการเลิกบุหรี่” หรือ “OS เลิกบุหรี่” ในบทความนี้จึงไม่ใช่โปรแกรมเปลี่ยนบุคลิก แต่หมายถึงการเตรียมพร้อม เพื่อไม่ให้เป้าหมายที่เจ้าตัวเลือกต้องอาศัยการฝืนใจทุกครั้งเพียงอย่างเดียว

มีเสาหลักสี่ข้อ ได้แก่ ปรึกษาเรื่องยาและการสนับสนุนด้านพฤติกรรม ปรับสถานการณ์ที่ชวนให้สูบ กำหนดว่าจะทำอะไรเมื่ออยากสูบ และมีทางกลับไปขอคำปรึกษาแม้จะสูบไปแล้ว ทั้งหมดนี้ไม่ได้เป็นเงื่อนไขว่าต้องทำได้ครบอย่างสมบูรณ์จึงจะเริ่มเลิกบุหรี่ได้

ถ้าคนรอบข้างจะช่วย ควรถามความต้องการของเจ้าตัวก่อน เช่น “ให้ช่วยหาข้อมูลเพื่อนัดหมายไหม” หรือ “อยากให้ฉันงดสูบใกล้ ๆ เธอไหม” โดยถามให้เป็นรูปธรรม ไม่ใช่ทิ้งข้าวของโดยไม่ได้รับอนุญาต ยึดยามาควบคุมเอง หรือคอยจับผิดเวลาที่พลาด

ยาไม่ใช่ “หลักฐานว่าใจไม่สู้” แต่เป็นทางเลือกที่ปรึกษาได้

แนวทางสำหรับผู้ใหญ่ของ WHO ในปี 2024 แนะนำให้ใช้การรักษาด้วยยาร่วมกับการสนับสนุนด้านพฤติกรรม โดยระบุถึงวาเรนิคลีน การบำบัดด้วยนิโคตินทดแทน บูโพรพิออน และไซทิซีน แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกประเทศจะมียาชนิดเดียวกันให้หาและใช้ได้ทั้งหมด

บททบทวนของ Cochrane ศึกษาประสิทธิผลของวาเรนิคลีนในการช่วยเลิกบุหรี่ รวมถึงการใช้แผ่นแปะนิโคตินร่วมกับผลิตภัณฑ์ชนิดออกฤทธิ์สั้น อย่างไรก็ดี ไม่ควรนำผลวิจัยจากต่างประเทศมาเป็นเหตุผลให้ใช้ยาที่ซื้อได้โดยไม่ต้องมีใบสั่งแพทย์ร่วมกันเอง

แผ่นแปะนิโคตินที่จำหน่ายโดยไม่ต้องมีใบสั่งแพทย์ในญี่ปุ่นบางผลิตภัณฑ์ห้ามใช้ร่วมกับผลิตภัณฑ์นิโคตินอื่น และห้ามสูบบุหรี่ขณะใช้ ต้องแยกให้ชัดระหว่างวิธีที่พิจารณาใช้ภายใต้การดูแลทางการแพทย์ กับการใช้ผลิตภัณฑ์ที่ซื้อเองตามเอกสารกำกับยา การเลือกยา การใช้ร่วมกัน และระยะเวลาใช้ ต้องตรวจสอบข้อบ่งใช้และเงื่อนไขที่ได้รับอนุมัติในประเทศนั้น เอกสารกำกับผลิตภัณฑ์ และคำแนะนำของแพทย์หรือเภสัชกร

โรคประจำตัว ยาที่กำลังใช้อยู่ การตั้งครรภ์หรือให้นมบุตร ล้วนมีผลต่อการเลือกแนวทาง จึงควรแจ้งตอนปรึกษา พูดคุยเพื่อหาวิธีที่เหมาะกับแต่ละคน รวมถึงทางเลือกที่จะรับการสนับสนุนโดยไม่ใช้ยา ไม่ใช่ว่าใช้ยาแล้วจะเลิกสำเร็จแน่นอน

