9:30 น. ก็หิวแล้ว อาหารในงานเลี้ยงเริ่ม 11:30 น. แต่ถ้ากินตอนนี้อาจกินอาหารเป็นคอร์สที่รออยู่ได้ไม่เต็มที่ เลยดื่มน้ำแล้วรอ เรื่องกินนี่ตั้งตารอมาก
ระหว่างนั้นก็คิดค่าใช้จ่ายครั้งนี้ เงินใส่ซอง 30,000 เยน บวกค่าเดินทาง เสื้อผ้า และของเตรียมเล็ก ๆ รวมราว 40,000 เยน นี่มันงบเที่ยวแล้วหรือเปล่า? 30,000 เยนเป็นจำนวนที่ให้ในงานนี้ ไม่ได้หมายความว่าทุกคนต้องให้เท่ากัน
ไปเที่ยวคงเลือกได้ตามใจมากกว่า
เงินจำนวนนี้พอจะไปเที่ยวในญี่ปุ่น เลือกสถานที่และของกินเองได้ แต่การไปงานแต่งเพื่อนสนิทมีมากกว่าอาหารกับความสนุกครึ่งวัน
วันหนึ่งเพื่อนอาจจำได้ว่า “วันนั้นเธอมา” คล้ายกับที่รู้สึกขอบคุณเพื่อนที่มาพบกันตอนเลิกกับแฟนหรือลาออกจากงาน อีกฝ่ายอาจคิดว่าแค่กินข้าวแล้วคุยกัน แต่สำหรับเรา ความทรงจำคือมีเขาอยู่ในช่วงนั้น
แน่นอนว่าบางคนมีเหตุให้มาไม่ได้ การไม่ไปงานแต่งไม่ได้ทำให้มิตรภาพเสียโดยอัตโนมัติ ครั้งนี้ไปได้ และอยากร่วมวันสำคัญของเพื่อน
ถ้าวันธรรมดามีคนขอให้เดินทางมาไกล ใช้เงินหลายหมื่นเยน และว่างครึ่งวัน ก็คงเป็นคำขอที่ใหญ่ แต่พอเป็นงานแต่ง ทุกคนก็มีเหตุให้จัดเวลาเจอกัน
อยากแสดงความยินดี แต่ก็อยากบ่นเรื่องเขียนที่อยู่ด้วยมือ
เตรียมซองของขวัญแบบญี่ปุ่นแล้วต้องเขียนชื่อ จำนวนเงิน และที่อยู่ยาว ๆ ลงในซองเล็กด้านใน ตรงนี้กรอกแบบฟอร์มแทนไม่ได้หรือ?
ก็มีเหตุผลอยู่ คู่มือของ Zexy อธิบายว่าข้อมูลช่วยให้รู้ว่าใครให้เท่าไร หากซองแยกจากกันหรือปะปนกัน คำแนะนำจากร้าน Japan Post ก็แสดงวิธีเขียนข้อมูลเหล่านี้
การรู้ว่าใครเป็นผู้ให้สำคัญ แต่ไม่ได้แปลว่าต้องชอบเขียนที่อยู่ 40 ตัวอักษรลงในกระดาษเล็ก ๆ ด้วย
อยากฉลองให้เพื่อนจริง ๆ กับอยากถามว่าใครคิดขั้นตอนจุกจิกนี้ขึ้นมา เป็นความรู้สึกที่มีพร้อมกันได้ เตรียมเงินแล้ว เขียนที่อยู่แล้ว ดีใจที่ได้มาอยู่ในวันสำคัญ ทีนี้ขออาหารที่รออยู่ได้แล้ว
