ดุเรื่องมาสายแล้วอีกฝ่ายยิ่งตามง้อ ชอบมากขึ้นหรือแค่กลัวถูกเกลียด?

หาสิ่งผิดปกติ
วิธีใช้เครื่องมืออ่าน

ฟังจะอ่านบทความออกเสียง อ่านเร็วแสดงวลีทีละช่วงตามความเร็วที่เลือก ฝึกภาษาใช้เปรียบเทียบบทความฉบับแปลที่มีอยู่ บันทึกจะเก็บบุ๊กมาร์กในเบราว์เซอร์นี้ และเปิดอีกครั้งได้จากรายการที่บันทึกในเครื่องเล่น อ่านแบบเกมทุบอิฐจะเปลี่ยนตัวอักษรในบทความเป็นก้อนอิฐให้ทุบเล่น

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

โฆษณา
โฆษณา

คนหนึ่งมาสายตอนนัดเดต อีกคนแสดงอาการไม่พอใจและตำหนิ หลังจากนั้นคนมาสายกลับทักมาบ่อยขึ้น พูดจาดีขึ้น และพยายามเอาใจ จึงมีคนสรุปว่า “ยิ่งดุ อีกฝ่ายยิ่งหลง”

เดี๋ยวก่อน นี่คือความรักเพิ่มขึ้น หรือสัญญาณเตือนว่าความสัมพันธ์กำลังมีปัญหาดังขึ้นกันแน่?

1. ทักบ่อยขึ้นเป็นพฤติกรรม ไม่ใช่มาตรวัดความรัก

สิ่งที่เห็นคืออีกฝ่ายเข้าหามากขึ้นหลังมีความขัดแย้ง แต่เราไม่ได้มองเห็นความรู้สึกภายในแบบตัวเลขในเกม

ความพยายามนั้นอาจมาจากหลายเหตุผล

  • ชอบจริงและอยากรักษาความสัมพันธ์
  • รู้สึกผิดที่ทำให้อีกคนรอ
  • กลัวถูกเกลียดหรือถูกทิ้ง
  • อยากให้บรรยากาศตึงเครียดจบลง
  • ไม่อยากเสียความรู้สึกดี ๆ ที่อีกคนมีให้ แม้ยังไม่แน่ใจเรื่องความรัก

การเข้าหาเพราะอยากอยู่ใกล้ กับการเข้าหาเพราะกลัวเสียอีกฝ่ายไป อาจดูเหมือนกันมาก การประกาศว่าตัวเองชนะใจแล้วจากเหตุการณ์เดียว ก็เหมือนรีบถือถ้วยแชมป์กลับบ้านก่อนกรรมการให้คะแนน

2. ไม่อยากถูกเกลียด ไม่จำเป็นต้องแปลว่าอยากคบ

“ฉันอยากเป็นแฟนกับคนนี้ไหม” กับ “ฉันอยากให้คนนี้เกลียดฉันไหม” เป็นคำถามคนละข้อ

คนที่ขอโทษและพยายามง้ออาจไม่ได้คิดจะกั๊กใครไว้เลย เขาอาจเพียงรู้ว่าตัวเองทำผิดและอยากแก้ไข

งานวิจัยทางจิตวิทยาศึกษาคนที่ไวต่อสัญญาณว่าจะถูกปฏิเสธ การทบทวนงานวิจัยในปี 2023 พบความสัมพันธ์ระหว่างความไวต่อการถูกปฏิเสธกับความกังวลและความขัดแย้งในคู่รัก [1] แต่ข้อมูลระดับกลุ่มไม่ได้บอกว่าคนในเรื่องนี้คิดอะไร

ความพยายามเข้าหาอย่างมากอาจขับเคลื่อนด้วยความรัก ความผิด หรือความกลัวก็ได้

3. บอกให้ตรงเวลา กับจงใจทำให้อีกฝ่ายกลัว เป็นคนละเรื่อง

การพูดว่า “ถ้าจะมาสายช่วยบอกล่วงหน้า” เป็นเรื่องสมเหตุสมผล เวลาของแต่ละคนมีค่า

แต่การทำเย็นชาโดยตั้งใจหรือดุซ้ำ ๆ เพื่อให้อีกฝ่ายวิ่งตาม เป็นอีกเรื่องหนึ่ง เขาอาจเรียนรู้แค่ว่าต้องคอยเดาอารมณ์เรา แทนที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดี

งานวิจัยเรื่องความขัดแย้งระหว่างคู่รักชี้ว่าความขัดแย้งรุนแรงหรือเกิดซ้ำอาจสร้างความเครียดให้ความสัมพันธ์ [2] เหตุการณ์ครั้งเดียวไม่ใช่หลักฐานว่าวิธีนี้ใช้จีบใครก็ได้

การตั้งขอบเขตคือการแก้ปัญหา ส่วนการใช้อารมณ์โกรธเป็นเหยื่อล่อคือการสร้างปัญหาใหม่

4. อยากรู้ว่าชอบจริงไหม ให้ดูวันธรรมดาที่ไม่มีดราม่า

อีกฝ่ายชวนพบเองบ้างไหมในวันที่ไม่มีอะไรผิดพลาด? กล้าเห็นต่างโดยไม่กลัวไหม? หลังขอโทษแล้วรักษาเวลาได้ดีขึ้นหรือเปล่า? ทั้งคู่ยังสนุกด้วยกันไหมเมื่อไม่มีใครต้องตามง้อ?