ถ้าเปรียบเป็นเกม นี่คือช่วงตรวจสอบว่ามีตัวช่วยอะไรให้ใช้ได้บ้าง ไม่ใช่สูตรลัดให้สวมอุปกรณ์หลายชิ้นซ้อนกันตามใจตัวเอง

ถ้าไปคลินิกเลิกบุหรี่ในญี่ปุ่น ให้ถามสามเรื่องก่อนนัด

ในญี่ปุ่น ผู้ที่เข้าเงื่อนไขสามารถใช้ประกันสุขภาพกับการรักษาเลิกบุหรี่มาตรฐาน 5 ครั้งในช่วง 12 สัปดาห์ได้ มีเงื่อนไข เช่น การประเมินภาวะพึ่งพานิโคติน ความประสงค์ที่จะเลิกและความยินยอมของเจ้าตัว อีกทั้งยังมีสิ่งที่ต้องตรวจสอบตามอายุ ประวัติการสูบ และประวัติการรักษา ไม่ได้ใช้สิทธิได้โดยอัตโนมัติทุกคน

ตอนนัดหมาย การบอกสามเรื่องว่า “อยากรับการรักษาเพื่อเลิกบุหรี่” “อยากทราบวิธีรักษาที่มีและค่าใช้จ่าย” และ “อยากตรวจสอบว่าเข้าเงื่อนไขประกันหรือไม่” จะช่วยเปิดทางให้ปรึกษาได้ง่ายขึ้น ส่วนยามีเพียงพอหรือสั่งจ่ายได้หรือไม่ ให้สอบถามสถานพยาบาล อย่าตั้งต้นด้วยสมมติฐานว่าจะมียาชนิดใดชนิดหนึ่งเสมอ

ก่อนไปพบแพทย์ อาจจดสั้น ๆ ว่าสูบมากแค่ไหน ช่วงเวลาใด เคยติดขัดอะไรเมื่อพยายามเลิก กำลังใช้ยาอะไร และอยากปรึกษาเรื่องไหนบ้าง ไม่จำเป็นต้องรอให้บันทึกสมบูรณ์ก่อนจึงค่อยไปพบแพทย์

ใส่วันเวลานัดลงในปฏิทิน ตรวจสอบนัดครั้งถัดไป และหากจำเป็นก็ใช้การแจ้งเตือนโดยได้รับความยินยอมจากเจ้าตัว การจัดระบบเหล่านี้ไม่ได้เป็นเหตุให้ข้ามการอ่านเอกสารกำกับยาได้

เก็บยาตามคำแนะนำของผลิตภัณฑ์และให้พ้นมือเด็ก แผ่นแปะนิโคตินที่ใช้แล้วก็ยังมีตัวยาเหลืออยู่ จึงต้องตรวจสอบวิธีทิ้งด้วย การ “วางไว้บนโต๊ะตลอดจะได้ไม่ลืม” อาจไม่ใช่วิธีที่ปลอดภัย

มองหา “มวนประจำ” ไม่ใช่มองแค่ตัวบุหรี่

หลังอาหาร กาแฟ ช่วงจบงาน หงุดหงิด หรือเบื่อ เวลาที่สูบบุหรี่อาจผูกอยู่กับสถานการณ์เฉพาะของแต่ละคน เช่น เมื่อมีที่เขี่ยบุหรี่ เก้าอี้ และเครื่องดื่มครบ มือก็แทบจะเอื้อมไปเอง

งานวิจัยของ Conklin และคณะในปี 2015 ใช้การทดลองกับผู้ที่สูบบุหรี่ทุกวัน เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความอยากที่เกิดจากภาพเกี่ยวกับการสูบ กับพฤติกรรมสูบในช่วงเวลาสั้น ๆ หลังจากนั้น ผลงานนี้ใช้เป็นข้อมูลประกอบการทบทวนสถานการณ์ในชีวิตได้ แต่ไม่ได้ทำนายว่าใครจะกลับไปสูบเมื่อไร หรือแสดงว่าเพียงจัดห้องใหม่ก็เลิกบุหรี่ได้

