ทำไมแค่คิดเอฟเฟกต์เว่อร์ ๆ ให้เกมง่าย ๆ ถึงสนุกจนลืมเวลา?
1
เกมตีอิฐมีแค่ลูกบอล ไม้ตี และก้อนอิฐก็เล่นได้แล้ว แต่ไอเดียนี้ใส่ทั้งฝนดาวตก เสาแสงศักดิ์สิทธิ์ ระเบิดครั้งใหญ่ และโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ที่ชอบเข้ากล้องเกินไป
ดาวตกถล่มสนาม แสงสีขาวทองพุ่งขึ้น และท่าสุดท้ายรวบรวมพลังแล้วระเบิด ทั้งหมดนี้เพื่อทำลายอิฐไม่กี่ก้อน ความเว่อร์เกินเหตุคือจุดขำ
2
พอใช้ท่าอัญเชิญ หมาจะกระโดดจากด้านข้าง คาบตัวอักษรที่ขวางทางไปจนหมด จากนั้นเดินเข้าหากล้องอย่างภูมิใจจนจมูกบังจอ ทำงานเก่งมาก แต่ไม่รู้จักเว้นระยะเลย
3
ภาพอลังการชวนให้นึกถึงแอนิเมชันรางวัลใหญ่ แต่ความสนุกอยู่ที่การคิดฉากเอง ไม่ใช่การเสี่ยงเงิน ไอเดียหนึ่งต่อยอดอีกไอเดียจนเผลอคิดยาวถึงดึก
ถ้าทำเป็นเกมจริง ควรให้หมาบังจอเพียงชั่วครู่ ควบคุมเกมได้ง่าย ลดแสงกะพริบ และทำให้มือถือเล่นได้ลื่น
บทสรุปสุดฮา: สัตว์อัญเชิญที่เก่งที่สุดในเกมตีอิฐ กลับทำให้มองไม่เห็นอิฐเสียเอง
