เวลาจะหาเพื่อนในชมรมสำหรับผู้ใหญ่หรือคอมมูนิตี้งานอดิเรก สิ่งสำคัญคือการได้เจอกันซ้ำ ๆ
บางคนไปครั้งเดียวแล้วไม่ได้เพื่อนทันที ก็รู้สึกท้อ
แต่เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติมาก
ครั้งแรก คนอื่นยังไม่รู้จักเรา
เราก็ยังไม่รู้จักเขา
ต่างฝ่ายต่างอาจเกร็ง
ดังนั้น เป้าหมายของครั้งแรกไม่จำเป็นต้องเป็น “หาเพื่อนให้ได้” แค่ “ทำความคุ้นเคยกับสถานที่” ก็พอ
ครั้งที่สอง ให้คนเริ่มจำหน้าเราได้
ครั้งที่สาม ทักทายกัน
ครั้งที่สี่ คุยกันนิดหน่อย
หลังครั้งที่ห้า หัวข้อที่คุยร่วมกันอาจเริ่มเพิ่มขึ้น
ถ้าคิดด้วยจังหวะแบบนี้จะสบายใจกว่า
ข้อดีของคอมมูนิตี้งานอดิเรกคือ มีหัวข้อให้คุยอยู่แล้ว
ถ้าเป็นกีฬา ก็มีเรื่องฝึกซ้อมและการแข่งขัน
ถ้าเป็นชมรมอ่านหนังสือ ก็มีหนังสือ
ถ้าเป็นเกม ก็มีเกมและกลยุทธ์
ถ้าเป็นกลุ่มสร้างสรรค์ ก็มีผลงานและอุปกรณ์
เราไม่จำเป็นต้องสร้างบทสนทนาจากศูนย์
แค่คุยตามหัวข้อที่มีร่วมกันก็ได้
แต่ก็สำคัญที่จะไม่รีบลดระยะห่างเร็วเกินไป
อย่าขอช่องทางติดต่อมากเกินไปตั้งแต่วันแรก
อย่าเพิ่งเล่าปัญหาลึก ๆ ทันที
อย่าถามเรื่องส่วนตัวของอีกฝ่ายมากเกินไป
ก่อนอื่น ให้เป็นคนที่สามารถอยู่ในสถานที่เดียวกันและใช้เวลาอย่างสบายใจด้วยกันได้
เริ่มจากตรงนั้นก็เพียงพอแล้ว
ชมรมผู้ใหญ่ไม่ใช่สถานที่ที่ไปครั้งเดียวแล้วได้เพื่อนทันที แต่เป็นสถานที่สำหรับสร้างการพบเจอซ้ำ ๆ กับคนที่อาจกลายเป็นเพื่อนได้ในอนาคต