ในการเตรียมตัวของเรา ลองเริ่มจากเขียนสถานการณ์ที่อยากสูบสักสองอย่าง เช่น “หลังอาหารเช้า” หรือ “ช่วงพักงาน” ให้เป็นสิ่งที่สังเกตได้ก็พอ ไม่ต้องเขียนเป็นเรียงความสำนึกผิดเกี่ยวกับนิสัยของตัวเอง

เมื่อเจ้าตัวตัดสินใจเตรียมเลิกบุหรี่ อาจเลือกวิธีอย่างเก็บบุหรี่และที่เขี่ยบุหรี่ออกจากบริเวณใกล้ตัว เปลี่ยนที่นั่งที่เคยสูบ หรือเปลี่ยนเส้นทางที่เคยแวะซื้อ ของที่ใช้ร่วมกันควรปรึกษาเจ้าของ และของอย่างไฟแช็กควรทิ้งตามวิธีที่ปลอดภัยของท้องถิ่น

ไม่จำเป็นต้องตัดเพื่อนที่สูบบุหรี่ออกจากชีวิต อาจขอว่า “ช่วงนี้อย่าสูบต่อหน้าฉันได้ไหม” หรือ “อย่าชวนฉันสูบนะ” หรือเปลี่ยนสถานที่นัดเจอ ลองคิดว่าจะลดสิ่งกระตุ้นการสูบพร้อมกับรักษาความสัมพันธ์ไว้ได้อย่างไร

ตัดสินใจว่าจะทำอะไรเมื่ออยากสูบ ตั้งแต่ก่อนจะอยาก

แผน If-Then คือการกำหนดไว้ว่า “ถ้าเจอสถานการณ์นี้ จะทำสิ่งนี้” งานวิเคราะห์อภิมานของ McWilliams และคณะในปี 2019 พบประโยชน์ในการสนับสนุนการเลิกบุหรี่ ขณะเดียวกันก็ชี้ถึงความแตกต่างระหว่างงานวิจัย และการขาดงานที่ยืนยันการเลิกบุหรี่ระยะยาวด้วยวิธีวัดที่เป็นรูปธรรม

ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างทั่วไปที่ใช้แนวคิดดังกล่าว ไม่ใช่บทพูดในมังงะ และไม่ใช่คำสั่งรักษาที่พิสูจน์ประสิทธิผลของแต่ละข้อแล้ว

• ถ้าอยากสูบตอนเช้า ให้ดื่มน้ำและเดินออกจากจุดที่เคยสูบ
• ถ้าอยากสูบหลังอาหาร ให้แปรงฟันหรือเดินเล็กน้อยเท่าที่ร่างกายไหว
• ถ้าอยากสูบคู่กับกาแฟ ให้เปลี่ยนเครื่องดื่มหรือที่นั่งชั่วคราว
• ถ้าหงุดหงิดจนจะเอื้อมไปหยิบบุหรี่ ให้ออกจากตรงนั้น ตั้งจังหวะหายใจ และติดต่อคนที่ปรึกษาได้
• ถ้าใกล้จะซื้อบุหรี่ที่ร้าน ให้ไปตามเส้นทางอื่นที่วางไว้ล่วงหน้า

เลือกกิจกรรมทดแทนที่ทำได้จริงตามสุขภาพและวิถีชีวิตของตัวเอง ไม่ใช่ริบเงินสดทั้งหมดจนซื้อของจำเป็นไม่ได้ไปด้วย