งานวิจัยพบว่าการขอโทษช่วยซ่อมแซมความสัมพันธ์ได้ [3] แต่การแก้ไขความผิดพลาดไม่เท่ากับความดึงดูดทางรักที่เพิ่มขึ้น

เขาอาจชอบจริง หรืออาจแค่มีมารยาทและรับผิดชอบ คำตอบจะชัดขึ้นเมื่อดูพฤติกรรมต่อเนื่องในช่วงเวลาปกติ

5. คนวิ่งมาเพราะสัญญาณเตือน ไม่ได้แปลว่ามีแฟนคลับ

“ฉันโกรธแล้วเขาเข้าหามากขึ้น” อาจเป็นประสบการณ์จริง แต่ “เพราะฉะนั้นความโกรธทำให้คนตกหลุมรัก” เป็นข้อสรุปอีกเรื่องหนึ่ง

ถ้าสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังแล้วทุกคนรีบวิ่ง จะเรียกว่าตึกนี้มีเสน่ห์จนใคร ๆ อยากเข้าหาก็คงแปลก

ประเด็นคือเขาเข้ามาเพราะอยากอยู่กับเรา หรือเพราะคิดว่ามีเหตุฉุกเฉินต่างหาก

โฆษณาหนังสือในหัวข้อนี้

  • Attached (ฉบับภาษาอังกฤษ)

    Amir Levine / Jeremy P. Tarcher / 2010

    หนังสือในด้าน ความรัก ซึ่งเป็นสาขาของบทความนี้

  • Modern Romance (ฉบับภาษาอังกฤษ)

    Aziz Ansari, Eric Klinenberg / Penguin Press / 2015

    หนังสือในด้าน ความรัก ซึ่งเป็นสาขาของบทความนี้

บทความนี้มีลิงก์พันธมิตร (โฆษณา). เกี่ยวกับโฆษณา As an Amazon Associate I earn from qualifying purchases.

แชร์บทความนี้

หากบทความนี้มีประโยชน์ คุณสามารถสนับสนุนเว็บไซต์ได้ สนับสนุน

โฆษณา
โฆษณา
โฆษณา

อีกสักเรื่องไหม มีอะไรสนุก ๆ บ้าง

อ่านจบแล้วก็ลองต่อเลย: เรื่องใกล้เคียงไม่กี่เรื่อง และเรื่องที่ต่างไปเลยแต่สนุก

  1. เรื่องใกล้เคียงทำไม "ในฐานะสามี" "ในฐานะแฟน" "ในฐานะครอบครัว" ถึงเป็นต้นเหตุของการทะเลาะกัน
  2. ว่าที่แม่สามีจะ "ตัดสิน" ว่ายอมรับเราไหม แฟนพูดแค่ "แม่ก็แค่เป็นห่วง" สรุปใครมีสิทธิ์ตัดสินใจ และทำไมคำว่า "ต้องมีความคิดริเริ่ม" ทำให้คนเก่งลาออก
  3. ต่างไปเลย แต่สนุกทำไม “Yohohoho” ของ Ado กลับมาฮิต? เพลง Binks' Sake ถูกรีมิกซ์จนมีคนเล่นด้วยเมโลเดียน
  4. ทำไมพิธีกรหญิงใน TODAY ถึงรีบห้ามเมื่ออัล โรเกอร์พูดว่า “Big Red”?
  5. ตี 5ร่างกายบอก “นอนได้แล้ว” แต่สมองบอก “ร้านยังเปิดครับ”

วันนี้อ่านเรื่องนี้

แต่ละบทความตอบคำถามที่ผู้อ่านบทความนี้มักสงสัยต่อ

ดูบทความทั้งหมดบทความเรื่อง ความรักและการแต่งงาน เพิ่มเติม

หาบทความอื่น

บทความทั้งหมด

Mendoi-chan

ผู้ดูแลเว็บไซต์

Mendoi-chan

เรียบเรียงความยุ่งยากในที่ทำงานและชีวิตประจำวันให้เป็นโครงสร้างที่ชัดเจนและขั้นตอนถัดไปที่ทำได้จริง

โฆษณา

บทความล่าสุด

  1. 1อายุ 50 แล้วยังเปลี่ยนงานในญี่ปุ่นได้ไหม? ความจริงของคำว่าไม่จำกัดอายุ
  2. 2มุสลิม 5.6 ล้านคนในอิตาลีก่อคดีร้ายแรง 3.7 ล้านคดีจริงหรือ? ตัวเลขลืมบัตรประชาชน
  3. 3ญี่ปุ่นพิจารณาแจกสูงสุดปีละ 25,000 เยน: ถ้าเก็บภาษีไปแล้วเอากลับมาแจก ทำไมไม่เก็บให้น้อยลงตั้งแต่แรก?
  4. 4Claude ส่งเมลว่า “แคชพรอมป์ต์โดนใช้น้อย” ประหยัดค่า API ได้ถึง 45% จริงไหม?
  5. 5ทำไมผู้หญิงต่างประเทศถึงเดินขบวนประท้วงโดยไม่สวมเสื้อท่อนบน?
โฆษณา