หยุดคาดหวังว่าจะต้องคิด “ตาที่ดีที่สุด” ให้ออกทุกครั้งในวินาทีที่อยากสูบ เตรียมเมนูตัวเลือกสั้น ๆ นี้ไว้ใกล้มือ การเกิดความอยากขึ้นมาไม่จำเป็นต้องถูกนับเป็นความล้มเหลว

เผื่อความลำบากช่วงแรกไว้ในตารางชีวิต

ข้อมูลเรื่องยาช่วยเลิกบุหรี่ของกระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการญี่ปุ่น อธิบายว่าอาการถอนนิโคตินมักรุนแรงที่สุดหลังเริ่มเลิก 2–3 วัน และต่อเนื่องประมาณ 10 วันถึง 2 สัปดาห์ ตัวเลขนี้เป็นแนวทางคร่าว ๆ อาการและการเปลี่ยนแปลงแตกต่างกันในแต่ละคน ไม่ใช่เส้นตายว่าความอยากจะต้องหายสนิทในสองสัปดาห์

เมื่อคำนึงว่าอาจมีอาการหงุดหงิดหรือจดจ่อได้ยาก งานหรือธุระที่ปรับได้ก็อย่าอัดแน่นเกินไป เผื่อเวลาพักและปรึกษาคนช่วยไว้ด้วย ผู้ที่อยากสูบมากขึ้นในวงดื่มหรือสถานการณ์ที่มีการสูบ อาจทบทวนว่าจะเข้าร่วมอย่างไรในช่วงนี้

แต่อย่าเหมารวมอาการไม่สบายทุกอย่างว่า “ก็แค่นิโคตินกำลังอาละวาด” ถ้าอาการรุนแรง ยืดเยื้อ ต่างจากปกติ หรือสงสัยว่าเป็นผลข้างเคียงของยา ให้ปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์ หากเป็นอาการเร่งด่วน ให้ทำตามแนวทางรับบริการฉุกเฉินในพื้นที่

อย่าพยายามฝ่าช่วงนี้ด้วยการเพิ่มยาหรือเติมผลิตภัณฑ์ชนิดอื่นเอง ให้ตรวจสอบวิธีใช้ก่อน นี่ไม่ใช่ด่านทดสอบใจสู้ แต่เป็นจังหวะปรับตัวช่วยให้เหมาะสม

รางวัลจะเป็นมังงะหนึ่งเล่ม แทนภาพ “ตัวฉันที่สุขภาพดี” ก็ได้

สุขภาพในอนาคตอันไกลอาจเติมช่วงพักของวันนี้ได้ไม่ง่ายนัก เราจึงอาจใช้ความสุขเล็ก ๆ ที่จับต้องได้ตอบแทนความพยายามในการเลิกบุหรี่

จดเงินที่ไม่ได้ใช้ซื้อบุหรี่ แล้วแบ่งไปซื้อมังงะหรือเกมภายในงบ ทำให้มื้ออาหารน่าเพลิดเพลินขึ้นนิดหน่อย หรือปรับของใช้ในห้องสักชิ้น ตัวอย่างเช่น “เอาเงินค่าบุหรี่ไปอัปเกรดพลังให้ฟูก” สำหรับฉัน ความสุขแบบเป็นชิ้นเป็นอันแค่นี้ก็ไม่ได้แย่อะไร

แต่ยังมีค่ารักษาและค่าใช้จ่ายอื่นด้วย จึงควรดูรายรับรายจ่ายจริงก่อนคำนวณเงินที่ประหยัดได้ ไม่จำเป็นต้องซื้อของเพิ่ม และไม่ต้องคาดหวังเกินไปว่าอาการหรือการนอนจะต้องดีขึ้นภายในระยะเวลาที่กำหนดแน่นอน

การหาความสนุกแทนการสูบไม่ได้ทดแทนยาหรือการสนับสนุนได้เสมอไป แม้รางวัลอย่างเดียวจะไม่พอให้เลิกต่อเนื่องได้ ก็ไม่ได้เป็นคะแนนตัดสินนิสัยของคุณ

ถ้าเผลอสูบหนึ่งมวน อย่าทิ้งแผนเลิกบุหรี่ทั้งแผน

แม้จะรู้สึกว่า “สูบไปแล้ว ทุกอย่างเสียเปล่า” สิ่งที่เคยพยายามทำและสิ่งที่เรียนรู้มาก็ไม่ได้หายไป คุณยังขอคำปรึกษาเพื่อไม่ให้การสูบครั้งเดียวกลายเป็นจุดเปลี่ยนกลับไปสูบต่อเนื่องได้

แทนที่จะโทษตัวเอง ลองทบทวนสั้น ๆ ก่อนว่าสูบเมื่อไร ที่ไหน และมีอะไรเป็นตัวกระตุ้น จากนั้นคิดว่าถ้าเจอสถานการณ์เดิมอีก จะเปลี่ยนอะไรได้บ้าง และติดต่อแหล่งช่วยเลิกบุหรี่แต่เนิ่น ๆ

ถ้ากำลังใช้ยา ให้บอกว่าได้สูบไปแล้วและสอบถามว่าต่อไปควรใช้ยาอย่างไร ข้อควรระวังต่างกันตามผลิตภัณฑ์ จึงไม่ควรอาศัยบทความนี้เพียงอย่างเดียวเพื่อตัดสินใจใช้ต่อ เพิ่มขนาดยา หรือใช้ยาร่วมกันเอง

ไม่ต้องตั้งเส้นตายใหม่ว่า “ถ้ากลับมาเลิกภายใน 24 ชั่วโมงไม่ได้ ถือว่าล้มเหลว” แต่ควรกำหนดไว้ล่วงหน้าว่าเมื่ออยากเลิกอีกครั้ง จะติดต่อใครหรือหน่วยงานใดได้

ถ้าทำให้การเลิกบุหรี่เป็น “เกมที่ห้ามสะดุดแม้แต่ครั้งเดียว” พอพลาดครั้งหนึ่งก็อาจอยากลบเซฟทิ้ง แทนที่จะลบ ให้เก็บข้อมูลว่าติดขัดตรงไหนแล้วแก้แผน คุณขอความช่วยเหลือจากบุคลากรทางการแพทย์หรือผู้สนับสนุนในการทำเช่นนี้ได้

ถ้าจะยื่นอะไรให้ยานิเนโกะ ขอเป็นแผนหนึ่งหน้าแทนหนังสือสาบาน

สิ่งที่อยากยื่นให้ในแผนสมมตินี้ ไม่ใช่จดหมายสำนึกผิดว่า “ฉันจะเป็นคนที่ดีพร้อม” แต่เป็นบันทึกสั้น ๆ ที่ตอบได้ห้าเรื่องต่อไปนี้

• จะปรึกษาที่ไหน และมีแผนนัดหมายหรือติดต่อเมื่อไร
• สถานการณ์สองอย่างที่มักทำให้อยากสูบ
• กิจกรรมทดแทนที่ทำได้จริงและจะลองใช้ในสถานการณ์นั้น
• สิ่งที่อยากตรวจสอบเกี่ยวกับยา และที่เก็บเอกสารกำกับยา
• ผู้ที่ติดต่อได้หากเผลอสูบหรือรู้สึกไม่ไหว

ถ้าไม่รู้ว่าจะเริ่มคุยเรื่องไหนเมื่อพบแพทย์ ลองดูแนวคิดการรวบรวมหัวข้อที่อยากปรึกษาไว้ในบันทึกสั้น ๆ สำหรับไปพบแพทย์ประกอบได้

คำถามที่ยืมมาจากเรื่อง 『ヤニねこ』 คือ “เราจะเตรียมสิ่งที่ช่วยให้เลิกบุหรี่ได้ไหม โดยไม่ต้องเปลี่ยนเจ้าตัวให้เป็นคนละคน” งานวิจัยและแนวทางเวชปฏิบัติเป็นข้อมูลสำหรับพิจารณาการรักษาและการสนับสนุน แต่ไม่ได้ทำนายว่าตัวละครนี้จะสำเร็จ

ไม่ใช่การปฏิเสธความมุ่งมั่น เพียงแต่อย่าโยนงานทั้งหมดให้ความมุ่งมั่นรับผิดชอบอย่างเดียว เริ่มจากความต้องการของเจ้าตัว ผสานยา การสนับสนุน สภาพแวดล้อม และความเพลิดเพลินเข้าด้วยกัน แล้วปรับเมื่อสะดุด ถ้าจะสร้าง OS เลิกบุหรี่ ก็ควรติดปุ่ม “ลองใหม่” ไว้ตั้งแต่แรก

• หน้า 『ヤニねこ』 บนเว็บไซต์ทางการของ Young Magazine สำนักพิมพ์ Kodansha ใช้ตรวจสอบชื่อเรื่อง ผู้สร้าง และฉากเรื่องที่เกี่ยวกับการสูบบุหรี่ แหล่งข้อมูล
• WHO (2024) คำอธิบายอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับแนวทางรักษาเพื่อเลิกบุหรี่ในผู้ใหญ่ ครอบคลุมการรักษาด้วยยาและการสนับสนุนด้านพฤติกรรม แหล่งข้อมูล
• Cochrane (2023) บททบทวนประสิทธิผลของวาเรนิคลีนและไซทิซีนในการช่วยเลิกบุหรี่ แหล่งข้อมูล
• Cochrane (2023) บททบทวนวิธีใช้การบำบัดด้วยนิโคตินทดแทน ต้องแยกผลวิจัยออกจากวิธีใช้ผลิตภัณฑ์ที่ได้รับอนุญาตในประเทศ แหล่งข้อมูล
• กระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการญี่ปุ่น “การรักษาเพื่อเลิกบุหรี่เป็นอย่างไร?” อธิบายการรักษามาตรฐานและการใช้ประกันสุขภาพแบบมีเงื่อนไขในญี่ปุ่น แหล่งข้อมูล
• กระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการญี่ปุ่น “ยาช่วยเลิกบุหรี่มีอะไรบ้าง?” อธิบายยาและช่วงเวลาคร่าว ๆ ของอาการถอน ข้อมูลการจัดหายาที่อยู่ในหน้านี้ไม่ควรใช้ยืนยันสต็อกในปัจจุบัน แหล่งข้อมูล
• PMDA เอกสารกำกับ “Nicotinell Patch 20 / Patch 10” ข้อควรระวังในการใช้ การเก็บรักษา และการทิ้งผลิตภัณฑ์ที่จำหน่ายโดยไม่ต้องมีใบสั่งแพทย์ชนิดนี้ในญี่ปุ่น แหล่งข้อมูล
• Conklin และคณะ (2015) งานศึกษาความอยากจากสิ่งกระตุ้นที่เกี่ยวกับการสูบ และพฤติกรรมสูบทันทีหลังจากนั้น เป็นการทดลองระยะสั้น ไม่ใช่การทดสอบการเลิกบุหรี่ระยะยาว แหล่งข้อมูล
• McWilliams และคณะ (2019) การวิเคราะห์อภิมานเรื่องการกำหนดล่วงหน้าว่าจะลงมือทำอะไรในสถานการณ์ใด เพื่อสนับสนุนการเลิกบุหรี่ อ้างอิงบทคัดย่องานต้นฉบับที่เผยแพร่โดยมหาวิทยาลัยต้นสังกัดของผู้เขียน แหล่งข้อมูล
• Smokefree.gov “Get Back on Track After a Setback” ข้อมูลจากภาครัฐสหรัฐฯ เรื่องการตั้งหลักใหม่หลังกลับไปสูบ แหล่งข้อมูล